Natiuitas Marie.CLiX.
Et ita btā maria devtraqꝫ tribu eātVolūᵗ eī dn̄s ut hee due tribꝫ pͥuilegiate ꝓpt̓ miſteriū adinuicē miſcerētqꝛ dn̄s de eis naſciturꝰ eāt. qͥ vere vexet ſac̓dos ꝓ nobis ſemetip̄m offerret⁊ fideles ſuos in militia huius vitepugnātes regerꝫ. ⁊ poſt victoriā coronae̓t. qd̓ etiā ex noīe xp̄i . inūctiinnuit̉. qꝛ ſoli ſac̓dotes ⁊ reges ⁊ ꝓphete in lege veteri vngebat̉. Vn̄ etnos a xpō xp̄iani dicimur ⁊ genꝰ electū ⁊ regale ſacerdotiū appellamur.Sꝫ ⁊ qd̓ dicebat̉ ꝙ mulieres tm̄ ſuetribꝫ hominibꝰ iungerēt̉: dictū fuiſſe cōſtat ne diſtributio ſortiū cōfunderet̉. Quia v̓o leuitica tribꝰ ſorteminter ceteros nō habebat: mulieresde illa tribū nubere poterāt cui volebant C ¶ Hiſtoriā āt natītatis virginis btus Ihero. ut ī ꝓlogo vefertadoleſcentulꝰ in qͦdam libello legitſed pꝰ multū tꝑis ut ſe ibidē legiſſerecoluit: rogatꝰ trāſcripſit. Ioachīnāqꝫ ex galilea ⁊ cītate nazareth ſāctā Anna ex bethleē duxit vxoremAmbo āt iuſti erā̓t ⁊ ſine rep̄henſiōeIn om̄ibꝰ mādatis dn̄i incedebantomnēqꝫ ſuā ſb̓ſtantiā tripharie diuidebat Vnā ꝑtem tēplo ⁊ tēphi ſeruitoribꝰ īpendebant. Aliā ꝑegrinis⁊ pauꝑibꝰ erogabāt Terciā ſibi ⁊ familie ſue vſibus veſeruabant Et itaꝑ ānos vigintiꝓlem ex cōiugio nōhabentes vouerūt dn̄o ꝙ ſi eis ſobolem cōcederet: eā ſeruitio dn̄i manciparēt. Cuiꝰ veī gracia cū fingulis annis in tribꝫ feſtis p̄cipuis ihrl̓m freq̄ntarēt: ī feſto encenioꝝ Ioachī cuꝫꝯtribulibꝫ ſuis ihrl̓m aſcendit. ⁊ cūceterꝭ ad altare accedens: oblatōemſuaꝫ offerre voluit. Quē vidēs ſacerdos cuꝫ indignatione peppulit: ⁊ curad altae̓ dei accedere ꝑſumeret increpauit. aſſeres non eſſe ꝯueniēs māledicto legis obnoxiū oblatōeꝫ dn̄olegis offerre. nec inter fecūdos īfecūdū in ꝯſpectu dn̄i ⁊ qͥ populū dei nōauxit aſtare. Ioachi v̓o ſic ꝯfuſū ſevidēs pre pudore domū vedire noluit
ne ſimiliter a contribulibꝰ ſuis quihoc audierant tantū obprobriū ſuſtineret. Secedēs gͦ ad paſtōe̓s ſuoscū ibi aliꝙͣdiu fuiſſet: qͣdā die ei ſoliangelꝰ cuꝫ magnā claritate apparuit. ⁊ de eiꝰ viſione turbatū ammonūit dicēs Ego ſū angelus dn̄i miſſusad te ut nunciē tibi preces tuas exauditas eſſe: ⁊ elemoſinas in ꝯſpectū domini aſcendiſſe Vidi em̄ pudorem tuū ⁊ audiui ſteilitatꝭ obprobriuꝫ: nec recte tibi obiectū. peccati qͥppe nō nature vltor eſt deꝰ. ⁊ ideo cuꝫalicuiꝰ vtoꝝ claudit: ad hoc facit utmirabiliꝰ denuo aperiat. ⁊ nō libidinis eſſe quod naſcitur: ſed diuini fove muneris cognoſcatur. Prīa gentis veſtre mat̓ ſara nōne ad nonageſimū annū ſteilitatis obprobriūꝑtulit. ⁊ tamē Iſaac cui vepromiſſaerat oīm gentiū benedictio generauit? Rachel etiam nonne dii ſteril̓fuit ⁊ tamē Ioſeph genūᵗ qui totiꝰegipti dominiū habuit? Quis fortior ſampſone ⁊ ſanctior ſamuele⁊ tamē hij ambo ſteriles matres habue̓Ratōi g̓ et exēplis crede dilatos diuꝯceptꝰ ⁊ ſteriles partꝰ mirabilioe̓seſſe ſolere Proīde Anna vxor tua pariet tibi filiā. ⁊ vocabis nomē eꝰ mariam Hec ut vouiſti erit ab infantiadomino cōſecrata: ⁊ adhuc ex vteromatris ſue ſpūſancto plena Nec forinſecꝰ inter populares: ſed in tēplodni ſemꝑ morabit̉. ne quid ſiniſtꝝde ea aliquis ſuſpicet̉. Et ſicut ipſaex ſteili mr̄e naſcit̉: ita mirabil̓r exea altiſſimi filiꝰ generabit̉. cuiꝰ nonerit Iheſus. ⁊ ꝑ euꝫ oībꝰ gētibꝰ eritſalꝰ. Et tibi hoc ſignū. Cū venerꝭ adaureā iheroſolimis portā niā vxorē tuā obuiā habebis q̄ de tua tardatōe modo ſollicita: tūc in ꝯſpectu tuogaudebit. Hijs dictis angelꝰ ab eodiſceſſit. ¶ Annia at cū amare fleret⁊ quonā vir ſuꝰ iuiſſꝫ ignorae̓t: idēangelꝰ eidē apꝑuit. ⁊ ſibi eadē q̄ viro annūciauea̓t patefec̄: addēs ut ꝓſigno iheroſolimis ad auprā portaꝫ