Mamertinꝰ. CLvij.Lupus.

CLvij.

virginē dei filiā p̄deceſſorꝭ ſui nimisimmoderate amaret. corā detrahētitibꝫ ipſā virginē app̄hendēs: oſculatꝰ eſt eā di. Nihil nocēt homī verbaaliena queꝓpria nō maculat cōſcīaQuia em̄ ipſā deū ardēter amaye nōuerat eā mēte puriſſiā diligebatCū vex frācoꝝ dotai̓ꝰ burgūdiā ītrāsſeneſcallū ſuū cōtra ſenoēs direxiſſꝫut citatē obſideret: ſcūs lupꝰ eccīamſcī ſtepham ingreſſus cāpana pulſari fecit Quā hoſtes audiētes tātꝰt̓ror inuaſit ut niſi fugerēt mortē ſeeuadere nō putarēt Tāde obtēto regͦburgundie cū vex aliū ſeneſcallū ſenon̄. miſiſſet ⁊ btūs lupꝰ ei nō occurriſſet: indigͣtus nimis adeo ip̄ꝫ apd̓rege īfamauit ut rex btm̄ lupū ī exiliū deſtinaret. qͥ ibi doctrina ⁊ miraculis valde emicuit Int̓ea ſenion̄. qn̄dā ep̄m qͥ locū ſcī lupi inuaſerat occidētes: ut ſcūs Lupꝰ de exilio vedie̓ta rege īpetrͣuerūt. Quē rex vidēs exilio tabefactuꝫ ita d̓initꝰ ē mutatꝰ utcorā eo ꝓſtrͣtꝰ veniā peteret Rultiſqꝫ auctu muneribꝫ ſue reſtituit cītati. Qui dū pariſiꝰ remea e̓t ei multaincarcea̓toꝝ turba aꝑtꝭ hoſtijs: ſolūtiſqꝫ vincul̓ obuiauit ¶ Quadā diedn̄ica cū miſſaꝫ celebrae̓t: lapſa ē celitꝰ gēmā ī eꝰ ſcō calice. quā vex int̓ſuas veliqͥas collocauit ¶ Rex dotariꝰ audiēs ꝙ cāpana ſcī ſtēpham inſono miraꝫ hr̄et dulcedinē: miſit utpariſiꝰ deferret̉ ut ab ipō ſepiꝰ audirẻ. Sꝫ cū hͦ ſcō lupo diſplicuiſſꝫ: moxut de vrbe ſenoīca delata eſt ſoni ſuidulcedineꝫ perdidit. Qd̓ rex audiesſtatī reſtitui iuſſit. Statīqꝫ ſono reddito īſonuit ſeptīo ab vrbe miliarioItaqꝫ ſcūs lupꝰ obuiā ꝑrexit⁊ qd̓ dolens ꝑdideā̓t cū hōre recepᵗ ¶ Nocteqͣdā cū oraret inſtinctū diaboli vehemēt̓ ſitiēs: iuſſit ſibi aquā frigidā deportari. Volos āt intelligēs imimicipuluinar ſuū ſuꝑvas poſuit ⁊ ibi diabolū intꝰ īcluſit. qͥ tota nocte vociferando vlulae̓ cepit. Facto at mane qͥeū tēptae̓ veneā̓t: in die ꝯfuſus abſ-

ceſſit. ¶ Quadā nocte dū more ſob̓to cītatis eccās circuiſſꝫ. vediēs domūaudiuit clericos ſuos rixantes eo ꝙcuꝫ mulieribꝰ fornicari vellent Quieccīam intrās ꝓ eis orauit ⁊ mox abeis oīs ſtimulꝰ tēptatōnis abſceſſitVeniēteſqꝫ an̄ illū veniā poſtularūtTandē multis clarꝰ virtutibꝰ in pace qͥeuit Floruit āt cirͣ ānos dn̄i. ccx¶ De ſancto MamertinoAmertinꝰ prius paganꝰ cuꝫIYdola quāda vicē coleret vnūoculū p̄didit et vnia manꝰ eiꝰariditatē incurrit. Qui cum ſe deosoffendiſſe putae̓t ⁊ ad tēplū ad orādū ydola ꝑgeret: obuiauit ei quidāvir veligioſus nomine ſauinꝰ q̄ eumvnde tāta ſibi infirmitas accidei̓t vequiſiuit Qui ait. deos meos offendi⁊ ideo eos orae̓ vado ut q̄ mihi abſtulerūt irati: reddāt propicij. Cui ille reſpōdit. Erras frater erras: ſi demones deos putes. ſꝫ vade ad ſcūmGermanū altiſiodorenſem ep̄ꝫ Et ſieius ꝯſiliū acqͥeueris cōtinu̓o ſanuseris. Qui ſtatī iter arripiens venitad ſepulcꝝ ſancti amatorꝭ ep̄i ⁊ pl̓imoꝝ ſanctoꝝ. Seceſſitqꝫ ꝓpter pluuiam nocte illa ad quādā cellulā ſuꝑtūbam ſancti ꝯcordij collocatā. Cuꝫaūt obdormiuiſſet apparuit ei viſiomirabil̓ ꝙ quidā .ſ. vir venit ad hoſtiū celle eiꝰ voͣuitqꝫ ſanctū Concordiū ut venie̓t ad feſtū Quod ſanctꝰꝑegrinus ⁊ ſanctꝰ amator cuꝫ alijsepiſcopis faciebant Cui ille de tumūlo veſpondit. Nō poſſum modo venire quia hoſpiteꝫ quendā me cuſtodire oꝑtet ne a ſerpētibus qui hic habitāt occidat̉. Abiens ille q̄ audierat nunciauit. Reuerſuſqꝫ ait Sāctecōcordi ſurge ⁊ veni ⁊ adduc tecū Iuuianū ſubdiaconē ⁊ viuanū accolitū ut officiū ſuū faciant lexāder āthoſpitē tuū cuſtodiet Viſumqꝫ ē mamertino ꝙ ſcūs Concordius app̄hēſa manu duceret eum ſecū. Cūqꝫ adeos veniſſet dixit ei ſcūs amator Ꝙseſt iſte qͥ tecū ingreſſus eſt? Ꝙ ait1

v iij.

iij.