Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CLXXi.Coſmas damianꝰ.

boni viri. vt pro me deū veſtrū oreteQuibꝫ orātibꝫ ꝯtinuodemones diſceſſerūt. Preſes aūt dixit. Vidētꝭ qͣl̓raduerſū me dij indignati ſūt. qꝛ eoſvelinque̓ cogitaba. deos meosvos patiar blaſphemare Tūc eosin ignē cōpioſū iactari p̄cepit. ſꝫ tn̄eos nihil leſit. qͥnpotius flāma longe ꝓſilijt multos de aſtātibꝫ int̓emit. Iubent̉ in eculeū ſuſpendiſed angelo ipſos cuſtodiēte fatigatꝭadmodū incendēdo mīſtris an̄ p̄fidēdeponūtur illeſi. Tres igit̉ frēs fecitin carcere vecludi. et Coſma Damiānū crucifigi: a ppl̓o lapidari. Sedin ſuos lapides redibant auctores; etꝙͣ plurimos vulnerabat. Tūc p̄ſesfurore repletꝰ eductis tribꝫ fratribꝰ ſtantibꝰ iuxͣ crucē: iuſſit Coſmādamianū a qͣtuor militibꝫ ſagittariFāgitte v̓o ꝯuerſe plurimos vulneāb ant. ſꝫ ſanctos martie̓s ledebātVidēs aūt p̄ſes in oībꝫ ſe cōfuſū vſqꝫad mortē anguſtiatꝰ: fecit oēs qͥnqꝫfrēs inſimul decollari Nemores aūtxp̄i ani verbi qd̓ dixerat Coſmas: nein vnū ſepeliren̉: cogitabat quō velvbi vellent ſcī martires ſepeliri. Etecce ſb̓ito camelꝰ aduenit hūanavoce ꝓclam ās ſcōs in vno loco ſepeliri p̄cepit. Paſſi ſūt aūt circa ānosdn̄i. cclxxx. ſb̓ Dyocletiano Ruſticus qͥdaꝫ pꝰ labore meſſis in cāpoore aꝑto dormiret: ſerpēs in eiꝰ ventre ingreſſus ē. Euigilās āt nihilſentiret domū vedijt ſero facto grauiſſime ſe torq̄ri ſenſit. voces igiturmirabiles emittebat. ſanctos deiCoſmā Damianū in ſui auxiliuminuocabat. Sed dolor ſꝑ increſcētad eccleſiā ſanctoꝝ martiꝝ ꝯfugit:ibideꝫ eo ſb̓ito dormiēte ſerpēs ſicutintrauerat per os eius exiuit. Virquidā longiꝰ ꝓfecturus ſcīs martiribus Coſme Damniano vxorē ſuaꝫꝯmēdauit. dans ei ſignū cui ꝓtinꝰ deberet anuere ſi aliqn̄ ad ſe ea vocaret. Poſt hoc autē ſciens dyabolusſignū qd̓ maritus ei dederat: ſe in ho

minē tranſfigua̓uita vxori eius ſig viri offeres dixit. vir tuus ab illaciuitate me miſit ad te vt ducam tead. At illa adhuc ire formidansait. Signū qͥdē agnoſco ſꝫ qꝛ ſanctismartiribꝫ Cōſmea Damiano ꝯmēdeta ſū ſuꝑͣ eoꝝ altare iura ſecurāme duces: tūc tecū ꝓtinꝰ ꝓficiſcatIlle aūt ꝯtinuo vt dixerat ſibi iurauit Secuta ad quēdā locū ſecretū veniſſēt voluit dyabolus deiuniēto p̄cipitare vt ipſā occide̓t Qd̓illa ſenties exclamauit. Deꝰ ſanctoꝝCoſme Danniani adiuua me. vob̓enī credidi ſecuta ſū Confeſtimaūt ſcī multitudine dealbatorumibidē affuerūt. liberauerūt. diabolus v̓o ſtatī euanuit. Et dixer̄t eiNos ſumꝰ coſmas damianꝰ quoꝝiuramēto credidiſti. idroqꝫ feſtinauimus venie̓ in auxiliū tibi Felixattauꝰ ſcī gregorij in honoē ſanctoꝝcoſme dannian nobilem eccleſiamromē cōſtruxit. In hac ecc̄ia quidaꝫvir ſanctis martiribꝫ ſeruiebat. cuiiam cancer vnū crus totū ꝯſūpſeratEt ecce dormiēte illo ſcūs coſmasdamianꝰ deuoto ſuo appuer̄t: vnguēta ac ferramētū ſecū ferētes. Quoꝝvnꝰ alteri dixit. Vbi carnes accipiemus vt abſciſa carne putrida locuꝫvacuū repleamꝰ. Tūc ayt alter. Incimiterio ſcī petri ad vincula hodieethiops recēs ſepultꝰ ē. Et ecce ad ciuitatē ꝓperauit coxā mauri attulitPreſcidēteſqꝫ coxā īfirmi: loº eꝰ coxāmauri mortui inſeruer̄t coxā infirmi ad corpꝰ mauri mortui detulertEuigilās aūt ſe ſine dolore ſēſiſtmanū ad coxā poſuit nihil leſioīsinuenit. Apponēſqꝫ cādelā in crue̓nil mali videret cogitabat an īp̄e ea̓t: ſꝫ aliꝰ alt̓ eſſꝫ Rediēs aūt ad ſep gaudio de lectulo ꝓſiliuit qͥd inſōnis viderat qͣl̓r ſanatꝰ fuerat ombus enarrauit. Qcōciti ad tumutūmnauri miſerūt coxā pdcī viri locoilliꝰ in tumulo poſitā reppererūt. De ſancto forſeo epiſcopo-