Corneliꝰ ⁊ ciprianꝰ.Eufemia v̓goCLXV.
monachū laboraui. ⁊ vix tandē ipſūin lapſū carnis p̄cipitaui Qd̓ ſathāaudiens de ſolio ſuo ſurrexit ⁊ eumdeoſculās⁊ coronā quā in capite ſuohbat abſtulit et capiti ipſiꝰ impofuit ⁊ ipſū ſecū ꝯſedere fecit di. Magnā qͥpperē fortit̉ egiſti. ⁊ plus oībꝫalijs laborioſe ꝑ̄petraſtiHic igỉ velſil̓is p̄t eē modꝰ illiꝰ diſcuſſioīs quāgregoriꝰ p̄termittit Cū gͦ ſinguli ſpiritus exponerēt qͥd egiſſent vnus inmediū ꝓſiliuit ⁊ quātā carnis tēptatione de illa ſāctimoniali feminaandyre animū cōmouiſſꝫ aꝑuit. addens ꝙ heri hoa̓ veſꝑtina vſqꝫ ad hocmentē eius traxerit. vt in tergo illiꝰblādiens alapā daret Tūc malignꝰſpūs eū hortatꝰ eſt. ut ꝑficeret qd̓ cepiſſet vt illiꝰ ruine ſingularē int̓ ceteros palmā tene̓t. Precepitqꝫ vt q̄rerēt qͥſnaꝫ eſſꝫ ille qͥ iacere in tēploeodē p̄ſumpſiſſꝫ. Cū aūt ille vehemētius palpitae̓t et miſſi ſpūs cū crucꝭmiſterio ſigͣtū viderēt: t̓riti exclamauerūt Ve vas vacuū ſꝫ ſigͣtū Ad hācvocēꝓtinꝰ illa maligͦrū ſpirituū turba diſpuit. Iudeꝰ aūt ꝯcitus ad ep̄ꝫveīt hͦ ꝑ ordinē enarrās Qd̓ rlle audiēs vehemēt̓ ingeniuit ⁊ oēꝫ mulierē a domo ſua ⁊ a vicima ꝓtinꝰ vemouit ⁊ iudeū baptiſaūᵗ Refert qͦꝫ grein li. dyal̓. ꝙ q̄dā ſanctimonial̓ ortūingrediēs ⁊ lactucā cōſpiciēs ꝯcupiuit eam qua figno crudꝭ̓ bn̄dicere oblita: auide momordt. ſꝫ arrepta a diabolo ꝓtinꝰ cecidit. Cū aūt btūs equitius ad ea veniſſꝫ dyabolus clamavecepit ⁊ dicere. Sedebā hic ſuꝑ lactucam. illa venit ⁊ mnomordit me. dimꝑiū āt p̄dcī viri mox de ea exiuit¶ De noīe ſancti cornelij ⁊ Cipani.Ornelius interp̄tatur intelligens circūciſionē Ipē em̄ intellexit: intelligēdo ſeruauitcircūciſtonē a ſuꝑfluis licitis etiam⁊ neceſſarijs Vel corneliꝰ a cornū ⁊leos qd̓ eſt ppl̓s qͣſi cornu ⁊ fortitudo ppl̓i Cyp̓anꝰ dicit̉ a ciprus qd̓eſt mixtura ⁊ ana qd̓ eſt ſurſū. Vel
a cipro qd̓ eſt ineſticia vel hereditasIpe em̄ habuit ſuꝑnaͣ mixturā grē⁊ v̓tutū. ineſticiā peccatoꝝ. ⁊ hereditatē celeſtiū gaudioꝝ. ¶ LegendaOrnelius ppͥ ſucceſſor ſancti faſbiani: a decio ceſarr cū ſuis clericis in exilio relegat̉. Ibiqꝫ a ſanctoCypͥano cartagniēſi epō lrās ꝯfortationis accepit. Tandē de exilio veductus decio p̄ſentat̉ Cū aūt immobilis ꝑmaneret iuſſit eū deciꝰ plūbatis ccōdi. Precepitqꝫ vt ad tēplū martis duceret̉ vt ibi aūt ſacrificae̓t autſmīaꝫ capitaleꝫ ſb̓iret. Cū gͦ illuc duceret̉ miles qͥdā eū rogauit vt ad domū ſuā diu̓te̓t ⁊ ꝓ vxorē ſua ſaluſtiaq̄ p. xv. ānos ꝑalitica iacebat oraret Que cū ad eiꝰ orōnē ſanatā eſſetxxj. milites cum ipſa ⁊ viro ſuo dn̄ocrediderūt: qͥ oēs iubēte decio ad templū miartꝭ dedūcti; ⁊ in illud exꝑuentes cū ſco cornelio martiriſati ſuntPaſſus ē āt c̓ca ānos dn̄i. ccliij. G¶ Cyp̓anꝰ aūt cartaginēſis ep̄s ineadē cītate patrono ꝓconſuli pn̄tat̉Ꝙ cū a fide nullatenꝰ mutari poſſetin exiliū mittit̉ Indeqꝫ reuocatus agalieno ꝓcōſule qͥ pat̓cio ſucreſſea̓tſmīaꝫ capitalē accepit. Qua ſma lata dixit cip̓anꝰ deo grās. Cū autē adlocū cuꝫ ſpiculatore veniſſet: p̄cepitſuis vt eideꝫ ſpiculatori pro mercedexxvij. auvros darēt. Accipienſqꝫ lintheū manu ſua oculos texit ⁊ ſic cōrona ſuſcepit cirͣ ānū dn̄i. cclvij.¶ De nomine ſancte Eufemie.Vfemia d̓r ab eū qd̓ ē bonūafemina qͣi boͣ femīa vtil̓ honeſta ⁊ delectabil̓. qꝛ hͦ t̓plici mō d̓ bonū. Fuit em̄ vtil̓ alijs ꝑcōu̓ſatōꝫ Hōeſta ſibi ꝑ moꝝ ꝯpoſitonē Delectabil̓ do ꝑ celeſtē ꝯtēplatōꝫVel dicỉ Eufemia qͣi eufonya qd̓eſt ſuauis ſonoritas Suauis aūt ſonus fit tribꝫ modis .ſ. voce vt in cātupulſū vt in cithara. Flatu vt in organō. Sic btā Eufemia fecit deo dulceꝫſonū cū voce p̄dicatōis. cū pulſu bone oꝑatōis. cū flatu int̓ne deuotōis
x. iij.