CXXi.Felix pp.
eduxer̄t ⁊ corā imꝑatore ſtatuer̄t Vidēs at Nero faciē eꝰ inſtar ſol̓: fātaſtice deludi putauit ⁊ ut magicas artes depone̓t ſibi dixᵗ: ⁊ ut dijs īmolaret p̄cepit Ductꝰ g̓ nazariꝰ ad tēplūrogauit ut oēs exirent ⁊ ſic eo orāteoīa idola ſūt ꝯfracta Qd̓ audiēs Nerō iuſſit ip̄ꝫ in mare p̄cipitari. p̄cipiens ut ſi forte euade̓t ip̄ꝫ inſeq̄ntesigni ꝯbureret. ⁊ puluere eiꝰ in maveꝓijcerēt. Nazariꝰ ig̓r ⁊ puer celſusnaui īponunt̉ ⁊ in mediū pelagꝰ ꝑdūcti ibi p̄cipitant̉: ſꝫ ſtatī circa nauē tēpeſtas maxīa ꝯcutỉ ⁊ circa ſanctos trāqͥllitas magna cerni? CūqꝫNlli ſe ꝑiclitai̓ tīerent ⁊ maloꝝ q̄ in ſāctos ꝯmiſerāt peniterent: ecce nazariꝰ cū pue̓o celſo ſuꝑ aqͣs ābulās hilari vultū eiſdē apꝑuit ac ſuꝑ naueꝫꝯſcēdēs ip̄is iā credētibꝫ orōe ſua mave placauit ac inde cuꝫ eis ad locū ꝑpaſſus fere ſexcētos iuxͣ vrbē Ianueſeꝫ ꝑuēit. vbi cū diutiꝰ p̄dicaſſꝫ: mediolann̄ tādē vbi ſcōs geruaſiū ⁊ ꝓthaſiū veliq̄rat veīt. Qd̓ cū anolinꝰp̄fectꝰ audiſſꝫ: eū venanēte celſo ī domo cuiuſdā invone in exiliū direxit.Nazariꝰ v̓o romā veniēs ⁊ pr̄em ſuūiā ſenē ⁊ xp̄iaᵐ inueniēs: quō ꝯu̓ſusfuerit inqͥſiuit Qui dixit petꝝ apl̓mſibi aꝑuiſſe ⁊ ut p̄cedētes ſe ad xp̄mvxorē ⁊ filiū ſeq̄reʳ admonuiſſe Deinde a tēploꝝ potificibꝫ ad vrbē mediolanuꝫ vn̄ romā in exiliū miſſus fuerat redire cū iniuria multa cōpellit̉vbi cū puero celſo pn̄tat̉ p̄ſidi Quieductꝰ exͣ portam rōnaꝫ in locū qͥ d̓rtres muri: cū pue̓o celſo decollatꝰ eſt¶ Quoꝝ corꝑa cū xp̄iani rapuiſſēt⁊ ī ortis ſuis collocaſſēt: ī nocte cuidaꝫ ſcō noīe ceratio apꝑuer̄t dicētesut eoꝝ corꝑa in domo ſua ꝓpter neronem ꝓfunclius ſepeliret. Quibꝫ illeQuēſo dn̄i ſanate priꝰ filiā meā paliticā Que cū ſanata fuiſſet corporaeoꝝ tulita ut iuſſerāt ſepeliūᵗ ¶ Pꝰlongū vero tp̄s deꝰ eoꝝ corꝑa beatoAmbroſio reuelauit Celſū āt in locoſuo relinquēs. nazariū cū ſanguine
recēti qͣi ead̓ hora ſepultū miro odo ēftagrātē incorruptū cū capill̓ ⁊ baba reperiēs ad eccīam apl̓oꝝ trāſtūlit ⁊ ibi honorifice ſepeliuit Celſū ꝙͥin̄ poſtmodū ſuſtulit ⁊ in eadē eccīcollocauit Paſſi ſt̓ crͣ ānos dn̄i. lvij.¶ De hoc mrͣe ſic dic̄ Amb̓. in p̄fatōeMartir ſcūs roſeo luſtrͣtꝰ cruore nazariꝰ celeſte meruit ꝯſcēde̓ regnū hrdū ꝑ innumera tormētoꝝ ſuppliciacrudeliꝰ vexaret tirānicā rabiē fidei cōſtātia ſuꝑabat. Nec potūᵗ ꝑſecutoꝝillatis ordere minis. qn̄ ꝓ ſe certāteipē auctor victorie xp̄s dn̄s dimicabat. Ducỉ interea ad tēplū ydol̓ p̄libae̓ ꝓphanis. qͦꝝ portēta diuino futꝰ p̄ſidio mox ut ingreſſus ē vedegitin puluere. Ob hͦ liqͥdas marꝭin vndas longiꝰ a t̓ra ꝓiectꝰ āgelici mūerꝭ faml̓atū ſolidā int̓ fluctꝰ veſtigiap̄figebat. O felix ⁊ inclitꝰ dn̄i p̄liator. qͥ mūdi ꝯgreſſus pn̓cipē: innūerā ppl̓i multitudine vite ſociauit et̓nē. O magnū ⁊ ineffabile ſacram̄tūut de illoꝝ potiꝰ ſalute letet̉ eccīa qͦspuniſſe mūdꝰ exultat. O btā mr̄ natoꝝ ſuoꝝ glorificata tormus qͦs nōplāctū n̄ gemitu ad inferna deducitſed ad celeſtia regͣ migͣntes p̄petualaudē ꝓſeqͥt̉. O teſtis fragrātiſſimenitore celeſti fulgidē. cuiꝰ ineſtimabil̓ odor ſalutis p̄pollet aromatibꝰquē ābroſiꝰ reperiēs ꝑhēne pr̄onū dedit ⁊ medicū fidei ꝓpugnatorē ſacri p̄lij bellatorē. Tu dudū multo latitātē pulue̓ dragniā Inuēis: accēſaverbi v̓tute ſuꝑna Vt pabeat xp̄ē cūctistu a mūera ſeclis Angelicos cernāthūanaqꝫ luīa vultꝰ Hec Ambroſiꝰ.¶ De noīe ſci Felicis papeElix dictꝰ ē a felicitate Vl̓ felix qͣi ferēs lites ⁊ tribulatoues iſtiꝰ mūdi ꝓ vita eternaVel felix qͣſi ferēs lixe ⁊ aquā ad fiduces ppl̓m ad fidēElix loco liberij in papā eligit̉et ordinatur. Cum em̄ liberiuspapa nollet arriane hereſi aſſentiremiſſus eſt in exiliū a cōſtantio ſilio