Thays.CLXX

pauptatē deuener̄t Sꝫ amatores ſuipre zelo litibꝫ inter ſe ꝯſertis frequēter puelle limina ſanguine iuuenūpeplebāt. Qd̓ audiēs abbas pānucius ſūpto hītu ſcl̓ari ⁊ vno ſolido.ꝑfectꝰ ē ad ea in qͣndā ciuitatē egipti. Dedit qͦꝫ ei ſolidū qͣſi pro mercedepeccādi Illa accepto p̄cio ait illi Ingrediamur ſimul camerā Cūqꝫ eſſetingreſſus ⁊ lectuꝫ veſtibus p̄cioſisſtratū aſcēdere inuitarẻ: dicit ad illāSi eſt interiꝰ cubile ī ipſū eamꝰ Illaaūt dixit Eſt qd̓dā cubiculū vbi nullus ingrediʳ. Si vero deū times n̄ eſtlocus qͥ ei abſcōdat̉ Qd̓ ſenex audiens dixit ei. Et ſcis eē deūº. Cūqꝫ illarn̄diſſet ſe ſcie̓ deū ⁊ regnū futuri ſcl̓inecnō tormēta peccatoꝝ. Dixit ei. Sigͦ noſti cur tātas aīas ꝑdidiſtiꝰ. Etnō ſolū ꝓ ſua ſꝫ illoꝝ redditurā vōnēdānaberꝭ? Illa v̓o hͦ audiēs ꝓuoluta ad pedes pānūcij cū lac̓miīs exorabat dicēs Scio eſſe pm̄am pr̄. ⁊ ꝯfidoremiſſione te orāte ſortiri Tm̄ petotribꝫ horis inducias. ⁊ pꝰ hec qͦ iuſſeris ibo. ⁊ q̄cunqꝫ p̄ceperꝭ faciā Cūqꝫlocū illi abbas ꝯſtituiſſꝫ: vbi venivedeberet: illa acceptꝭ oībꝫ q̄cūqꝫ ex pctōlucrata fuea̓t: ꝑlatiſqꝫ in mediā cītatē ppl̓o expectante igne ꝯbuſſit: clamans. Venite oēs qͥ peccaſtis mecū⁊ vidēte quō ea que mihi cōtuliſtisexurā. Erat aūt preciū auri librarūcect. Que cū omnia incendiſſꝫ ad locū quē abbas ei cōſtituerat ꝑrexit.Quā ille reꝑto virginū moͣſterio incellulā recludens: hoſtiū celle plūboſignauit. ⁊ ꝑuū veliqͥt foramē ꝑ qd̓ei victus modicuſ inferrẻ IIuſſitqꝫ eioībꝫdiebꝫ paꝝ paīs ⁊ paululū aquea ceterꝭ miniſtrͣri Cū aūt ſenex diſcederet: ad eū ait tāis Qūo pat̓ iubesvt ex naturali meatu meā aquā effundā? Et ille In cella ſic̄ digna esCūqꝫ iterū qūo deberet deū orare inqͥreret: rn̄dit. Nō es digna noīaredeū neqꝫ in labijs nomē trinitatꝭ adducere. nec ad celū manꝰ expandereqm̄ labia tua iniqͥtate plena funt. ⁊

manꝰ tue ſordibꝫ inqͥnate ſꝫ tātūmōincūbēs ꝯͣ oriētē reſpice Hūc ẜmonēfrequēter iterās. Qui plaſmaſti memiſerere mei. Cū g̓ tribꝫ anis fuiſſetincluſa ꝯdoluit abbas pānutiꝰ ⁊ ꝓfectus ē ad abbatē āthomiū vt ab eoveqͥreret ſi r̓miſiſſꝫ illi deꝰ pctā ⁊ narrata cauſa ſanctꝰ anthomꝰ cōuocatꝭdiſcipul̓ ſuis p̄cepᵗ eis: vt illa noctevigilāteſ in orōne fīgillatī ꝑſiſterētvt alicui ex hijs dn̄s declararet cāmꝓ qͣ pānutius abbas venerat. Cū gͦinceſſant̓ oraſſent abbas paulꝰ maior diſcipl̓s āthonij vidit ſb̓ito ī celolectū p̄cioſis veſtibꝫ ornatū quē tresv̓gines cuſtodiebat Tres v̓gīes iſtefuer̄t timor pene qui ipſā a malo vetraxit. pudor culpe cōmiſſe qͥ ei voniāpromeruit. amor iuſticie qui eā adſuperna tranſuexit. Cumqꝫ paulusdicēt gl̓a illa fi eſſet anthonij?. Voxd̓ina rn̄t Nō eſt pr̄is tui anthonij ſꝫthaidis metridꝭ Qd̓ cū mane abbaspaulꝰ retuliſſꝫ: cognita dei volūtateabbas panūciꝰ cū gaudio diſceſſit.Et mox ꝓfectꝰ ad moͣſteriū: hoſtiūcelle diſſipauit. Illa v̓o rogabat vtadhͦ mane̓t incluſa Dixit āt ei Egredere qm̄ remiſit deꝰ pctā tuā. Et illarn̄t Teſtor deū. qꝛ exqͦ hūc īgreſſa ſūex oībꝫ pctīs meiſ fecivelut ſarcinā ⁊ſtatui an̄ oculos meos. Et ſicut nondiſcedᵗ anhelitꝰ de naribꝫ meis: ſic n̄diſceſſer̄t pctā mea ab ocul̓ meis: ſꝫflebā ſꝑ illa ꝯſiderās Cui abbas p ānūciꝰ dixit Nō ꝓpt̓ tuā pm̄aꝫ remiſittibi deus pctā tua: ſꝫ qꝛ hūc timoreꝫſꝑ hūiſti in aīo Et cū ide illā eduxiſſꝫxv. dies ſuperuixit ⁊ pauſauit in pace. ¶ Abbas qͦꝫ effre aliā ineretricēſimili fere modo ꝯuertere voluit Nācum illa meretrix ſanctuꝫ effrem adpeccādū impūdēter alliceret Dixit eieffrē. Seque̓ me Qua ſequēte cū adquēdā locū vbi eā̓t magna multitudo hominū veniſſꝫ dixt ei. Sedē hic vtꝯmiſcear tecū Et illa Quo poſſū hocfacepe: tāta multitudine hic ſtanteˢEt ille Si hoīes erubeſcis nōne magꝭ

z. iij.