Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CXiij.Maria magdalena.

reuocata: corꝑalibꝫ alimētis nullatenꝰ indigebat. Sac̓dos at qͥdā ſolitariā vitā āgere deſiderāſ ad. xij. ſtadia loco eidē vicinā ſibi cellā locauᵗDie igit̉ qͣdam dn̄s p̄dicti ſacerdotꝭoculos aperuit; et corꝑeis ocul̓ eiident̓ aſpexit qual̓r angeli ad p̄dictuꝫ locū in btā maria magdalenamorabả deſcēdebāt ī ethera ſb̓leuabāt pꝰ hoe̓ ſpāciū d̓inis laudibꝰ reuocabāt. Volens aūt ſac̓dostaꝫ mirabil̓ viſionis agnoſce̓ veritatēꝫ creatori ſuo ſe precibꝫ ꝯmēdas adpredictuꝫ locū audaci deuotōe ꝓperabat Cūqꝫ ad vniꝰ iactū lapidis ꝓpinqͣret: ceperunt eius crura veſolui timore valido ipſiꝰ p̄cordia medullitꝰanhelare. Cunqꝫ vetro vediret ambulandi vſū crura cum pedibꝫ ſiml̓ p̄bebāt. Sed ſi verſo trāmite ad p̄dictūlocū accedere conaret̉: totiēs languor corꝑis hebetudo modis oībꝰꝓhibebant. Intellexit igit̉ vir dei illud ꝓculdubio celeſtē ſacr̄m: adqd̓ accedere humanū poterat exꝑmientū. Inuocato igit̉ ſaluatorꝭnioīe exclamauit. Adiuro te dn̄mut ſi homo es vl̓ aliqͣ ratōnalis creatura: in illa ſpelūca habitas rn̄deas tui ediſſeras veritatem. Cūqꝫhoc tercio repetiſſet: btā maria magdalena rn̄dit Accede ꝓpius oīmdeſiderat aīa tua ſcire poteris verita. Cūqꝫ ille tremens vſqꝫ ad medijſpacij terminū ꝓpiquaſſet. ait ad Meminiſti ex euāgelio de mariailla famoſiſſima peccat̓ce que pedesſaluatoris lacrimis rigauit capill̓terſit ſuoꝝ delictoꝝ veniā meruit̉Cui ſac̓dos. Memini. Et pluſꝙͣ. xxxͣanniorū euoluta ſunt curriculaeſſe factū ſancta credit ꝯfitet̉ eccīaEgo inqͥt ſuꝫ illa per. xxxͣ. annoꝝſpaciuꝫ oībꝰ hoībꝰ ignota ꝑmanſi.Et ſicut heri tibi cernere ꝑmiſſū eſtſic diebꝰ ſingulis angelicis manibꝫin ethera ſb̓leuata celeſtiū agmnūdulciſſimā iubilatōem ſeptenis vicibꝰ ſingulos dies corporeis auribꝰ

audire ꝓmerui. Quia ergo a domīomihi velielatū eſt ex hoc inigratura ſuꝫ ſeculo beatū maximimū adeas ei hoc ſtudeas intimare. Proximodie reſurrectōis dnicē tēꝑe ad matutinas ſurgere ꝯſueuerat: orātoriūſolus ingrediatur. me illic̓ ageloꝝ miniſteriū inueniet conſiſtentēSacerdos āt vocem eius velut vocemangeli audiebat. nemine autē videbat. Cōcitꝰ btm̄ maximiinū adijt. etei oīa ordinē narrauit. Scus autēmaximīꝰ ninio repletꝰ gaudio: ſaluatoi̓ īmēſas grās retulit. illa dieac hora ut ſibi iuſſū fuerat ſolus ingreſſus oratoriū vidit btāꝫ mariaꝫmagdalenā in choro adhuc ſtāteꝫeoꝝ ea duxerāt angl̓oꝝ. Ea̓t autēſpacio triū vl̓ duoꝝ cubitorū eleuata a t̓ra in medio angeloꝝ ſtās extēſis manibꝫ dn̄ꝫ exorās. aūt beatꝰ maximinꝰ ad eaꝫ accede̓ trepidavet ꝯu̓ſa dixit ad Accede hūc prꝓpius nec fugias filiā tuā ppropiqn̄te āt illo ſic̄ in ipſiꝰ bt̄ī maximini librꝭ legỉ ita vultꝰ eiꝰ ex ꝯtinua diuturna viſiōe angl̓oꝝ radiabat ut faciliꝰ ſol̓ radios ꝙͣ ipſiꝰ faciē intueriqͥs poſſꝫ Cōuocato igit̉ vniu̓ſo cleroet ſac̓dote p̄dicto: corpꝰ ſanguineꝫdnri ab epō btā mai̓a magdalenamulta lacrimiaꝝ inundatōe ſuſcepDeinde toto corpuſculo ante altarꝭproſtxͣta crepidinē: ſanctiſſima illaanima migrauit ad dominū. Poſtcuius exitum tantus odor ſuauitatꝭibidem remanſit. ut. vij. fere diesab ingredientibus oratorium ſentiretur. Cuiꝰ ſanctiſſimū corpꝰ beatusmaximinꝰ diuerſis cōditū aromatibus honorifice ſepeliuit. pꝰ mortēſuā iuxta ipſam ſe ſepeliri precepit.Egeſippꝰ āt vl̓ ẜm quoſdā librosioſephus ſatis hiſtoria predictaconcordat Ait em̄ in quodaꝫ ſuo tractatū maria magdalena poſt dn̄iaſcenſionē pro ardore caritatꝭ xp̄itedio quod hbat: nūꝙͣ virū viderevolebat Sꝫ poſtꝙͣ ad aqͣn̄ſe t̓ritormū