Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CCyij.Criſogon

adijt multꝭ on̄ſis miracul̓ in eccīa nunc d̓r ſancti clemētis honorificecorpꝰ collocatū fuit. In cronica qͣdālegitur. mai̓ ab illo loco exiccatoa btō cirillo moranoruꝫ epō vomamtrāſlatum eſt. De ſancto Criſogono.Riſogonus iuſſu dioclecianin carcerem recludit̉ vbi ſancte anaſtaſie alimonijs fouebả ergo anaſtaſiā vir eius in artiſſimā cuſtodiā poſuiſſet: Criſogoriō eam erudierat talia ſcripta direxit. Sancto ꝯfeſſori xpriſti Criſogono. anaſtaſia ſacrilegi iugū mariti ſuſcepi. cuiꝰ deo miſerāte thoꝝtita īfirmitate declinās: die noctūqꝫdni noſtri Iheſu xp̄i amplector veſtigia iſte patrimoniū meū ex quoilluſtrat̉ cum indignatōne ac turpibus idolatris exhauriat me qͦꝫ velutmagā atqꝫ ſacrilegam cuſtodie tamgrauiſſime macipauit ut me vitamtemꝑalem amittere ſuſpicer. nihilem̄ ſuꝑeſt niſi ut amiſſo ſpū?mortiſuccūbam. In morte licet gloriertn̄ mea mēs multū cōteritur qꝛ opesmee qͣs do deuouerā a turpibꝫ conſumūt̉. Vale vir dei mem̄to mei. CuiCriſogonꝰ ſic rn̄t. Vide ne turberꝭ inhoc pie viuēti tibi inferāt̉ aduerſa. em̄ deciperꝭ ſꝫ ꝓbarꝭ. Cito adte placitū tp̄s ꝯuertet̉ et qͣſi poſtctis denebrͣs floridū dei lumē aſpicies. atqꝫ pꝰ glaciei frigꝰ aurea tibipora ſerena ſuccedet Vale in dn̄oora me. Deniqꝫ btā anaſtaſiaſic in cuſtodia artarẻ vix ei panisqͣdrās darẻ eſtimās ſe moriturā: ſācto Criſogono epl̓aꝫ ī hec verba ſcpͥſit. Cōfeſſori xp̄i Criſogono anaſtaſia. Finis venit corꝑis Memēto meiut egredientē meā aīaꝫ ipē ſuſcipiatpro cuiꝰ amore iſta ſuſtineo ex orehuiꝰ vetule recognouerꝭ Cui ille reſcripſit. Semꝑ eſt ut lumē tenebrean̄cedant. Sic etiā pꝰ infirmitatē falus reuertet̉ et vita pꝰ mortē ꝓmittitur. Vno fine ꝯcludunt̉ adu̓ſa hu

ius mūdi ꝓſpera: ne vel triſtibꝫ deſpatio vl̓ letis elatio dn̄etur. Vnummare eſt in nauicl̓e corꝑis noſtrivolificant ſub vno corporis gubernatore aīe noſtre nautico fūgūt̉ officio. Quorūdā naues fortiſſimiscarinaꝝ nexibꝫ ſolidate: crebros eqͦris concitatos fluctus illeſe p̄tereūtQuorūdā ꝟo fragilis iūctura ligno in trāqͥllo vicinū morti ꝯficiūtcurſū Tu autē o xp̄i famula crucꝭtropheū tota mēte ꝯſtringe. teipſāpa ad opꝰ dei Igỉ diocletianꝰ aqͥleioꝑtibꝫ poſitꝰ ceteros xp̄ianos occidēsſanctū Criſogonū ſibi pn̄tari iuſſit.Cui cuꝫ diceret. Accipe ptātem p̄fectue̓ tue conſolatū gn̓is tui ſacrifica dijs. Rn̄t Criſogonꝰ Vnū deū ī celo adoro digͥtates tuas quaſi lutūꝯtēno. Data ergo ſuꝑ ſentētia adquendā locū ducỉ ibidē ꝓtinꝰ decoſlatur Cuiꝰ corpꝰ ſcūs Xeylus p̄ſbit̓ſepeliuit De noīe ſcē RatherineAtherina d̓r a katha qd̓ eſtvniu̓ſum et ruina quaſi vni-lierſalis ruina. Omne enimedificiū diaboli ī ea vniu̓ſal̓r corruit in ea ruit edificiū ſuꝑbie hūilitatē quā ī ſe hūit. Carnal̓ ꝯcupiſcentie virginitatem quā ſeruauitCupiditatꝭ mūdane qꝛ oīa mūdanadeſpexᵗ Vel katherina qͣi cathenulaIpſa em̄ boͣ oꝑa qͣndā cathenā fei quā vſqꝫ ad celos aſcendit. Queqͥdē cathena ſiue ſcala quatuor gradus habet. qui ſunt. innocentia operis. mundicia cordis. deſpectiovanitatis. locutio veritatꝭ Quos ꝓphetaper ordinē ponit. d. Ꝙs aſcendet inmōtē dn̄i­ aūt quis ſtabit in loco ſacto eius? Et rn̄t ſibiip̄i Innocēs manibꝰ mūdo corde accepit ī va aīam ſuā. nec iurauit in dolo ꝓxi ſuo. ⁊cͣ. Qual̓r iſta qͣtuor ī bt̄aRatherina fuerūt pꝫ ex legēda ſuaVtꝝ aūt ſit ceteris v̓ginibꝫ gl̓oſior ſola fuit xp̄i ſpōſa familiai̓or: plene hētur in ſcūario magr̄i LeonardiHyſtoriade vtino-