Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Corneliꝰ ciprianꝰ.Eufemia v̓goCLXV.

monachū laboraui. vix tandē ipſūin lapſū carnis p̄cipitaui Qd̓ ſathāaudiens de ſolio ſuo ſurrexit eumdeoſculās⁊ coronā quā in capite ſuohbat abſtulit et capiti ipſiꝰ impofuit ipſū ſecū ꝯſedere fecit di. Mag qͥpperē fortit̉ egiſti. plus oībꝫalijs laborioſe ꝑ̄petraſtiHic igỉ velſil̓is p̄t modꝰ illiꝰ diſcuſſioīs quāgregoriꝰ p̄termittit ſinguli ſpiritus exponerēt qͥd egiſſent vnus inmediū ꝓſiliuit quātā carnis tēptatione de illa ſāctimoniali feminaandyre animū cōmouiſſꝫ aꝑuit. addens heri hoa̓ veſꝑtina vſqꝫ ad hocmentē eius traxerit. vt in tergo illiꝰblādiens alapā daret Tūc malignꝰſpūs hortatꝰ eſt. ut ꝑficeret qd̓ cepiſſet vt illiꝰ ruine ſingularē int̓ ceteros palmā tene̓t. Precepitqꝫ vtrerēt qͥſnaꝫ eſſꝫ ille iacere in tēploeodē p̄ſumpſiſſꝫ. aūt ille vehemētius palpitae̓t et miſſi ſpūs crucꝭmiſterio ſigͣtū viderēt: t̓riti exclamauerūt Ve vas vacuū ſꝫ ſigͣtū Ad hācvocēꝓtinꝰ illa maligͦrū ſpirituū turba diſpuit. Iudeꝰ aūt ꝯcitus ad ep̄ꝫveīt ordinē enarrās Qd̓ rlle audiēs vehemēt̓ ingeniuit oēꝫ mulie a domo ſua a vicima ꝓtinꝰ vemouit iudeū baptiſaūᵗ Refert qͦꝫ grein li. dyal̓. q̄dā ſanctimonial̓ ortūingrediēs lactucā cōſpiciēs ꝯcupiuit eam qua figno crudꝭ̓ bn̄dicere oblita: auide momordt. ſꝫ arrepta a diabolo ꝓtinꝰ cecidit. aūt btūs equitius ad ea veniſſꝫ dyabolus clamavecepit dicere. Sedebā hic ſuꝑ lactucam. illa venit mnomordit me. dimꝑiū āt p̄dcī viri mox de ea exiuit De noīe ſancti cornelij Cipani.Ornelius interp̄tatur intelligens circūciſionē Ipē em̄ intellexit: intelligēdo ſeruauitcircūciſtonē a ſuꝑfluis licitis etiam neceſſarijs Vel corneliꝰ a cornūleos qd̓ eſt ppl̓s qͣſi cornu fortitudo ppl̓i Cyp̓anꝰ dicit̉ a ciprus qd̓eſt mixtura ana qd̓ eſt ſurſū. Vel

a cipro qd̓ eſt ineſticia vel hereditasIpe em̄ habuit ſuꝑnaͣ mixturā grē v̓tutū. ineſticiā peccatoꝝ. hereditatē celeſtiū gaudioꝝ. LegendaOrnelius ppͥ ſucceſſor ſancti faſbiani: a decio ceſarr ſuis clericis in exilio relegat̉. Ibiqꝫ a ſanctoCypͥano cartagniēſi epō lrās ꝯfortationis accepit. Tandē de exilio veductus decio p̄ſentat̉ aūt immobilis ꝑmaneret iuſſit deciꝰ plūbatis ccōdi. Precepitqꝫ vt ad tēplū martis duceret̉ vt ibi aūt ſacrificae̓t autſmīaꝫ capitaleꝫ ſb̓iret. illuc duceret̉ miles qͥdā rogauit vt ad do ſuā diu̓te̓t vxorē ſua ſaluſtia p. xv. ānos ꝑalitica iacebat oraret Que ad eiꝰ orōnē ſanatā eſſetxxj. milites cum ipſa viro ſuo dn̄ocrediderūt: oēs iubēte decio ad templū miartꝭ dedūcti; in illud exꝑuentes ſco cornelio martiriſati ſuntPaſſus ē āt c̓ca ānos dn̄i. ccliij. G Cyp̓anꝰ aūt cartaginēſis ep̄s ineadē cītate patrono ꝓconſuli pn̄tat̉ a fide nullatenꝰ mutari poſſetin exiliū mittit̉ Indeqꝫ reuocatus agalieno ꝓcōſule pat̓cio ſucreſſea̓tſmīaꝫ capitalē accepit. Qua ſma lata dixit cip̓anꝰ deo grās. autē adlocū cuꝫ ſpiculatore veniſſet: p̄cepitſuis vt eideꝫ ſpiculatori pro mercedexxvij. auvros darēt. Accipienſqꝫ lintheū manu ſua oculos texit ſicrona ſuſcepit cirͣ ānū dn̄i. cclvij. De nomine ſancte Eufemie.Vfemia d̓r ab qd̓ ē bonūafemina qͣi boͣ femīa vtil̓ honeſta delectabil̓. qꝛ t̓plici bonū. Fuit em̄ vtil̓ alijscōu̓ſatōꝫ Hōeſta ſibi moꝝ ꝯpoſito Delectabil̓ do celeſtē ꝯtēplatōꝫVel dicỉ Eufemia qͣi eufonya qd̓eſt ſuauis ſonoritas Suauis aūt ſonus fit tribꝫ modis .ſ. voce vt in cātupulſū vt in cithara. Flatu vt in orga. Sic btā Eufemia fecit deo dulceꝫſonū voce p̄dicatōis. pulſu bone oꝑatōis. flatu int̓ne deuotōis

x. iij.