CXXXV.Laurentiꝰ martir.
poſt eū clamabat: qūo ꝓgrederꝭ ſinefilio pater? Qūo ſac̓dos ſine miniſtro ꝓperas Tu nūꝙͣ fine miniſtro ſacrificiū offerre conſueueras Quid inme diſplicuit pr̄nitati tue? Nūqͥd degenere me ꝓbaſti. Experire c̓te vtꝝminiſtꝝ idoneū elegerl̓: cui ꝯmiſiſtidn̄ici corporꝭ diſpēſationē? Cui btūsSixtus dixit. Non ego te deſero filineqꝫ derelinqͦ? ſꝫ maiora tibi debent̉ꝓ fide xp̄i certamina. Nos quaſi ſenes leuioris pugne curſū recipimꝰ:de autē quaſi iuuenē manet glorioſior de tirāno triūphꝰ Pꝰ triduū meſequerꝭ ſacerdoteꝫ leuita. Deditqꝫ eiom̄s theſauros: precipiēs vt ecc̄ijs ⁊pauꝑibꝫ erogaret. Btūs gͦ laurētiꝰxp̄ianos die ac nocte diligent̓ quefiuit ⁊ vnicuiqꝫ ꝓut opus fueāt miniſtrauit Venitqꝫ ad domū cuiuſdā vidue q̄ multos xp̄ianos in domo ſuaabſcōderat. quā longuſdolor capitꝭdetinebat. Scūs autē laurētiꝰ ꝑ inipoſitionē manus eā a dolore capitꝭliberauit ⁊ p aupeꝝ pedes lauas oībꝫelemoſinā dedit. Eadem nocte in domū cuiuſdā xp̄iani venienſ: quendācecū ibidē repperit ⁊ facto ſigno crucꝭ̓eū illuīauit ¶ Cū autē btūs Sixtusdecio nollet cōſentire nec idol̓ imimolare ipſū ad decollandū duci p̄cepitAccurres at btūs laurētiꝰ poſt ipſuꝫexclamabat. Noli me develinque̓ pr̄ſancte qꝛ theſauros tuos iā expendiquos mihi tradidiſti. Tūc militesaudiētes theſauros: laurētiū tenuerunt ⁊ Parthemio tribuno trͣdidertIpſe aūt decio eū p̄ſētauit. Cui deciꝰayt Vbi ſunt theſauri eccleſie quosapud te cognouimꝰ eſſe abſcōditosQui cū ſibi non reſpōderet tradiditeū Valeriano p̄fecto. ut aūt theſauros ꝓdat ⁊ ſacrificet ydol̓. ā diu̓ſis eūinterie̓ faciat ſupplicijs ⁊ tormētꝭ Valerianꝰ āt cuida p̄fecto noīe Ipolitꝰī cuſtodiā eū tradidit qū ē ille cū ml̓tis alijs in carcere recluſit Erat at incuſtodia illa qͥda gentil̓ noīe lucillꝰqͥ plorādo lumē oculoꝝ amiſea̓t Cui
cū btūs laurentiꝰ lumē ſe reſtaurae̓ꝓmitteret ſi in xp̄m crederet ⁊ baptiſma fuſciꝑet Ille ſe baptiſari inſtantpoſtulauit. Accipiēs gͦ aquā beatuslaurētiꝰ dixᵗ ei. Oīa in ꝯfeſſione lauātur. Cūqꝫ ipſū de articul̓ fidei diligēter interrogaſſet. Et ille ſe oīa crede̓ꝯfeſſus fuiſſꝫ aquā ſuꝑ caput eꝰ effudit ⁊ ip̄ꝫ ī xp̄i noīe baptizaūᵗ. ſtatīqꝫqui cecus fueāt lumē oculoꝝ receptQūapropt̓ multi ad eū veniebāt etab eo illumnati vedibāt. Hec vidēsIpolitꝰ dixit ei. Oſtēde mihi theſauros Cui laurētius. O Ipolite fi in dominū ih̓m xp̄ꝫ crediderꝭ. ⁊ theſaurostibi oſtendo ⁊ vitam eternā ꝓmittoCui Ipolitus. Si dictis facta compēſes: faciā quod hortaris Eadem horaIpolitus credidit ⁊ ſacrū baptiſmacū familia ſua ſuſcepit. Baptizatusautē ayt. Vidi animas innocentiuꝫletas gaudere. Poſt hoc mandauitvalerianꝰ ad Ipolitū vt laurētiū p̄ſontaret. Cui laurentiꝰ. Ambulemꝰpariter. Ad tribunal ergo ābo venerūt ⁊ fit iteꝝ inqͥſitio de theſaurꝭ Lauventiꝰ aūt triduo inducias petijt qͣsvalerianꝰ eidē ſub Ipoliti pollicitation ꝯceſſit. In hoc triduo laurentiꝰpauꝑes cecos ⁊ claudoſ collegᵗ a eosin palacio ſaluſtiano corā decio p̄ſentauit dicēs Ecce iſti ſūt theſauri eterni qͥ nūꝙͣ minuunt̉ ſꝫ creſcūt qui inſingulis diſꝑguntur. Horū em̄ mauius theſauros in celū deportauerūtValerianꝰ pn̄te decio dixit. Qd variaris ꝑ multa Iā nūc ſacrificaa magicā artē depone. Cui laurētiꝰ Quisdebet adorai̓ qͥ factus eſt. an qͥ fecitꝰIratus deciꝰ iuſſit eū ſcorpionibꝫ cedi. ⁊ omne genꝰ tormētoꝝ ante ip̄mafferri. Quē cū ſacrificae̓ iube̓t vt hͦtormēta euaderet Reſpōdit. Infelixhas epulas ſꝑ optaui. Cui decius ẜepule iſte ſūt: tibi ſimiles pande ꝓphanos vt tecuꝫ piter epulent̉. Cuilaurētius Iā in celis noīa ſua dederūt ⁊ eoꝝ a ſpectibꝫ nō es dignꝰ Tūciubente decio nūdꝰ fuſtibꝫ cedit̉ ⁊ ar