CxX Ciiij.Ciriacus martir.
magicā hoc feciſſet. Ad inſtantiā qͦꝫimꝑatorꝭ dotꝰ egreſſus dn̄ꝫ exorauˢ⁊ pluuiā copioſā dedit ⁊ ceterꝭ infuẜpluuiā ſicd̓ veſtibꝫ domū vedijt ¶ Cūgothi eo tꝑe ytaliā deuaſtaret ⁊ ml̓ti a fide xp̄i vecederēt: euadrianꝰ p̄fectis a ſcō donato ⁊ hilario de apoſtaſia rep̄hſus ſcos ipōs cepit cōpellēseos vt ioui p̄molarēt. Qd̓ cū venuerent hilariū expoliatū tā diu cedi fec̄qͦuſqꝫ ſpm̄ exalae̓t Donatꝰ ꝟo in carcere recluſit. ⁊ poſtmōdū eū decollai̓fecit. Eir̄ anū dn̄i. ccclxxx. 3¶ De ſancto Ciriacō martireIriacus a marcello ppͣ diaconus ordinatꝰ: cōp̄hēſus ⁊ adeſt cū facijs ſuis vt terrā fode̓ta admaximīanū deductꝰ: iuſſuslocū qͥ ibi ꝯſtruebat̉ ſuis eā huerisdeportaret. vbi erat ſcūs Saturninꝰſenex quē ciriacus ⁊ fifinnꝰ ad portādū iuuabat. Tādē in carcerē recluſūp̄fectꝰ iuſſit ciriacū pn̄tari. Et cū euꝫapronianꝰ educe̓t ſubito vox cū luceveniēs de celo dixit. Venide bn̄dictipatris ⁊c. Et tūc apronianꝰ credidit⁊ baptizari ſe fecita ad p̄fectū ꝯfitēsxp̄m venit. Cui p̄fectus. Nūquid tuxp̄ianꝰ effectus es̉ Qui rn̄dᵗ Ve mͥqꝛ ꝑdidi dies meos. Rn̄dit p̄fectus.Vere mō ꝑ̄des dies tuos. ⁊ iuſſit eūdecollari. Saturninꝰ aūt ⁊ fiſinnꝰ cūſacrificare nollent: diu̓ſis ſupplicijsaffecti tādē decollati ſūt ¶ Filia autēdio cleciam noīe archena cū a dēonevexaret̉: clamabat in ea demō dicēsNō exeam niſi Ciriacus dyaconꝰ veniat Vn̄ ad eā adductꝰ ciriacꝰ cū demoni imperabat rn̄t. Si vis vt exeāda mͥ vas aliqd̓ in qd̓ intrē. Rn̄ditqꝫciriacus Ecce corpꝰ meū fi potes īgredere Cui demō In vas tuū intrae̓ nōpoſſū qꝛ vndiqꝫ eſt ſignatū ⁊ clauſūſed ſi eijcis merſcito ꝙ in babiloniāfaciā te venire. Et cū coactꝰ exiſſꝫ Archemia clamauit dicēs ꝙ deū quē p̄dicat Ciriacus: vide̓t. Cū gͦ illā ciriacus baptizaſſꝫa ex grā Dyocleciam⁊ ſerene vxoris eiꝰ in domo quā ei de
derāt ſecurꝰ viue̓t: veīt nūciꝰ a regeꝑſarū ad dyoclecianū rogās vt aqſe ciriacus mitterẻ qꝛ filia ſua a demione vexaba? Ad p̄ces gͦ dyocleciani ciriacꝰ cū largo ⁊ ſmaragdo nauiimpoſitꝭ ncc̄arijs: in babiloniā letꝰiuit Cūqꝫ ad puellā ꝑueniſſet demōꝑ os eius clamauit dicēs. Fatigatꝰes ciriace. Cui ciriacus Nō ſū fatigatus ſꝫ vbiqꝫ dei ꝯſilio ⁊ auxilio gubernatus Ayt demon. Tame ego ad qd̓volui te ꝑduxi. Tūc ciriacus dixit demoni. Imperat tibi Ih̓s xp̄s vt exeas. Et ſtatī exiēs demō dixit. O nonterribile qd̓ me coartat exire. Et ſicſanatā puellā cū pr̄e ⁊ mre⁊ multisalijs baptizaᵗ Et cū ſibi multa munera offerēt̉ recipere noluit. ſꝫ. xlv.diebꝫ ibidē in pane ⁊ aqua ieiunāstandē romā adijt ¶ Pꝰ duos aūt mēſes dioclecianꝰ defūctꝰ ē. Cui maxīanu̓s ſuccedēs iratꝰ de ſoroe̓ ſua archenia ciriacū ꝯprehēdita nudua catenis ligatū an̄ currū ſuū trahi iuſſitINe maximianꝰ ꝓ tāto p̄t dici filiꝰdyocleciam ꝙ ſibi ſucceſſit ⁊ eiꝰ filiāhūit in vxorē q̄ valeriana nūcupataeſt Deinde iuſſit carpaſio vicario vtipſū cū ſocijs ſac̓ficae̓ ꝯpelleret. autdiu̓ſis ſupplicijs occide̓t. Et cū picēſuꝑ caput eꝰ liqͣſſet ⁊ in eculeū ſuſpēdiſſet fecit ciriacū cū oībꝰ ſuis ſocijsdecollari. Cirͣ ānū dn̄i. ccc. Carpaſiꝰāt cū domū ſcī ciriaci īpetraſſet. ⁊ adderiſionē xp̄ianoꝝ in loco vbi ciriacꝰbaptizabat ſe balneae̓t: ⁊ epulas cūxix. ſocijs celebrae̓t: ſubito oēs mortui ſūt Et extc̄ clauſo balneo gētilesxp̄ianos timere ⁊ venerari ceperūt.¶ De noīe ſcī Laurentij ꝓlogusRurētiꝰ d̓r qͣſi laureā tenensq̄ e̓ſt corona de lauro fcā. qꝛde hmōi olim ramis victōe̓scoronabant̉ Hͨ aūt arbor ē victorieon̄ſiua: ꝯtinua viditate amena. odoēgrata. ⁊ efficacia virtuoſa Gtus ꝑLaupentiꝰ dicit̉ a lauro. qꝛ victoriaobtinuit in ſui paſſione Vnde ⁊ confuſus Decius dixit. Puto quia iam