Quintinꝰ martir.Euſtachiꝰ mrͣ. CXC.

iheroſolimā vedijt ⁊ pꝰ mortē iacobiminoris in ep̄m iheroſolimitaᵐ abapl̓is vnanimit̓ eſt electus. ⁊ antemorteꝫ ſuā. xxx. mortuos ſuſcitaſſenarrat̉. Vnde canit̉ de eo. Ter denosmortuos fluctibꝫ merſos hūane vide reddidit. Cū autē eccīaꝫ iheroſolimitanaꝫ ꝑ multos ānos rexiſſet? etCxxᵐ amiū ageret: tꝑe Traiani mipatoris cū atticus ꝯſularis iheroſolimis hr̄etur ab eo capit̉ et iniurijsmultis afficit̉ Ad vltimū in cruce ipſum affligi iuſſit. Om̄ibꝫ qͥ aderāt ⁊ipſis mirātibꝫ ut. cxxͣ. annoꝝ ſenexꝑtuliſſꝫ crucis patibulū. Nōnulli ꝟodicunt ſicut eſt veī veritas ꝙ nō fuitiſte ſimō qͥ crucis martiriū ꝑtulit. ſꝫfuit aliꝰ filiꝰ cleophe Qd̓ etiā euſebiꝰceſariēſis in ſua cronica teſtat̉. IdeꝫIſi. et Beda in ſuis cronicꝭ Nā ſid̓.et euſebiꝰ qd̓ prius dixerāt poſtmodū in chronicis correxerūt. Qd̓ pꝫ ꝑBedaꝫ qͥ ſe hoc ſenſiſſe vedarguit inſuis vetractatōibꝫ Vſuardꝰ qͦꝫ in ſuomartirilogio idē teſtat̉.¶ De ſanctō QuintinoVintinꝰ genere nobilis ⁊ ciliis romanꝰ ad vrbē ambien̄.veniēs e multa miracula faciens: iuſſu maximiani a p̄fecto capit̉ ⁊ vſqꝫ ad defectū cedentiū verbrātus carceri macipat̉. Sed ſobuēte eūangl̓o in mediā vrbē iuit ⁊ ibi ppl̓op̄dicauit Vn̄ iteꝝ captus ⁊ in eculeovſqꝫ ad corruptōem venaꝝ diſtētusneruis qͦꝫ crudis duriſſiē orſus: oleūpicē ⁊ adipeꝫ feruētiſſiᵐ tolerauit. ⁊cū p̄ſidē derideret. iratus calce acetū⁊ ſinapiu in os eꝰ ꝓiecit. Sed cū adhūc īmobilis ꝑmaneret ⁊ apd̓ neromādū adductꝰ fuiſſꝫ duos clauos acapite vſqꝫ ad crura. ⁊. x. int̓ vngulas ⁊ carnē infiges tandē eū decollarifecit. Cuiꝰ corpꝰ in flumē ꝓiectū cū ꝑlv. ānos latuiſſꝫ: a qͣdā inrōna nobili romana tal̓r reꝑtū eſt. Nā cū aſſidue orōni vacaret nocte ab angelomonita ad caſtꝝ neromādū ꝓperae̓iubet̉ ut tali loco corpꝰ ſcī Quintini

veqͥreret ⁊ honorifice ſepelie̓t. Cū ergo ad locū predictū cū multo comitatu veniſſꝫ⁊ orōem ibidē effunderetcorpꝰ Qn̓timi incorruptū ⁊ vedolēs ſuꝑ fluuiū enatauit. Qd̓ ſepeliēs ꝓ ſepulture bn̄ficio lumē ocl̓oꝝ recepᵗ etibidē edificata eccīa ad ꝓpͥa veneauit¶ De ſancto EuſtachioVſtachius d̓r ab eū qd̓ ē bonū ⁊ ſtachis qd̓ ē fortuna In¶ de euſtachiꝰ qͣſi bona fortua.Hyſtoria.Vſtachius antea Placidus vocabat̉. Hic erat magiſter militū Ttaiami imꝑatoris. Erat āt oꝑibus mīe valde aſſiduꝰ ſed tn̄ ydoloꝝcultor Habebat aūt ꝯiuge ritꝰ eiuſdē ⁊ mīe exiſtentē. duoſqꝫ filios ꝓcreauit qͦs iuxta ſui magnificētiā magnifice educari fecit Et qꝛ oꝑibꝫ mīeſedulꝰ inſiſtebat ad viā veritatis meruit illuſtrari. Quadā die dū venatōni infiſteret grege ceruorē reppitint̓ qͦs vnū ceteris p̄cioſiorē ⁊ maiore cōſpexit: qͥ ab alioꝝ ſocietate diſcedēs in ſilua vaſtiore ꝓſiliuit: alijsmilitibꝫ circa ceruos veliquos occupatis. Placidꝰ hunc toto niſu inſeq̄bat̉: et ip̄m caꝑe nitebat̉. Quē cuꝫtotis viribꝰ inſeqͥret̉: tandē ceruꝰ ſuꝑ qͣndā rupis altitudine cōſcēdit. ⁊Placidꝰ appropians qual̓r capi poſſet aīo ſedulus veuoluebat. Qui cuꝫceruū diligēter cōſideraret vidit int̓cornua eius formam ſancte crucꝭ ſupͣſolis claritatē fulgentē: ⁊ miaginēxpriſti qͥ ꝑ os cerui ſicut olim ꝑ afina Balaā ſic eī locutus eſt: dicens.O placide quid me inſeq̄rꝭ? Ego tuigrā in hoc aīali tibi apparui. Ego ſūxp̄s quē tu ignorans col̓. Elemoſine tue corā me aſcenderūt ⁊ ob hͦ veni ꝑ hūc quē venabarꝭ ceruū ut egoteip̄m venarer. Alij tn̄ dicūt ꝙ ipſaimago que inter cornua cerui apparuit hec verba ꝓtulit. Hec audiensPlacidꝰ nimio tīore correptꝰ de e qͦ int̓rā decidit ⁊ pꝰ vnā horā ad ſe rediesde t̓ra ſurrexit. ⁊ ait Reuela mͥ qͥs es

A iiij.