Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CxX Ciiij.Ciriacus martir.

magicā hoc feciſſet. Ad inſtantiā qͦꝫimꝑatorꝭ dotꝰ egreſſus dn̄ꝫ exorauˢ pluuiā copioſā dedit ceterꝭ infuẜpluuiā ſicd̓ veſtibꝫ domū vedijtgothi eo tꝑe ytaliā deuaſtaret ml̓ti a fide xp̄i vecederēt: euadrianꝰ p̄fectis a ſcō donato hilario de apoſtaſia rep̄hſus ſcos ipōs cepit cōpellēseos vt ioui p̄molarēt. Qd̓ venuerent hilariū expoliatū diu cedi fec̄qͦuſqꝫ ſpm̄ exalae̓t Donatꝰ ꝟo in carcere recluſit. poſtmōdū decollai̓fecit. Eir̄ anū dn̄i. ccclxxx. 3 De ſancto Ciriacō martireIriacus a marcello ppͣ diaconus ordinatꝰ: cōp̄hēſus adeſt facijs ſuis vt terrā fode̓ta admaximīanū deductꝰ: iuſſuslocū ibi ꝯſtruebat̉ ſuis huerisdeportaret. vbi erat ſcūs Saturninꝰſenex quē ciriacus fifinnꝰ ad portā iuuabat. Tādē in carcerē recluſūp̄fectꝰ iuſſit ciriacū pn̄tari. Et euꝫapronianꝰ educe̓t ſubito vox luceveniēs de celo dixit. Venide bn̄dictipatris ⁊c. Et tūc apronianꝰ credidit baptizari ſe fecita ad p̄fectū ꝯfitēsxp̄m venit. Cui p̄fectus. Nūquid tuxp̄ianꝰ effectus es̉ Qui rn̄dᵗ Veqꝛ ꝑdidi dies meos. Rn̄dit p̄fectus.Vere ꝑ̄des dies tuos. iuſſitdecollari. Saturninꝰ aūt fiſinnꝰſacrificare nollent: diu̓ſis ſupplicijsaffecti tādē decollati ſūt Filia autēdio cleciam noīe archena a dēonevexaret̉: clamabat in ea demō dicēs exeam niſi Ciriacus dyaconꝰ veniat Vn̄ ad adductꝰ ciriacꝰ demoni imperabat rn̄t. Si vis vt exeāda vas aliqd̓ in qd̓ intrē. Rn̄ditqꝫciriacus Ecce corpꝰ meū fi potes īgredere Cui demō In vas tuū intrae̓poſſū qꝛ vndiqꝫ eſt ſignatū clauſūſed ſi eijcis merſcito in babiloniāfaciā te venire. Et coactꝰ exiſſꝫ Archemia clamauit dicēs deū quēdicat Ciriacus: vide̓t. illā ciriacus baptizaſſꝫa ex grā Dyocleciam ſerene vxoris eiꝰ in domo quā ei de

derāt ſecurꝰ viue̓t: veīt nūciꝰ a regeꝑſarū ad dyoclecianū rogās vt aqſe ciriacus mitterẻ qꝛ filia ſua a demione vexaba? Ad p̄ces dyocleciani ciriacꝰ largo ſmaragdo nauiimpoſitꝭ ncc̄arijs: in babiloniā letꝰiuit Cūqꝫ ad puellā ꝑueniſſet demō os eius clamauit dicēs. Fatigatꝰes ciriace. Cui ciriacus ſū fatigatus ſꝫ vbiqꝫ dei ꝯſilio auxilio gubernatus Ayt demon. Tame ego ad qd̓volui te ꝑduxi. Tūc ciriacus dixit demoni. Imperat tibi Ih̓s xp̄s vt exeas. Et ſtatī exiēs demō dixit. O nonterribile qd̓ me coartat exire. Et ſicſanatā puellā pr̄e mre⁊ multisalijs baptizaᵗ Et ſibi multa munera offerēt̉ recipere noluit. ſꝫ. xlv.diebꝫ ibidē in pane aqua ieiunāstandē romā adijt Pꝰ duos aūtſes dioclecianꝰ defūctꝰ ē. Cui maxīanu̓s ſuccedēs iratꝰ de ſoroe̓ ſua archenia ciriacū ꝯprehēdita nudua catenis ligatū an̄ currū ſuū trahi iuſſitINe maximianꝰ tāto p̄t dici filiꝰdyocleciam ſibi ſucceſſit eiꝰ filiāhūit in vxorē valeriana nūcupataeſt Deinde iuſſit carpaſio vicario vtipſū ſocijs ſac̓ficae̓ ꝯpelleret. autdiu̓ſis ſupplicijs occide̓t. Et picēſuꝑ caput eꝰ liqͣſſet in eculeū ſuſpēdiſſet fecit ciriacū oībꝰ ſuis ſocijsdecollari. Cirͣ ānū dn̄i. ccc. Carpaſiꝰāt domū ſcī ciriaci īpetraſſet. adderiſionē xp̄ianoꝝ in loco vbi ciriacꝰbaptizabat ſe balneae̓t: epulasxix. ſocijs celebrae̓t: ſubito oēs mortui ſūt Et extc̄ clauſo balneo gētilesxp̄ianos timere venerari ceperūt. De noīe ſcī Laurentij ꝓlogusRurētiꝰ d̓r qͣſi laureā tenens e̓ſt corona de lauro fcā. qꝛde hmōi olim ramis victōe̓scoronabant̉ aūt arbor ē victorieon̄ſiua: ꝯtinua viditate amena. odoēgrata. efficacia virtuoſa GtusLaupentiꝰ dicit̉ a lauro. qꝛ victoriaobtinuit in ſui paſſione Vnde confuſus Decius dixit. Puto quia iam