CLXXXiiij.Leonardus cōfeſſor.

¶ De noīe ſcī Leonardi ꝓlogusEonardus odor ppl̓i d̓r a leosqd̓ eſt ppl̓s ⁊ nardꝰ q̄ ē herbaredolens: qꝛ odore bone famēppl̓m ad ſe trahebat. vel leonardusqͥſi leges ardua. vl̓ leonardꝰ d̓r a leone. Leo em̄ qͣtuor hꝫ in ſe. Prīo fortitudinē quā vt d̓t Iſi. hꝫ ī pectōe̓. ⁊ īcapite. Sic btūs leonardꝰ hūit fortitudinē in pectōe̓ ꝑ malaꝝ cogitationū refrenationē. Et in capite ꝑ infatigabilē ſuꝑnoꝝ cōtēplationē. Scdōhꝫ leo ſagacitatē ⁊ hͦ in duobꝫ ſcꝫ inoculoꝝ aptione cū dormit. ⁊ in deletione veſtigioꝝ cū fugit. Sic leonardus vigilauit ꝑ laborē actōnis. ⁊ vigilādo dormiuit ꝑ qͥetē ꝯtēplatōnis⁊ in ſe deleuit veſtigia totiꝰ mūdaneaffectionis Tercio hꝫ v̓tuoſitatē in voce. q eius vox tercia die ſuſcitat leūculū natū mortuū ⁊ oēm beſtiā fige̓facit gͣdū Sic leonardꝰ multos mortilos in pctīs reſuſcitauit. ⁊ multosbeſtial̓r viuētes in oꝑibꝫ bonis fixitQrͣto hꝫ timorē in corde. qꝛ ẜm jſid̓leo duo timet .ſ. ſtrepitu rotaꝝ. ⁊ igne accēſū Sic leonardꝰ timuit ⁊ timēdo vitauit ſtrepitū mūdāne ſollicitudinis ⁊ idō in deſertū fugit. Et ignētervene cupiditatꝭ. ⁊ ido oēs theſauvos ſibi oblatos ꝯtēpſit. ¶ LegendaTonardꝰ fuiſſe d̓r c̓ca ānū dniccccc. Hic a ſcō remigio remēſiAarchiepō de ſacro fōte leuatꝰ: ab ipōſalutaribꝫ diſciplinis inſtructus eſtCuriꝰ ꝑentes pͥmi in palacio regꝭ frācie hban̉ Hic tantā grāꝫ a rege obtinuit ꝙ oēs incarcerati qͦs ip̄e viſitabat ꝓtinꝰ abſoluebant̉ Cū igit̉ fama ſcītatꝭ eꝰ excreſce̓t: rex multo tꝑeeū ſecū mane̓ cō egit donec oportunotꝑe ei epatū donae̓t. qd̓ ille renuit ⁊ſolitudinē deſiderās: relictis oībꝫ aureliaᵐ p̄dicādo cū frē ſuo lifardo deuenit Vbi pꝰ ꝙͣ ī qͦdā cenobio aliꝙͣdiuvixerūt dū lifardꝰ ſuꝑ ripā Ligerisſolitariꝰ mane̓ vellet ⁊ leonardꝰ perſcī ſpūs admonitionē in aqͥtania p̄

dicae̓ diſpone̓t oſculātes ſe: ab inuice diſceſſer̄t ¶ Ceonardꝰ gͦ vbiqꝫ p̄dicas ⁊ multa miracula exercēs in qͣdāſilia cītati lemoniceſi vicinahītauitvbi ea̓t aula regia cā venatōnis cōſtrūcta Accidit aūt in qͣdā die vt rexibi venaret̉: ⁊ regina illuc cauſa delectatōis egreſſa ꝑtu ꝑiclitaret̉. Cūgͦ rex ⁊ familia ꝓpt̓ regine ꝑiclitatōꝫlugerēt: ⁊ leonardꝰ ꝑ nemꝰ trāſiret⁊ gemētiū voces audiret pietate cōmotꝰ illuc ꝓpea̓uit. ⁊ a rege vocatusꝓtinꝰ introiuit Cū g̓ a rege int̓rogatus qͥs eſſꝫ⁊ ſe ſcī remigij diſcipuluꝫfuiſſe narrauit: rex ſpē bonā ꝯcipiēsa bono ingro bn̄ īſtrūctū exiſtimāsipſū ad reginā induxit: rogās vt p̄cibꝫ ſuis de recuꝑata cōiuge ⁊ editaꝓle gaudiū obtine̓t Tūc ille orōnofuſa qd̓ petebat ꝓtinꝰ impetruit Cūaūt rex multa in auro ⁊ argēto ſibiofferret ille ꝓtinꝰ recuſauᵗ admonēsvt hec pauperibꝫ daret. d. Ego null̓hoꝝ indigeo. ſꝫ tm̄ in aliqͣ ſiluaꝝ cōtētus ſpretꝭ hꝰ mūdi diuitijs ſoli xͤfamulari deſidero Cū aūt rex totū illud nemꝰ ſibi trade̓ vellꝫ ille ait Nōtotū illd̓ accipio. ſꝫ qͣntū cū meo aſello circuie̓ potero mͥ ꝯcedi exopto Qd̓rex libētiſſime adīpleuit Cōſtructoitaqꝫ ibidē moͣſterio diu ibi cū adiūctis ſibi duobꝫ moͣchiſ in abſtinētianiulta degebat. Cū āt aqua vno abeis miliai̓o diſtāe̓t pubrū ibidē ſiccūpenitꝰ fodi iuſſit. quē aqua orōibꝰſuis īpleuit Locū aūt illū nobiliacūappellauit eo ꝙ a rege nobili ſibi trͣditꝰ fuiſſꝫ ¶ Vbi tātis mia̓cul̓ coruſcauit ꝙ qͦcūqꝫ eꝰ nomē in carcere inuocaſſꝫ mox ruptꝭ vincul̓ nullo conͣdicente liber abiret ⁊ ſuas eidē catonas vel ꝯpedes pn̄taret Hoꝝ pluresſecū manebāt ⁊ ibidē dn̄o ſeruiebatSeptē qͦꝫ famuli de eiuſ nobili ſtirpevenditꝭ oībꝫ ad eū vener̄t ⁊ diſtributo ſingulis nemore ibi cū ipō manetes exēplo ſuo plurimos attraxerūtDeniqꝫ ſcūs vir leonardꝰ multꝭclarꝰv̓tutibꝫ. viij. ydus nouēbrꝭ ad dn̄m