Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CXXXV.Laurentiꝰ martir.

poſt clamabat: qūo ꝓgrederꝭ ſinefilio pater? Qūo ſac̓dos ſine miniſtro ꝓperas Tu nūꝙͣ fine miniſtro ſacrificiū offerre conſueueras Quid inme diſplicuit pr̄nitati tue? Nūqͥd degenere me ꝓbaſti. Experire c̓te vtꝝminiſtꝝ idoneū elegerl̓: cui ꝯmiſiſtidn̄ici corporꝭ diſpēſationē? Cui btūsSixtus dixit. Non ego te deſero filineqꝫ derelinqͦ? ſꝫ maiora tibi debent̉ fide xp̄i certamina. Nos quaſi ſenes leuioris pugne curſū recipimꝰ:de autē quaſi iuuenē manet glorioſior de tirāno triūphꝰ Pꝰ triduū meſequerꝭ ſacerdoteꝫ leuita. Deditqꝫ eiom̄s theſauros: precipiēs vt ecc̄ijspauꝑibꝫ erogaret. Btūs laurētiꝰxp̄ianos die ac nocte diligent̓ quefiuit vnicuiqꝫ ꝓut opus fueāt miniſtrauit Venitqꝫ ad domū cuiuſdā vidue multos xp̄ianos in domo ſuaabſcōderat. quā longuſdolor capitꝭdetinebat. Scūs autē laurētiꝰ inipoſitionē manus a dolore capitꝭliberauit p aupeꝝ pedes lauas oībꝫelemoſinā dedit. Eadem nocte in do cuiuſdā xp̄iani venienſ: quendācecū ibidē repperit facto ſigno crucꝭ̓ illuīauit autē btūs Sixtusdecio nollet cōſentire nec idol̓ imimolare ipſū ad decollandū duci p̄cepitAccurres at btūs laurētiꝰ poſt ipſuꝫexclamabat. Noli me develinque̓ pr̄ſancte qꝛ theſauros tuos expendiquos mihi tradidiſti. Tūc militesaudiētes theſauros: laurētiū tenuerunt Parthemio tribuno trͣdidertIpſe aūt decio p̄ſētauit. Cui deciꝰayt Vbi ſunt theſauri eccleſie quosapud te cognouimꝰ eſſe abſcōditosQui ſibi non reſpōderet tradidit Valeriano p̄fecto. ut aūt theſauros ꝓdat ſacrificet ydol̓. ā diu̓ſisinterie̓ faciat ſupplicijs tormētꝭ Valerianꝰ āt cuida p̄fecto noīe Ipolitꝰī cuſtodiā tradidit ē ille ml̓tis alijs in carcere recluſit Erat at incuſtodia illa qͥda gentil̓ noīe lucillꝰ plorādo lumē oculoꝝ amiſea̓t Cui

btūs laurentiꝰ lumē ſe reſtaurae̓ꝓmitteret ſi in xp̄m crederet baptiſma fuſciꝑet Ille ſe baptiſari inſtantpoſtulauit. Accipiēs aquā beatuslaurētiꝰ dixᵗ ei. Oīa in ꝯfeſſione lauātur. Cūqꝫ ipſū de articul̓ fidei diligēter interrogaſſet. Et ille ſe oīa crede̓ꝯfeſſus fuiſſꝫ aquā ſuꝑ caput eꝰ effudit ip̄ꝫ ī xp̄i noīe baptizaūᵗ. ſtatīqꝫqui cecus fueāt lumē oculoꝝ receptQūapropt̓ multi ad veniebāt etab eo illumnati vedibāt. Hec vidēsIpolitꝰ dixit ei. Oſtēde mihi theſauros Cui laurētius. O Ipolite fi in dominū ih̓m xp̄ꝫ crediderꝭ. theſaurostibi oſtendo vitam eternā ꝓmittoCui Ipolitus. Si dictis facta compēſes: faciā quod hortaris Eadem horaIpolitus credidit ſacrū baptiſma familia ſua ſuſcepit. Baptizatusautē ayt. Vidi animas innocentiuꝫletas gaudere. Poſt hoc mandauitvalerianꝰ ad Ipolitū vt laurētiūſontaret. Cui laurentiꝰ. Ambulemꝰpariter. Ad tribunal ergo ābo venerūt fit iteꝝ inqͥſitio de theſaurꝭ Lauventiꝰ aūt triduo inducias petijt qͣsvalerianꝰ eidē ſub Ipoliti pollicitation ꝯceſſit. In hoc triduo laurentiꝰpauꝑes cecos claudoſ collegᵗ a eosin palacio ſaluſtiano corā decio p̄ſentauit dicēs Ecce iſti ſūt theſauri eterni nūꝙͣ minuunt̉ ſꝫ creſcūt qui inſingulis diſꝑguntur. Horū em̄ mauius theſauros in celū deportauerūtValerianꝰ pn̄te decio dixit. Qd variaris multa nūc ſacrificaa magicā artē depone. Cui laurētiꝰ Quisdebet adorai̓ factus eſt. an fecitꝰIratus deciꝰ iuſſit ſcorpionibꝫ cedi. omne genꝰ tormētoꝝ ante ip̄mafferri. Quē ſacrificae̓ iube̓t vttormēta euaderet Reſpōdit. Infelixhas epulas ſꝑ optaui. Cui deciusepule iſte ſūt: tibi ſimiles pandephanos vt tecuꝫ piter epulent̉. Cuilaurētius in celis noīa ſua dederūt eoꝝ a ſpectibꝫ es dignꝰ Tūciubente decio nūdꝰ fuſtibꝫ cedit̉ ar