CC.viij.Ratherina v̓gori mrͣ.

prudentia incōꝑabilis q̄ oēs ſapientes cōfutat: ⁊ deos nr̄os demones eēaffirmat. quā ſi ſuꝑaueritis: cū honore magno adꝓpria redibitis. Adhoc vnꝰ indignatꝰ ſtomachāti vocern̄t. O magnū imꝑatoris cōciliū qͥob vniꝰ puelle ꝯflictū ſapiētes mūdide vemotis ꝑtibꝫ aduocauit cū vnusex noſtris clientul̓ eā poterat leuiſſime ꝯfutare. Et rex. Poterā qͥdē hācvi ad ſacrificādū ꝯpellere: ſꝫ meliꝰ tudicaui ut a vr̄is argumētis penitusꝯfutet̉. Cui illi dixer̄t Adducat̉ corānobis puella ut ſua temeritate ꝯuicta: nūꝙͣ ſe ſapiētes vidiſſe agͦſcat.Sed cū virgo certamē qd̓ ſibi immiriebat didiciſſꝫ: totā ſe dn̄o ꝯmendauit. Et ecce angl̓s dn̄i aſtitita ut cōſtāter ſtaret amonuit. aſſerēs ꝙ nōſolū ab nll̓ vnici nō poterat: ſꝫ inſuꝑilla ipōs ꝯu̓ſos ad palmaꝫ martirijdeſtinabit Cū g̓ corā oratoribꝫ adducta fuiſſꝫ: dixit imꝑatori. Quali iudicio ꝯtra viiā puellā qͥnqͣginta oratores opponis. qͦs ⁊ ꝓ victoria remūnerādos ꝓmittis; ⁊ me ſiī ſpē mercedis pugnare ꝯpellis. Erit tn̄ mͥ merces dn̄s ih̓s xp̄s qͥ eſt ſpes ⁊ coronaꝓ ſe certātiū Veꝝ cū orātōe̓s deū fieri hoīeꝫ: aut pati: īpoſſibile dicerēt.virgo ⁊ hͦ a gētilibꝫ p̄dictū eē on̄ditNā platō aſtruit deū circūrotūdū ⁊detruncatum. Sibilla quoqꝫ ſic ait(Felix ille deꝰ ligno qͥ pedꝫ ab alto)Cū g̓ virgo cū oratoribꝫ ſapiētiſſimediſputaret: ⁊ deos aꝑtis vōībꝫ ꝯfutavet; obſtupefacti illi ⁊ qͥd diceret nōinuenientes muti penitꝰ ſūt effectiTūc imꝑator ninio ꝯtra eos furoo̓repletus increpare eos cepit: cur alvna puella tā turpit̓ ſe vinciꝑmitteret. Tūc vnꝰ magr̄ alioꝝ ſic ait. Noueris īꝑator ꝙ nullus vnꝙͣ an̄ nosſtare potuit qͥn ꝯtinuo vincere? Iſtaat puella in qͣ ſpūs dei loqͥt̉ ſic nos īadmiratōꝫ ꝯu̓tit ut ꝯtra xp̄m aliqͥddicere a̓ oīo neſcimꝰ ā penitꝰ formidemꝰ. Vn̄ o imꝑator ꝯſtāter fatem̉ꝙ n̓ ꝓbabiliorē ſmaꝫ de hijs qͦs vſqꝫ

modo coluimꝰ ꝓtuleris ecce omnesad xp̄ꝫ cōuertimur. Audiēs hoc tirāniꝰ mino furore ſuccenſus oēs in medio ciuitatis cremari iuſſit At v̓go ipſos ꝯfortās ad martiriū ꝯſtātes effecit ⁊ de fide diligēter īſtruxit Et cūdolerēt ꝙ ſine baptiſmate decederētv̓go rn̄dit Ne timeatis. qꝛ effuſioveſtri ſanguinis vobis baptiſmꝰ reputabit̉ et corona. Cū gͦ ſigno crudmuniti fuiſſēt ⁊ flāmis fuiſſent imectiita aīas dn̄o reddider̄t ut nec capillinec veſtimenta eorū ab igne in aliquo lederet̉ P ¶ Cū aūt a xp̄ianisfuiſſent ſepulti tirānꝰ virgnni loqͥt̉dicens. O virgo gn̓ioſa iuuētuti tuecōſule ⁊ pꝰ reginaꝫ in palacio meo ſecūda vocaberis ⁊ imagine tua in medio ciuitati fabricata: a cunctis velūt dea ado a̓berꝭ Cui virgo. deſine talia dice̓ q̄ ſcelꝰ ſūt etiā cogitare. Egome ſponſā xp̄i tradidi. ille gl̓a meaille amor meꝰ: ille dulcedo ⁊ dilectōmeā. Ab eius amore nec blādimenta nec tormēta poterūt me reuocareTūc ille furore repletꝰ iuſſit ea ſcorꝑionibꝫ cedi et ceſam in obſcurū carcere trudi Ibiqꝫ diebꝰ. xij. fame cruciari. Rege aūt ꝓ qͥbuſdā cauẜ inſtātibꝫ exͣ regiōis ꝯfinia ꝓcedēte: regina eiꝰ ſcē katherīe nimio amoe̓ ſuccēſa cū pn̓cipe milituꝫ noīe porphiriomedia nocte ad carcerē virginis ꝓperauit. Qui cū regina introiuiſſet vidit carcerē ineſtimabili clai̓tate fulgentē et angelos plagas virginisꝑūgētes Incipiēs qͦꝫ virgo et̓na eisgaudia p̄dicauit ⁊ ad fidē ꝯuertensmr̄ij coronā eiſdē p̄dixit. Sicqꝫ vſqꝫad mediā noctē ſermonē ꝓtraxerūtQue cum oīa porphirius audiuiſſꝫad pedes virginis ꝓcidit ⁊ cū ducetꝭmilitibꝫ fidē recepit. Quia ꝟo ꝑ duodecī dies ſine cibo tirānꝰ eā eſſe iuſſerat: xp̄s ꝑ hos dies miſſa de celo cadida colūba: celeſti eam cibo refouebat. Deīde dn̄s cū multitudīe āgl̓orū ⁊ v̓ginū eidē apparuit dicēs Agͦſcefilia creatorē tuū: ꝓ cꝰ noīe laboi̓oſū