QXXvi.Iheronimꝰ abbas.
¶ Quadā ꝟo die adueſpaſcēte cuꝫIhero. cū frībꝫ ad ſacrā lectōem audiendā ſederet: ſb̓ito leo qͥdā claudicaris ingreſſus eſt Quo viſo cū ceteri frēs fugerēt Ihero. eidē qͣſi hoſpitiobuiauit. Leo gͦ cū pedē leſū on̄derꝫvocatis ſtībꝫ pede ſibi p̄cepit ablui⁊diligent̓ eiꝰ p̄lagā reqͥri Qd̓ cū factūfuiſſꝫ. inuenerūt leonis plantā a ſētibꝰ vulneratā Adhibita gͦ diligēticura leo cōualuit. ⁊ om̄i feritate depoſita int̓ eos qͣſi aīal domeſticū habitauit. Tunc vidēs Ihero. ꝙ nō tm̄ꝓ ſanitate ſui pedis ſed ec̄ ꝓ eoꝝ vtilitate leonē deꝰ miſiſſet: de fratꝝ cōſilio hoc eidē iniūxit officiū ut aſinumquē habebāt qͥ ligna de nemore portabat: ipſe leo ad paſcua duceret etdūctū ibidē cuſtodiret. Qd̓ ⁊ factū ēNā iniūcta leoni afini cua̓: more paſtoris induſtrij eūdo ad paſtū ſociꝰinceſſant̓ itinerꝭ rue̓ paſcēdo vn̄cūqꝫdefenſor tutiſſimꝰ erat. Verūt n̄ ut ſecibaret ⁊ aſinꝰ ſolitū ꝑficeret opꝰ: cōſuetis ſꝑ horis cuꝫ eo domū redibatQuada gͦ vice paſcēte aſino ⁊ leonegrauit̓ ſoporatō mercatoe̓s cū camelis inde trāſeūtes aſinū ſolū viderūteūqꝫ citiꝰ rapuer̄t Exꝑgefactꝰ leo cūſociū nō inueneniret. fugiēs hūc illucqꝫ ibat. Quē tandē nō inueniēsad portā moſterij triſtis redijt: ⁊ intus vbi erat ſolitꝰ preverecūdia īgvedi nō preſūpſit Et vidētes frēs ꝙ tardiꝰ ſolito ⁊ fine aſino veniſſꝫ putauerūt ꝙ fame ꝯpulſus aſinū comediſſNolēteſqꝫ anonā ꝯſuetā ſibi tribuere: dicebāt Vade ⁊ reliquā ꝑtē aſelli māde ⁊ tuā ingluuiē reple. Heſitātes tn̄ vtrū hͦ feciſſꝫ: exier̄t ad paſcuaſi forte aliqd̓ indiciū mortꝭ inuēirēt.Et nihil inuēientes reu̓ſi Ihero. vetuler̄t Tūc monitis eiꝰ officiū aſini īponūt leoni. qd̓ cū leo patiēt̓ ferrꝫ: qͣdādie expleto oꝑe ad agꝝ exijt. hac illacve diſcurrit ſcire deſiderans qͥd deſuo ſocio factū fuiſſꝫ Et ecce vidit alōge negociatores cuꝫ onuſtis cameſp̄cedēte a ſino veniētes. Mos em̄ illi
regioni eſt ut qn̄ cū camelis lōgiꝰ q̄diūt camieli ut directiꝰ vadat p̄cedentē ⁊ collo funicl̓m geſtantē afinūqꝫſequūt̉. Recogͥto gaſino leo cū ingēti rugitu ſuꝑ eos irruit ⁊ hoīes in fuga ꝯuertit. At leo terribil̓r rūgiēs ꝑcutiebat cauda fortit̉ t̓rā: ꝑt̓ritoſqꝫcamelos ſic̄ erāt onuſti an̄ ſe ad cellā ire cōegit. Qd̓ cū frēs vidiſſent eiIhero. nūciaſſēt: ille ait. Hoſpitibnoſtris frēs cariſſimi pedes abluite:eſcas p̄bete ⁊ ſuꝑ hoc volūtatem dn̄iexpectate. Tūc leo cepit ꝑ moͣſteriūut ſolebat letꝰ diſcurrere: ſingl̓oruꝫfratꝝ veſtigijs ſe ꝓſternēs ⁊ qͣſide ypetrata qua nō fecerat culpa caudaalludēs veniaꝫ poſtulabat Ihero. ātfuturoꝝ p̄ſcius: fratribꝫ ait Itē ⁊ venientibꝰ hoſpitibꝰ ncc̄aria prepateAdhuc eo loqn̄te nūciꝰ venit ad eūanūciās an̄ fores hoſpites adeſſe qͥabbatē vellent. Ad qͦs cū ille iuiſſetꝓtinꝰ illi eius pedibꝫ ꝓuoluūt̉ ꝓ culpaveniā poſtulāteſ. qͦs ille benigneeleuās p̄cepit ut ſua vecipent ⁊ aliena nō vſurparēt. Rogabāt igit̉ illibtum Ihero. ut medietatē olei ꝓ bn̄dictōe accipiat: qͥbꝫ vix aſſenties: tādem coactꝰ ſuſcipi iubet. ꝓmiſer̄t ātſe aīniuatī eādē olei mēſurā fratribꝰipſis daturos; ⁊ a ſuis dari heredibꝰp̄cepturos ¶ Cum aūt olim in eccīavnuſqͥſqꝫ caneret qd̓ volebat theodoſiꝰ imꝑator ut ait Ioh̓. beleth. damaſū papā rogauᵗ ut alicui viro docto eccleſiaſticū officiū cōmitteret ordinanduꝫ Ipſe igit̉ ſciens Iheronimū in lingua latina greca ⁊ hebrayca ꝑfectum? ⁊ in om̄i ſapiētia ſūmūeidē officiū ꝯmiſit Iheroꝰ ig̓r pſalterium ꝑ ferias diſtinxit: ⁊ vnicuiqꝫ feienocturnū ꝓpriū aſſigͣuit ac gl̓a pr̄iicuiuſlibꝫ pſalmi fine dicēdū inſtituDem̄ epl̓as ⁊ euāgelia ꝑ circl̓m ānidecātādas: cet̓aqꝫ ad offiᵐ ꝑtinētiap̄ter cātū rōnabil̓r ordīaūᵗ Miſitqꝫillud de bethleē ad ſūmū pōtificē: ⁊ab eo ⁊ a cardīalibꝫ fuᵗ valde ꝓbatu⁊ ꝑpetuo autēticatū ¶ Pꝰ hͦ at ī oīe