CCyij.Criſogon
adijt ⁊ multꝭ on̄ſis miracul̓ in eccīaqͥ nunc d̓r ſancti clemētis honorificecorpꝰ collocatū fuit. In cronica qͣdālegitur. ꝙ mai̓ ab illo loco exiccatoa btō cirillo moranoruꝫ epō vomamtrāſlatum eſt.¶ De ſancto Criſogono.Riſogonus iuſſu dioclecianin carcerem recludit̉ vbi ſancte anaſtaſie alimonijs fouebả Cū ergo anaſtaſiā vir eius in artiſſimā cuſtodiā poſuiſſet: Criſogoriō qͥ eam erudierat talia ſcripta direxit. Sancto ꝯfeſſori xpriſti Criſogono. anaſtaſia ſacrilegi iugū mariti ſuſcepi. cuiꝰ deo miſerāte thoꝝ mētita īfirmitate declinās: die noctūqꝫdni noſtri Iheſu xp̄i amplector veſtigia Cū iſte patrimoniū meū ex quoilluſtrat̉ cum indignatōne ac turpibus idolatris exhauriat me qͦꝫ velutmagā atqꝫ ſacrilegam cuſtodie tamgrauiſſime macipauit ut me vitamtemꝑalem amittere ſuſpicer. nihilem̄ ſuꝑeſt niſi ut amiſſo ſpū?mortiſuccūbam. In qͣ morte licet gloriertn̄ mea mēs multū cōteritur qꝛ opesmee qͣs do deuouerā a turpibꝫ conſumūt̉. Vale vir dei ⁊ mem̄to mei. CuiCriſogonꝰ ſic rn̄t. Vide ne turberꝭ inhoc ꝙ pie viuēti tibi inferāt̉ aduerſa. Nō em̄ deciperꝭ ſꝫ ꝓbarꝭ. Cito adte placitū tp̄s ꝯuertet̉ et qͣſi poſt nōctis denebrͣs floridū dei lumē aſpicies. atqꝫ pꝰ glaciei frigꝰ aurea tibi tēpora ⁊ ſerena ſuccedet Vale in dn̄o ⁊ora ꝓ me. Deniqꝫ cū btā anaſtaſiaſic in cuſtodia artarẻ ⁊ vix ei panisqͣdrās darẻ eſtimās ſe moriturā: ſācto Criſogono epl̓aꝫ ī hec verba ſcpͥſit. Cōfeſſori xp̄i Criſogono anaſtaſia. Finis venit corꝑis Memēto meiut egredientē meā aīaꝫ ipē ſuſcipiatpro cuiꝰ amore iſta ſuſtineo q̄ ex orehuiꝰ vetule recognouerꝭ Cui ille reſcripſit. Semꝑ eſt ut lumē tenebrean̄cedant. Sic etiā pꝰ infirmitatē falus reuertet̉ et vita pꝰ mortē ꝓmittitur. Vno fine ꝯcludunt̉ ⁊ adu̓ſa hu
ius mūdi ⁊ ꝓſpera: ne vel triſtibꝫ deſpatio vl̓ letis elatio dn̄etur. Vnummare eſt in qͦ nauicl̓e corꝑis noſtrivolificant ⁊ ſub vno corporis gubernatore aīe noſtre nautico fūgūt̉ officio. Quorūdā g̓ naues fortiſſimiscarinaꝝ nexibꝫ ſolidate: crebros eqͦris concitatos fluctus illeſe p̄tereūtQuorūdā ꝟo fragilis iūctura lignorū in trāqͥllo vicinū morti ꝯficiūt cōcurſū Tu autē o xp̄i famula crucꝭtropheū tota mēte ꝯſtringe. ⁊ teipſā p̄pa ad opꝰ dei Igỉ diocletianꝰ aqͥleioꝑtibꝫ poſitꝰ ceteros xp̄ianos occidēsſanctū Criſogonū ſibi pn̄tari iuſſit.Cui cuꝫ diceret. Accipe ptātem p̄fectue̓ tue ⁊ conſolatū gn̓is tui ⁊ ſacrifica dijs. Rn̄t Criſogonꝰ Vnū deū ī celo adoro ⁊ digͥtates tuas quaſi lutūꝯtēno. Data ergo ſuꝑ eū ſentētia adquendā locū ducỉ ⁊ ibidē ꝓtinꝰ decoſlatur Cuiꝰ corpꝰ ſcūs Xeylus p̄ſbit̓ſepeliuit ¶ De noīe ſcē RatherineAtherina d̓r a katha qd̓ eſtvniu̓ſum et ruina quaſi vni-lierſalis ruina. Omne enimedificiū diaboli ī ea vniu̓ſal̓r corruitNā in ea ruit edificiū ſuꝑbie ꝑ hūilitatē quā ī ſe hūit. Carnal̓ ꝯcupiſcentie ꝑ virginitatem quā ſeruauitCupiditatꝭ mūdane qꝛ oīa mūdanadeſpexᵗ Vel katherina qͣi cathenulaIpſa em̄ ꝑ boͣ oꝑa qͣndā cathenā feiꝑ quā vſqꝫ ad celos aſcendit. Queqͥdē cathena ſiue ſcala quatuor gradus habet. qui ſunt. innocentia operis. mundicia cordis. deſpectiovanitatis. locutio veritatꝭ Quos ꝓphetaper ordinē ponit. d. Ꝙs aſcendet inmōtē dn̄i aūt quis ſtabit in loco ſacto eius? Et rn̄t ſibiip̄i Innocēs manibꝰ ⁊ mūdo corde qͥ nō accepit ī vanō aīam ſuā. nec iurauit in dolo ꝓximō ſuo. ⁊cͣ. Qual̓r iſta qͣtuor ī bt̄aRatherina fuerūt pꝫ ex legēda ſuaVtꝝ aūt ſit ceteris v̓ginibꝫ gl̓oſiorq̄ ſola fuit xp̄i ſpōſa familiai̓or: plene hētur in ſcūario magr̄i LeonardiHyſtoriade vtino-