CXL.Aſſumptio Marie.

et dilectōe: Sicqꝫ in celū gaudēs fuſcipit̉ ⁊ a dextris filij in throno gl̓ecollocat̉ Apl̓i atviderūt eiꝰ aīam tāti eē candoris ut nulla mōaliū līguapoſſꝫ effari ¶ Tres aūt v̓gines q̄ ibierāt cū corpꝰ eiꝰ lauādi grā expoliaſſent: tāta ſtatī corpꝰ clai̓tate reſplēduit ut tāgi qͥdem ad lauādū poſſetvideri āt nō. Tamdiu āt lux illa ibidē veſplenduit donec corpꝰ eꝰ a virginibꝫ lotū fuit ¶ Apl̓i āt corpꝰ eꝰ reuerēt̓ ceperūt; ⁊ ſuꝑ feretꝝ poſuer̄t Dixitqꝫ ioh̓es petro. Hāc palmā an̄ feretru petre pōrbis. qꝛ dn̄s nobis tep̄tulit ⁊ ſuaꝝ ouiū paſtorē ⁊ pn̓cipēordinauit Cui petrus Hac potiꝰ portare te ꝯuenit. qꝛ virgo a dn̄o es electus. ⁊ dignū ē ut palma virgīs virgo ferat Tu inſuꝑ ſuꝑ pectꝰ dn̄i vecūbere meruiſti. ⁊ exinde ſapīe ac gͣtieplus ceteris fluēta potaſti. Et iuſtūvidẻ ut qͥ a filio plus recepiſti mūeris: etiā īpendas virgini plꝰ honorisTu gͦ portare debes hac palmā luisad exeqͥas ſcītatis: qͥ potatus es poculo lucis de fonte p̄petue claritatisEgo āt portabo cū feretro ſcūꝫ corpꝰCeteri āt apl̓i frēs nr̄i circūdantes fevetꝝ veferēt laudes deo. Paulus aūtdixit ei. Et ego qͥ mīmꝰ oīm vr̄m ſuꝫportabo tecū. Eleuātes itaqꝫ petrus⁊ paulus feretꝝ. Petrꝰ incepit cātave ⁊ dicere In exitu iſrl̓ de egip. all̓aCedei āt apl̓i cātus dulcit̓ ꝓſequūt̉Dominꝰ āt feretꝝ ⁊ apl̓os nube ꝓtexit ita ꝙ ip̄i nō videbāt̉ ſed tm̄ eorūvox audiebat̉. Affuer̄t et angeli cūapl̓is cōcinētes. ⁊ terrā totā ſonitumire ſuauitatꝭ replentes ¶ Excitatioēs ad tā dulcē melodiā de cītate velociꝰ exeūt. ⁊ quidnā hͦ ſit diligēterſciſcitāt̉. Tūc extitit qͥ diceret mariam illā eſſe quā diſcipuli ih̓ū affer̄tmortuā. ⁊ cr̄ illā quā auditꝭ ꝯcinūtnelodiā Tūc oēs ad arma cōcurrūt⁊ ſe mutuo hortabant̉. d. Veīte oēs⁊ diſcipulos occidamꝰ ⁊ corpꝰ illudqd̓ ſedūctorē illū pōruit ignibꝫ ꝯburamus. Princeps aūt ſacerdotū ob

ſtupuit. ⁊ ira repletus ait. Ecce tabernaculū illius qui nos et genꝰ nōſtrū conturbauit: qualem gloriamnūc accepit?. Et hͦ dicens manꝰ adlectū miſit. volens illud euertere etad terrā deducere. Tūc manꝰ eiꝰ ambe ſubito aruerūt ⁊ lectulo adheſer̄tita ut ad lectulū manibꝰ penderet. ⁊ninio cruciatu vexatus lamentabiliter eiularet. Reliquꝰ autē populꝰab angelis qui erant in nubibꝰ cecitate percuſſus eſt Princeps autē ſacerdotū clamabat dicens. Sancte petre in hac tribulatōe me nō deſpicias. ſed ꝓ me obſecro preces fundas.Memor em̄ eſſe debes qualiter aliquādo tibi aſtiti. ⁊ qualiter te accuſarite ancilla oſtiai̓a te excuſaui CuiPetrus. In obſequijs domine noſtre impediti ſumꝰ. ⁊ curationi tuemodo intendere non valemꝰ. verūtamen ſi in dominū noſtrū iheſū: ⁊ inhanc que ipſuꝫ portauit credideris:ſpero ꝙ cōtinuo ſanitatis beneficiopotieris. Qui reſpōdit. Credo domnū iheſū verum eſſe filiū dei. ⁊ hancſacratiſſimaꝫ matrē eius. Statimqꝫa feretro manꝰ eius ſolute ſunt ſꝫ tn̄in brachijs adhuc ariditas remāſerat ⁊ dolor vehemens non receſſeratDixitqꝫ ei petrus Oſculare lectum etdic. Credo in dn̄ꝫ ih̓ꝫ quē iſta ī vteroportauit ⁊ pꝰꝑtuꝫ v̓go ꝑmāſit. Qd̓cū feciſſꝫ: ꝯtinuo pͥſtine redditus eſtſanitati Dixitqꝫ ei petrus ccipe hācpalmā de manu frīs nr̄i Ioh̓is. ⁊ ponies ea ſuꝑ ppl̓m excecatu: ⁊ qͥcunqꝫcredere voluerit vecipi et viſū. qͥ at credere nobuerit videre nō poterit ineternū ¶ Mariā aūt portātes apl̓i ī monumēto poſuerant. ⁊ iuxta illud utdn̄s iuſſerat ꝯſederūt Tercia die veltih̓s cū multitudīe āgeloꝝ ipōs ſalitauit. d. Pax vob̓ Qui rn̄derūt Vl̓atibi deꝰ qͥ facꝭ̓ mirabilia magna ſolꝰEt dixᵗ apl̓is dn̄s Quid gratiea honoris vobis videt̉ ut mee nūc cōferagenitrici? Et illi Iuſtū videt̉ dn̄e ſeruis tuis: ut ſicut deuicta morte reqͥs