CCXij.Paſtor abbas.

me dn̄e Ih̓u xpriſte ⁊ de carcere animā meā edūc. Hec cū dixiſſet vnusde carnificibus acceſſit: ⁊ caput eiꝰamputauit. Tp̄iani ergo occulte acceſſerūt ⁊ corpꝰ eius rapiētes hōrifice ſepelierūt. Paſſus eſt at. v. kalēdas decembris.¶ De ſancto Paſtore.Aſtōr in heremo multis annis in abſtinētia magna ſeaffliges: multa ſāctitate ⁊ veligione pollebat. Cū āt mr̄ eiꝰ ip̄ꝫ ⁊fres eiꝰ videre deſideraret. ſed nō poſſet: obſeruauit die Et illis ad eccīaꝫeutibꝫ ꝓtinus ſe eiſdē obtulit At illifugientes ⁊ cellā intrātes: in faciē nllius hoſtiū clauſerūt. Illa aūt antehoſtiū ſtāſ cū nimio fletu clamabatPaſtor at ad hoſtiū veniēs dixit eiQuid ſic clamas o vetula? Que audiens vocē eiꝰ ampliꝰ clamabat flēs⁊ dicēs Volo vos vide̓ filij mei. Qdem̄ ſi videas nos. Nūqͥd ego nō ſumater vr̄a quē lactaui vos ⁊ iā totacanis plenaᵉ Cui filiꝰ. Hic vis nosvidere aūt in alio ſeculo? Que rn̄tSi nō videre vos hic videbo vos illicfilie. qͥ ait. Si eqͣnimiter ferre valesut nos hic non videas: illic ꝓculdūbio nos videbis. Que diſceſſit gaudēs ⁊ dicens. Si vos viſura ſum illicnolo vos videre hic ¶ Iudex ꝓuinciecum abbatē paſtorem videre cuperſed nequiret: filiū ſororis ſue tanꝙͣmalefactorem tenuit ⁊ in carcere ipſum poſuit dices. Si paſtor venerit⁊ pro eo interceſſerit: eum dimittamMater ergo pueri ad hoſtiū ſenisplorans: cū ille ſibi nihil rn̄derꝫ aitEt ſi viſcera ferrea habes ⁊ nulla cōpaſſione moueris: ſaltem miſeratioſāguinis tui flectat te: ⁊ ꝙ vnigenitus mihi exiſtit. Ille autē mādauitei Paſtor filios nō gn̓auit. Qua cūdolore diſcedente dixit ei iudex. ſalteꝫverbo iubeat; ⁊ ego eū admitto. IIlle auteꝫ remandauit ei d. Examinacauſā ſecūdū lege. et ſi dignꝰ morte

haberetur: ꝓtinꝰ moriaʳ. Sinautemfac̓ quō tibi placet ¶ Docebat āt fratres ſic dicēs. Cuſtodire ⁊ ſeip̄m cōſiderare ⁊ diſcretōꝫ hr̄e: oꝑatōes ſuntaīe. Pauꝑtas tribulatio ⁊ diſcretiooꝑatōes ſūt ſolitarie vite. Scriptū ēem̄. Si fuerint hij tres viri noe iob ꝙdaniel. Noe ꝑſonā hꝫ nihil poſſidētiū. Iob tribulatoꝝ Daniel diſcretorū. Si duas res oderit mochꝰ: p̄t abhoc mūdo liber eſſe. Et q̄rēti fratri q̄eſſēt: Dixit. Repauſatio carnalis ⁊vana gl̓ia. Si vis inuenire reqͥeꝫ inhoc ſeculo ⁊ in futuro. in om̄i cā dicQuis ſū ego. Et n̄ iudices qn̄ꝙͣCū qͥdā frat̓ de ꝯgregatōe eū offendiſſꝫ: abbas de ꝯſilio cuiuſdā ſolitarij eū expulit. qͥ cū qͣi flēdo deſparet:abbas paſtor eū ad ſe adduci fecit.Quē benigne ꝯſolās: miſit ad illūſolitariū d. Audies gͦ de te vide̓ te defidero. Fatiga ergo te vſqꝫ ad meo:cuꝫ veniſſet dixit paſtor. Dūo hoīeserāt qͥ ambo hbant mortuos ſuos.Reliqͥt autē vnꝰ mortuū ſuū⁊ abijtplorare mortuū alteriꝰ Qd̓ audiēsſolitariꝰ ⁊ intelliges: in ſermone eiꝰcōpunctꝰ eſt ¶ Cū qͥdā frat̓ paſtoridixiſſet ſe ꝯturbatū eē⁊ locū illū velle deſerere eo ꝙ verba q̄dā a qͦdā frēaudiſſꝫ q̄ eum nō edificauerāt. Dixitpaſtor ne hec v̓ba crederet: qꝛ vera n̄eſſēt. Ille v̓o vera eē aſſerebat qꝛ frater fidel̓ ea ſibi retulit. Cui paſtorNō eſt fidel̓ qͥ tibi dixit. Nā ſi fidel̓eſſꝫ neqͣꝙͣ tibi diceret. Et ille. Ego vidi ocul̓ meis. Ille aūt interrogatꝰde feſtūca ⁊ de trabe qͥd eſſentꝰ Rn̄ſde feſtuca. qꝛ feſtuca eſſet. Et de trabe qꝛ trabs eſſet. Et paſtor. pone incorde tuo. qꝛ peccata tua ſūt ſicut hectrabs. illius autem verba velut hecparua feſtuca. ¶ Frater qͥdam peccatum grande fecerat volens penidere triennio. Interrogauit ſi multuꝫeſſet. Qui dixit ultum eſt. ⁊ queſitꝰ ſi aniū hr̄e iuberet. ait. Multuꝫeſt. Aſtantes auteꝫ dicebāt vſqꝫ adxl. dies. Et ille multū eſt. ⁊ adiecitꝰ