CLXXvij.Leodegariꝰ ep̄s.
amice nō ſit tibi duꝝ ut hoc molendinū inſil̓ hēamꝰ At ille ut eū veiecitſtatī rota molendimi in ꝯͣriū verti cepit Clamauitqꝫ pꝰ Remigiū: d. Serue dei voni ⁊ hēamꝰ piter molendinūCui ille. nec mͥ. nec tibi. Statīqꝫ t̓raſe aꝑuit ⁊ molendinū penitꝰ deglutiuit G ¶ Preuidēs Remigiꝰ famē futurā cū in qͣdā villa bladi cumuloscōgregaſſꝫ inebriati ruſtici ſenis prudētiā deridētes ignē ſuppoſuer̄t. Qd̓ille audiēſ illuc venit⁊ p̄ frigore etatis ⁊ veſꝑtini tꝑis ſe caleface̓ cepit ⁊trāqͥllo corde dixit. Sēꝑ focꝰ bonꝰ eſtverūtn̄ qͥ hͦ fecer̄t ⁊ poſteri eoꝝ: viri īgenitalibꝫ rupti; ⁊ mulieres gutturoſe erūt. Qd̓ in villa illa ſic euenitqͦuſqꝫ ꝑ karolū ſūt diſpfi ¶ Notādūat ꝙ illud feſtū ſcī Remigij qd̓ agi¬̉in ianuario ē feſtū felicꝭ obitꝰ ipſiusIſtd̓ āt d̓r eē de eꝰ ſacri corꝑis trāſlatōe. Cū em̄ corpꝰ eiꝰ pꝰ obitū ipſiꝰ ineccīa ſcōꝝ Thimotheia Apollinarꝭ cūferetro deferret̉ ſecꝰ eccīaꝫ ſcī Criſtoferi cepit adeo pōderar ꝙ nullatenꝰmoueri potuit. Tāde cōacti rogauerūt dn̄m ut eis on̄dere digͣret̉ ſi forteī eccīa illa vbi nulle reliqͥe ſcōꝝ qͥeſcebāt ſepeliri vellet: ſtatī corpꝰ leuiſfinie ſb̓tuler̄t: ⁊ ip̄ꝫ ibi hōrifice poſuerūt. vbi cū multa miracl̓a fierenteccīam āpliauer̄t. Et fcā cripta vetroaltae̓ cū effoſſū corpꝰ ibi repone̓ vellēt: moue̓ nullatenꝰ potuerūt. Cū ātin orōnibꝫ ꝑnoctarēt ⁊ media nocteoēs pit̓ obdormmuiſſēt: in craſtinū .ſkalē. octob̓. inuener̄t ſepulcrū cū corꝑe ſcī Remigij in illā criptā ab āgel̓deportatū. qd̓ tn̄ pꝰ lōgū tp̄s in pulc̓ore criptā eadē die cū argēbea capſatrāſlatū eſt Floruit cirͣ annos. cccxe¶ De ſcō Leodegario pontificeEodegariꝰdū om̄i virtute polleret? eduēſi eccīe meruit ī pōtificē ꝓmoueri. Qui dū dotario rege decedēte cuā regni gͣuiꝰ p̄mevet̉: volūtate dei ⁊ pn̓cipū ꝯſilio Childericū frēm dotarij adoleſcentē valde
idoneū p̄fecit in regē. Sed EbroinusTheodericū ipſiꝰ Childerici germamp̄fice̓ nitebả. nō ꝓpter regni ꝯmodūſꝫ qꝛ de ptāᵉ eiectꝰ ⁊ oībꝫ odioſus irāregꝭ ⁊ pnͥcipū vereba? Timēs gͦ Ebroinꝰ: licētiā a rege petijt ⁊ moͣſteriū ītroiuit. Qūo ꝯcedēte ⁊ frēꝫ ſuū Theodericū ne ꝯͣ regnū aliqͥd moliret̉ ī cūſtodiā detinēte ſanctitate ⁊ ꝓuidētiaep̄i pace mirabili oēs gaudebāt. Sꝫpꝰ aliqd̓ tp̄s rex malignoꝝ ꝯſilio depͥuatꝰ intātū in viri dei odiū excitat̉ꝙ oportunitatē ⁊ modū mortꝭ eiꝰ attētiꝰ inqͥrebat Sꝫ ep̄s blāde ferēs a īimicos. ut amicos ꝯplectēs egit utīdie paſche in vrbe cui p̄erat celebravet Et ecce illa die nūciatū ē ei ꝙ rexin illa nocte qͥcqͥd de morte eiꝰ tractauerat ꝑficere decreuiſſꝫ At ille nil trepidās; ſed illa die cū rege in mēſa cōicās: ꝑſecutorē ſic fugit ꝙ in luxumēſi moͣſterio dn̄o ẜuiēs: ec Ebroino qͥin moͣſticō hītu ibi latitabat: ſedulacaritate ẜuiuit Dꝰ modicū rex moritur: ⁊ Theodericꝰ in regnū ſb̓limat̉.Quare Leodegariꝰ ppl̓i ſui lac̓mis ⁊p̄cibꝫ motꝰ ⁊ abbatꝭ īꝑio cōpulſus:ad ſedē ſuā vedijt. Et Ebroinꝰ ꝓtinꝰapoſtatauit. ⁊ regis ſeneſcallꝰ ordinatꝰ eſt. Qui licꝫ priꝰ malꝰ fuei̓t: tn̄poſtea prior fuit. totoqꝫ ſtudio Leodegariū occide̓ nitebả Miſſis gͦ militibꝫ qͥ eū capent: Cū hoc Leodegarius cōpiſſet eoꝝ furori cedēs dū ī habitu pōtificali de vrbe egredereʳ a militibus capitur. qͥ ei ſtatī oculos eruerunt. Poſt bienniū ꝟo ſcūs Leodegariꝰ cū fratrr ſuo Garino quē Ebromus exilauerat: in palacium regisadductꝰ cū ad irriſiōeꝫ ebroini ſapient̓ ⁊ pacifice rn̄deret: neꝙͣ ille iuſſit garinū lapidibꝫ obrui: ſcm̄qꝫ ep̄ꝫdie tota nudis pedibꝫꝑ q̄ndā fluuiūſuꝑ acutiſſiōs lapides decurrētē deduci. Et audiēs ꝙ ī hijs deū laudae̓t līguā eꝰ p̄ſcīdi fec̄. ⁊ poſtmodū eū cuidā cuſtodi tradidit ut ip̄ꝫnouis ſuꝑplicijs veſeruae̓t lle v̓o vſū loq̄ndinō ꝑdidit ſꝫ p̄dicatōi a exhortatōi ꝓ