CCXi.Iacobꝰ martir.
de cuſtodibꝫ dixit ad eā Quid faciescū an̄ p̄fectū veneris ſi nūc tā grauit̓cruciaris. Rn̄dit felicitas Hic ego ꝓme patiar ibi ꝓ me deus patiet̉. Extractis igit̉ de carcere ligatis pꝰ tergū manibꝫ ⁊ nudatis nātibꝰ ꝑ plateas ducūt̉ et dimiſſis beſtijs ſatirꝰ etꝓpetua a leonibꝫ deuorāt̉ Reuocatꝰ⁊ felicitas a leopardis comedūt̉ Beatꝰ ꝟo ſaturninꝰ gladio capite trūcat̉. circa aniū dni. cxlvj. ſub valeriano ⁊ galieno imꝑatoribus.¶ De ſcō Iacobo interciſo martire.Acobus martir cognomēto interciſus: nobilis gn̓e ſꝫ fide nobilior. exregione ꝑſarū ⁊ cītate elape oriūdꝰifuit. Hic ex xp̄ianiſſimis parentibꝫortꝰ eſt ⁊ vxorē xp̄ianiſſimā habuitEratqꝫ notiſſimꝰ regi ꝑſaꝝ. ⁊ int̓ optimates primꝰ. Accidit āt ut a prinſcipe ninio amore ſeducerẻ. ⁊ ad cōlendū ydola flecteret̉. Hec āt mat̓ ⁊vxor audiētes ꝓtinꝰ ſibi ſcpͥſer̄t. di.Obediēdo mortali: deſeruiſti eū qͥ vita eſt. placēdo future cito putredinideſeruiſti ſempit̓nū odorē Veītatē inmēdaciū ꝯmutaſti. et mortali obtēpans viuoꝝ ac mortuoꝝ iudicē veliqͥſti. Noueris igit̉ nos amodor a tefuturas exͣneas: nec tecū decetero abiqͣtenꝰ moraturas. Cū aūt has lrāsiacobꝫ legiſſꝫ. amare flens ait. Si mr̄mea q̄ me genuit: ⁊ vxor mea a meextranee facte ſūt: qͣntomagis a meextraneꝰ factꝰ eſt deꝰmeꝰ Cū ergo ꝓerrore ſuo ſe pl̓imū afflixiſſet: nūciꝰvenit ad pn̓cipē qͥ diceret. iacobumxp̄iaᵐ eē. quē pn̓ceps aduocās ait.Dic mihi ſi nazarenꝰ es? Cui iacobꝰEtiā nazarenꝰ ſū Et ille Ergo magꝰes. Cui iacobꝰ Abſit a me magū eēCū ergo ei multa ſupplicia minaret̉dixit iacobus. Nō me ꝯturbēt minetue. qꝛ tāꝙͣ ventꝰ flans ſuꝑ petrā: furor tuꝰ aures meas cito ꝑtrāſit. Cuipnͥceps. Noli imprudent̓ agere: negraui morte ꝑeas. Cui iacobꝰ Hocnō mors ſꝫ ſomnꝰ potiꝰ eſt dicēdū: cū
pꝰ modicuꝫ reſurrectio tribuat̉. Cuivr̄ceps. Nō te ſeducāt nazareni dicētes mortē eē ſomnū. qꝛ magni īꝑatores timēt eā. Cui iacobꝫ. Nosmortē nō timemꝰ qꝛ de morte ad vitā trāſire ſperamꝰ Tūc pnͥceps de cōſilio amicoꝝ hanc ſuꝑ iacobū tulitſmiam. ut ad terrore alioꝝ mēbratiꝫiacōbꝰ puniat̉. Cū aūt quidā ex cōpaſſione ſuꝑ eū flerēt ille ait. Nolite ſuꝑ me flere ſed ſuꝑ voſipſos plāgite. qꝛ ego ad vitā ꝑgoa vobis ſuꝑplicia eterna debent̉ Tūc carnificespollicē manꝰ eiꝰ dextre abſciderūt. etexclamās iacōbꝫ: ait. Liberator nazarene ſuſcipe ramū arboris mīe tueNā a cultore vinee ſarmētū abſcidiʳvitis. ut potiꝰ germiniet ⁊ vrberiꝰ covonet̉. Cui carnifex. Si aſſētire visadhuc tibi pcō ⁊ medicamentū adhibeo. Cui iacobus. Nōne ꝓſpexiſtiſtipitē vitis. qꝛ cū amputāt̉ ſarm̄taille nodꝰ qͥ remanet in ſuo tꝑe cumterra caleſcere incipit: ꝑ fingula abſciſionis loca ꝓducit germīa Si gͦ vitis putat̉ viciſſitudine tēꝑis ut germinet: qͣntomagis fidelis hō qͥ in vera vide xpō ꝯpactꝰ eſt. Tunc accedēscarnifex ſcd̓m abſcidit digitū. Otūsiacobꝰ dixit. ſuſcipe duos ramos qͦsplantauit dextera tua dn̄e. Abſciditt̓ciuꝫ ⁊ dixit iacobꝫ. De triplici tēptatōe liberatꝰ benedicā pr̄i ⁊ fi. ⁊ ſpūiſcō Et cū tribꝰ ereptis de camino pueris ꝯfitebor tibi dn̄e. et in choro mrͣtiꝝ pſallā noī tuo xpē Abſciſus eſt ⁊qͣrtꝰ ⁊ iacōbꝰ dixit. Protector filioꝝifrahel qͥ in qͣrta bn̄dictōe ꝓnūciatꝰes: ſuſcipe a ſeruo tuo ꝯfeſſionē qͣrtidigiti tanꝙͣ in iuda bn̄dicti. Abſciſo qͥnto dixit. Cōpletū eſt gaudiummeū. Tūc carnifices dixerūt ei. Scenūc aīe tue ne peas. ne cōtriſteris fivnā manū amiſeris: qm̄ multi futvnā manū tm̄ hn̄tes. ⁊ multis diuitijs ⁊ honoribꝫ abūdantes. Gtūs iacobꝰ dixit. Qn̄ paſtores incipiūt pecora tondere nūꝙͣ dextꝝ tm̄ vellꝰ auferūt ⁊ ſiniſtrū dimittūt. Si gͦ pecus