CXCIX.Martinus
Artinus qͣſi marteꝫ tenēsbellū contra vicia ⁊ pctā VelMartiuꝰ qͣſi martiꝝ vnꝰ. futLem̄ martir ſaltem volūtate ⁊ carnismortificatōe Vel martinꝰ int̓pretaʳirritās vl̓ ꝓuocās ſeu dn̄āns Ipē nāqꝫ ꝑ meritū ſue ſcītatis irritauit diabolum ad inuidiā. ꝓuocauit deū acmīaꝫ. dn̄atꝰ eſt carni ſue ꝑ maceratōeꝫ cōtinuā Cui .ſ. carni rō ſiue animꝰ dn̄ari debꝫ. ut dicit dyon̄. in epl̓aad demophilū. Sic̄ dn̄at̉ dn̄s ſeruo a̓pat̓ filio aūt ſenior laſciuo iuuēculoſic ratio carni. Eius vitā ſeuerꝰ cognomēto ſulpicius diſcipulus ſanctiMartim quē genadius int̓ viros illuſtres cōnumerat ſcripſitHyſtoriaArtinus ſabbarie panonioꝝopido oriundꝰ ſed intra ytaliaꝫpapie alitꝰ cū patre ſuo tribuno militū ſub ꝯſtantio ⁊ iuliano cſaribꝰmilitauit. Nō tn̄ ſponte: qꝛ ab infātia diuinitus inſpiratus cū eſſet annorū duodecī inuitis parētibꝫ ad eccleſiā cōfugit et cathecuminū ſe fieripoſtulauit ⁊ extūc heremū intraſſetniſi carnis infirmitas obſtitiſſꝫ. Sꝫcū ceſae̓s decreuiſſēt ut vetea̓noꝝ filijꝓ patribꝫ militarēt: Martinꝰ cū eētannioꝝ. xv. ad militādū vrgẻ vnotm̄ ẜuo ꝯtentꝰ Cui tn̄ martinꝰ ſeruiens ſepiꝰ mīſtrabat ⁊ eiꝰ calcianenta ſepiꝰ detrahebat atqꝫ tergebatQuodā hyemali tꝑe ꝑ portā abianenſiū tranſiēs pauꝑem quēdā nudū obuiū habuit Qui cū a nullo elemoſinā accepiſſꝫ martinꝰ hūc ſibi ẜuatū intelligēs: accepto enſe clamidē que ſibi tm̄ ſuꝑea̓t diuidit. ⁊ ꝑtēpaupi tribuēs: reliqua rurſus induitur. Seq̄n̄ti igit̉ nocte xp̄ꝫ clamidisſue q̄ pauꝑeꝫ texea̓t parte veſtitū vidit: ip̄mqꝫ ad circūſtātes āgelos ſicloquētē audiuit artinꝰ adhuc cathecuminꝰ hac me veſte ꝯtexᵗ Vn̄ virſcūs nō in gl̓am elatꝰ: ſed dei bonitatē cognoſces: cū eēt ānoꝝ. xviij. baptiſari ſe fecit. ⁊ adhͦ ad inſtātiam tri
buni ſui qͥ tēꝑe tribunatus expletoſe ſeculo abrenūciaturū ꝓmittebat:ꝑbiēniū militauit Interea irruētibꝰ inter gallias barbarꝭ Iulianꝰ ceſar ꝯͣ eos pugnaturꝰ pecunias militibꝫ erogauit At martinꝰ nolens deinceps militae̓ donatiuū recipere nōluit ſꝫ ceſari dixit. Xp̄i ego miles ſūpugnare mͥ nō licet. Indignatꝰ iulianus dixit. ꝙ nō religionis grā ſedmetu belli miminētꝭ militie reſigͣrꝫCui Martinꝰ intrepidꝰ rn̄t. Si hͦ ignauie ⁊ nō fidei aſcribỉ: craſtina dieante aciē inermis aſtabo. ⁊ ī nomine xp̄i: ſigno crucꝭ nō clipeo ꝓtectꝰ āgalea? hoſtiū cuneos penetrabo ſecurꝰ Vn̄ cuſtodiri iubet̉ ut inermis utdixerat barbarl̓ obijceret̉ Sed die ſequēti hoſtes legationē miſerūt ſuaoīa ſeqꝫ dates. Vn̄ nō dubiū eſt meritis ſancti viri talē victoriā fine ſangͣuine datā eē ¶ Exide relicta militiaad ſcūm hilariū pictauienſē ep̄m ꝑrexit ⁊ ab eo acholitꝰ ordinatꝰ: monẻ a dn̄o ꝑ ſoporē ut parentes ſuosadhuc getiles viſitaret. Profectꝰ gͦmulta aduerſa ſe eſſe paſſurū predixit Nā int̓ alpēs incidit in latronesCūqꝫ vnꝰ ſecuri in caput eiꝰ vibraſſꝫictū feriētꝭ dextere ſuſtinuᵗ alt̓. ac victis eiꝰ pꝰ tergū maībꝫ vni eoꝝ cuſtodiēdꝰ tradi? Pcontāti ꝟo latroni antimuiſſet rn̄t: nūꝙͣ ſe ita fuiſſe ſecurū. qꝛ ſciret mīaꝫ dei maxime in tēptatōnibꝫ affuturā Incipiēs qͦꝫ latroīpredicauit ⁊ ip̄ꝫ ad fidē ꝯuertit Quimrͣtiᵐ ad viā reducēs laudabilē poſtmodū vitā duxᵗ Cū āt mediolanūp̄teriſſꝫ diabolꝰ ī hūana ſpē ſibi obuiꝰ fut ⁊ qͦ tēde̓t veqͥſiuit Ocū rn̄diſſꝫſe qͦ dn̄s eū voͣret tēdere: ille ait Quocūqꝫ ieris: dyabolꝰ tibi aduerſabitCū autē martinus ſibi reſpondiſſetDn̄s mihi adiutor ē. n̄ timebo qͥd faciat mͥ homo: ſtatī ille euanuit Itaqꝫmatrem ꝯuertit. Pat̓ ꝟo in errore ꝑmāfit. B ¶ Sed cū hereſis arrianaper totū orbem pullulae̓t ⁊ ille peneſolꝰ obfiſte̓t publice ceſus ⁊ de citabe