Cvij.Paulus ar
Sic vbiqꝫ diſſemināte paulo euāgēliū fugabat̉ error. veritaſqꝫ remanebat. Adulteria ⁊ alia dictū fetidā defecer̄t atqꝫ ꝯſumpta ſūt iſto ignis vapore palearū vicē ꝑeuntes. Clara v̓ointer hec veritatꝭ flāma furgebat veſplendēs: et vſqꝫ ad celi ſb̓limitateꝫcōſcendēs ab hijs potiſſimū eleuataqͥ eaꝫ opprime̓ videbant̉. nec ꝑicula.aūt impetus ꝓceſſū eiꝰ impedire potuerūt. Erroris v̓o talis eſt cōditioꝙ nullo ſibi obſtāte cōſeneſcit ac defluit Tal̓ ecōu̓ſo ſtatꝰ v̓itatꝭ ē ꝙ ml̓tis impugnātibꝫ ſuſcitatur ⁊ creſcitQm̄ igit̉ ita deꝰ genꝰ noſtꝝ nobilitauit: ut ei ſil̓es ſtudeamꝰ inueniriNeqꝫ impoſſibile iſtd̓ putemꝰ. qm̄tale illi qͣle nobis corpꝰ fuit. tal̓ aīatales cibi. idē illum teqꝫ formauit. ⁊quēadmodū illiꝰ ita eſt deus tuus.Vis dei dona in paulo cognoſce̓. Veſtinēta eius terrori demonibꝫ erātHec ꝟo ampliꝰ admiranda qꝛ paulus cū in ꝑicula irrueret nō vitio temeritatis argui potuerat. nec cuꝫ ꝑicula fugeret timiditatis. Amabatetem̄ pn̄tē vitā ob lucrū docendi. Etrurſus valde eā deſpiciebat: ob philoſophiā ad quā illū mūdi cōtēptꝰeuexerat. Deniqꝫ cū viderꝭ paulū picula fugienteꝫ: nō minꝰ illū admireris ꝙͣ cū ſe periculis gaudet oppone̓Vt eī hoc fortitudīs: ita illud eſt ſapiētie. Et cū videris illū de ſeipſo aliqͣ ſonātē. ſil̓r admireris ac fi viderisillū ſeniētipſū deſpicere Vt em̄ illudhumilitatis eſt: ita iſtd̓ eſt magnanimitatis agis em̄ merebả loq̄ndo ad ſe ꝙͣ tacendo volebat laudari.qm̄ niſi feciſſet illud culpabilior ill̓eſſet qͥ ſe importune laudae̓ didicer̄tNiſi em̄ gl̓atus fuiſſet creditos ſibioēs p̄didiſſet. qꝛ dū ſe humiliaſſeteos extuliſſet ampliꝰ. tūc paulꝰ magis ineruit gloriādo ꝙͣ aliter laudesꝓprias occultādo. Nec tantū qͥſꝙͣ ꝓfuit cū ſua merita celaret: ꝙͣtuꝫ iſtecū p̄deret. Eſt āt grandē malū de ſeipſo aliqͥd grāde dicere atqꝫ mirabi
le. Extremeqꝫ demētie eſt nulla īminēte ncc̄itate verū: ⁊ ncc̄itate violenta ꝓprijs laudibꝫ velle decorari. Nonhoc ẜm dn̄i iudiciuꝫ loqͥ eſt: ſꝫ potiꝰinſanie eſt Hoc eī oēm mercedē euacuat laboribꝫ ſudoribuſqꝫ q̄ſitā. Etenim altiꝰ de ſe efferre ſermonē gl̓oſieſt ⁊ inſolentis ſeſeqꝫ iactātis. Diceautē. illa tm̄ modo q̄ pn̄tis cauſe neceſſaria ſūt: fructū amātis ⁊ multorum remedia cogitātis: ſicut fecit etpaulus qͥ dū a p̄ſeudo carꝑet̉ in laudes ſuas ibe ꝯpulſus eſt: maxime q̄ſuā dignitatē on̄derent. Plura aūtet maiora celauit. Veniā inqͥt ad viſiones ⁊ ve. d. pco āt. ⁊cͣ. Tāta paulus tāꝙͣ crebro cū dn̄o hn̄s colloqͥaqͣnta nec ꝓphetaꝝ nec apl̓oꝝ vllꝰ habuit ꝑ ea ipſe humilior veddebat̉.Viſus eſt plagas inetuere ut diſceres. qꝛ cū ẜm naturā vnꝰ erat de pluribꝫ ꝑ volūtatē nō ſolū ſuꝑ multoshoīes: voꝝ ec̄ vnꝰ ex angel̓ erat Neqꝫvero mietuere p̄lagas reprehēſiōe dignuꝫ: ſed plagaꝝ metu aliqͥd indignū pietate ꝯmittere. Hocipſo em̄ qͦplagas timet qͥ in certamine nō vincit̉ admirabilior on̄diʳ ꝙͣ ille qͥ nō timet. Sicut nec merere culpabile eſtſed ꝑ meroreꝫ: aut facere aūt dicereea q̄ deo diſplicent. Hinc qͣlis fuei̓tpaulꝰ on̄dit̉ qꝛ in tali natura viuēspotuit qͦdāmodo ſupra naturā. Ꝙ ſimortem timuit: nec ip̄aꝫ qͥdē recuſabat. Nō em̄ hr̄e naturā infirmitatibꝫ ſubditā. ſed ſeruire infirmitatibꝰcriminoſū eſt: ut merito ille mirabilis habeat̉ qͥ imbecillitatē nature voluntatis virtute ſuꝑauit. ꝙ ſi iohanē qͥ dicebat̉ ⁊ marcus a cōſortio ſuꝑauerit. Hoc vtiqꝫ rectiſſime ꝓ p̄dicatōnis officio efficit. Eum ſiqͥdeꝫ qͥiſtud ſuſcipit officiū nō oportet eſſemollē aūt reſolutū: ſed fortē ⁊ ꝑ cūcta robuſtū Neqꝫ em̄ attinge̓ quiſꝙdebꝫ p̄clari hꝰ muneris functōeꝫ: nifipatꝰ ſit animā milies pone̓ in mortē atqꝫ diſcrimina. Qui em̄ nō taliaīo ē: multos alios ſuo ꝑdet exēplo.