Bartholomeꝰ apl̓s.CXLVij.
Cū em̄ pagami ꝓpter fignoꝝ frequētiam videret corpꝰ eius pl̓imū venerari Indigͣti in loculo plūbeo poſitūin mare p̄cipitauerūt qd̓ d̓ino mutuad inſula p̄dictā deuenit. Cū igit̉ ſaraceni oſſa eius diſpſiſſent: illis vecedentibꝫ apꝑuit apl̓s cuidā monachodicens Surge collige oſſa mea q̄ diſperſa ſunt. Cui ille. Qua rōne oſſatua colligere aūt aliquē honorē tibiexhibere dēmꝰ cū nos vaſtari ꝑmiſeris nec auxiliū nobis impēderis Cuiille P multū tꝑis meis meritis dn̄sppl̓o huic peꝑcit ſꝫ eoꝝ pctīs nimisinualeſcentibꝫ ⁊ vſqꝫ in celū clamantibus iam ꝓ eis nō potui veniā obtineve Sed cū monachꝰ dice̓t. Quō inter tot alioꝝ oſſa: ſua inuenire poſſꝫayt. Nocte ad ea colligēda ibis ⁊ q̄vt ignē ſplendētia viderꝭ hec leuab̓Que oīa vt dixerat inueniens apl̓ioſſa leuauit ⁊ ſuꝑ quādā nauē cōſcēdens Beneuentū q̄ eſt metropolis apulie ea trāſtulit ¶ Cū q̄dā muliervas plenū oleū attuliſſet vt in lāpadem btī Bartholomei poneret̉ qͣntūcumqꝫ vas ſuꝑ lāpadē inclinaret nilex eo exire valebat Cū tn̄ digitos invas mitterēt ⁊ oleū liquidū oīo vaparent: Tūc quidā exclamauit. Duto qꝛ apl̓o acceptū nō eſt. vt hͦ oleūin ſuā lāpadē infūdả Quapropt̓ inaliā lampadē infuderūt ⁊ ꝓtinꝰ oleūemanauit ¶ Cū imꝑator fredericusbn̄uētū deſtrue̓t ⁊ oēs ecc̄ias q̄ ibidēerāt dirui inādaſſet ciuitatē botā adaliū locū tnͣſferre intēdens: vir qͥdāqͦſdā viros albatos ⁊ fulgētes inuenit qͥ adīuicē loqͥ ⁊ int̓ ſe aliqͣ tractavevidebant̉ Qui cū vehemēter āmirans qͦnā eſſēt int̓rogaſſet: vnꝰ eoꝝrn̄dit Iſte eſt bartholomeꝰ apl̓s cūceberꝭ ſcīs quoꝝ in hac vrbe ecc̄ie habebant̉ Qui inſimul ꝯuener̄t vt int̓ſe inqͥrerēt ⁊ tractarēt qͣli pena eſſetille plectēdus qͥ eos de habitaculisſuis eiecit Et iā inter eos inuiolabiliſmīā eſt firmatū vt ille fine mora adiudiciū dei accedat de hijs oībꝫ in eiꝰ
iudicio rn̄ſurus. Oꝰ modicū ꝟo tp̄sdictꝰ imꝑator miſerabil̓r vitā finiuit D ¶ Legit̉ in qͦdā li. de miracul̓ſanctoꝝ. ꝙ qͥdā ingr̄ feſtū ſcī barthomei omni āno ſolemnit̓ celebrabatCui p̄dicāti in ſpecie cuiuſdā puelledyabolus admodū ſpecioſe appuitquā iniectis in ea ocul̓ ad prandiūinuitauit Quidū in mēſa cōſiſterētilla in amorē ſuū multū eū allice̓ intebat̉ Btūs bartholomeꝰ in ſpē pegrini p̄ foribꝫ affuit ⁊ vt amore ſcībartho lomei introduceret̉ obnixiuisflagitauit. Qua diſſuadente panismittitur. ſꝫ ille hūc acciꝑe vecuſauit.Rogauit tn̄ magiſtrū ꝑ nūciū vt fibi dice̓t quid magis in homine eſſeppriu putaret. Cui cū ille diceret riſibile Puella rn̄dit. ȳmo pctm̄ cū qͦhō cōcipit̉ naſcit̉ atqꝫ viuit Cui bartholomeꝰ rn̄dit ꝙ ille bn̄ intulit. Sꝫmulier ꝓfūdius indagauit. Secūdodictus ꝑegrinus ingrō miſit vt ſibidiceret qͥs locus vniꝰ pedis eſſet vbideꝰ in terra maiora miracula on̄diſſꝫCui cū ille dice̓t locus crucꝭ in qͦ deusmirabilia oꝑatus ē. Illa ayt. p̄mocaput hoīs in qūo qͣſi minor mūdꝰexiſtit. Vtrorūqꝫ ſmaꝫ apl̓s approbauit. Tercio inqͥſiuit qͣntā diſtāti aeſſꝫ a ſūmo celi: vſqꝫ ad ꝓfundū inferni. Cui cū ingr̄ ſe neſcire dice̓t illaayt. Aodo video ꝙ p̄cipitor. ſꝫ ego hͨnoui? qꝛ de altero ad alteruꝫ decidi etoportet ꝙ hoc tibi oſtendā Tūc dyabolus cū magno eiulatū ſe in abiſſūp̄cipitauit. Et dū q̄rerent ꝑegrinuꝫminime inuenerūt Sil̓e fere legit̉ debtō andrea E ¶ Otūs aūt ambro.in prefatione quā facit de iſto apl̓oeius legendā abbreuiās ita d̓t. diſcipulis xpē tuis vnica d̓initate p̄dicātibus ꝑſonalē trinitatē: tuā mundomirabil̓r digͣtus es on̄dere maieſtatē. Inter qͦs btīſſimū bartholonieūmagna virtutū p̄rogatiuā colendūbenigͣ tui proſpectio ad ppl̓m direxitlonginquū. qd̓ licet penitꝰ hūanacōu̓ſatōe remotū: tibi tn̄ p̄dicatōis
t j.