Paulus apoſtolꝰ.Ciiij.

purgamētis ꝓiectū fuiſſet qͥdā paſtor illud ī virga ſua leuauit ⁊ iuxtacaulas ouiū fixit Vidit āt ꝑ tres nōctes ꝯtinuas ipſe cū dn̄o ſuo ſuꝑ p̄dictū caput luce ineffabilē refulge̓Qd̓ cū epō et fidelibꝫ nūciatū fuiſſetdixerūt. Vere hoc eſt caput pauliEgreſſus igit̉ ep̄s ⁊ vniu̓ſa turba fideliū caput iᵈ ſecū detuler̄t ⁊ in qͣdāmēſa aurea illud ponētes corꝑi ꝯiūgere attēptabant Tūc pr̄iarcha rn̄tNos ſcimus. qꝛ multi fideles occiſiſūt ⁊ eoꝝ capita ec̄ in eodē loco diſpſa ſūt. Vn̄ dubito illd̓ caput corporipauli cōniūgere. Sed caput hoc adpedes corꝑis ponamꝰ et omnipotentem dominū exoremꝰ ut ſi caput ſuum eſt conuertatur corpus ⁊ capiticōiungat̉. quod dum omnibꝫ placuiſſet caput ipſuꝫ ad pedes corꝑispauli poſuerūt. Et ecce cunctis orātibꝫ ⁊ ſtupētibus corpus ſe vertit ⁊in loco ſuo capiti ſe iunxit. Et ſic ōnes deū benedixerūt et hoc eē caputpauli veracit̓ cognouerunt. Hec dyoniſiꝰ ¶ RefertGre. turon̄. qͥ tꝑe iuſtini iunioris claruit ꝙ qͥdam deſperās laqueū ſibi ꝑabat. nomē tamēpauli inuocans ſꝑ dicebat Adiuuame ſancte paule. Tunc affuit quedāvmbra ſqualida hortās eū ac dicēsEya bone vir age qd̓ agis. morā nefeceris At ille ſemꝑ parans laqueūdicebat Beatiſſiē paule adiuua meExpedito iā laqueo affuit alia vnibra tanꝙͣ hoīs. dicēs illi que hoīeꝫhortabat̉. Fuge miſerrime qꝛ paulus aduocatus aduenit Tūc ſqualida vmbra euanuit ⁊ homo ad ſe rediēs ⁊ laqueū ꝓijciens penitētiā cōdignā accepᵗ In eadē quoqꝫ epl̓aq̄ ſupͣ dicta eſt btūs dyoniſiꝰ mortēpauli magiſtri ſui pijs v̓bis deplorat dicēs. Quis dabit oculis nr̄isaqͣs ⁊ pupillis noſtris fontē lachriniarū ut ploremꝰ die ac nocte lumēeccleſiaꝝ qꝛ extinctū eſt?. Quis n̄ induet fletū ⁊ gemitū aut nō veſtieturhugubribꝰ et mēte attonitus nō ob-

ſtupeſcet̉. Ecce etem̄ petrꝰ fundamētū eccārū ⁊ gl̓a ſāctoꝝ apl̓oꝝ a nob̓receſſit ⁊ nos orphanos develiquit̉Paulus qͦqꝫ gētiū familiaris ꝯſolator pariter defecit nobis ⁊ vlteriꝰ nōinuenit̉. Qui fuit pater patrū. doctor doctoꝝ. paſtor paſtorū. abiſſusſapiētie. fiſtula altiſōa. p̄dicator voritatis infatigabil̓. Paulū ꝟo diconobiliſſimū apoſtolū. Hic angelusterreſtrꝭ a hō celeſtis. iīago ⁊ ſilitudo dinitatis ⁊ deiformis: oēs nosdeveliqͥt Nos inꝙͣ inopes ⁊ īdignosin hoc ꝯtēptibili ⁊ maligno mūdo ⁊ingreſſus ē ad xp̄m deū ſuū dn̄m etamicū Heu frat̓ mi thimothre dilcēaīe mee vbi eſt pr̄ tuꝰ mgr̄a amatorVn̄ te vlteiꝰ ſalutabᵗ? Ecce eī orphanꝰ factꝰ es ⁊ remāſiſti ſolꝰ Iā neqͣꝙͣſcribꝫ tibi ſua maū ſcīſſiā d. tibiſilicariſſime. Ve mͥ frat̓ mi thimotheeQuid h̓ accidit tibi triſticie ⁊ tenebrarū ⁊ dāni. qꝛ orpham facti ſumꝰIā nō veniēt ad te epiſtole eiꝰ ī qͥbꝫſcriptuꝫ ſit. Paulꝰ modicꝰ ſeruꝰ ih̓uxp̄i Iā nō ſcribꝫ de te vlteriꝰ cītatibꝫd. Suſcipite filiū meū dilectū. Cōphica fraber libros ꝓphetarū ⁊ ſigna ſuper eos qꝛ neminē habemꝰ interp̄tē parabolaꝝ ⁊ paradiginatū ⁊ eloqͥorū ipſoꝝ. Dauid ꝓpheta plangebatfiliū ſuū et dicebat. Ve mihi qͥs detut moriar ꝓ te fili mi ve mihi. Egoautē. Ve mihi magiſter mi. vere vemihi Amodo ceſſauit ⁊ defecit cōcurſus diſcipuloꝝ tuoꝝ romā veniētiū⁊ querētiū nos. Iā nemo dicturꝰ ēZamꝰ ⁊ videamꝰ doctores nrōs ⁊ int̓rogemꝰ eos qualit̓ regere nos opordeāt eccās nob̓ ꝯmiſſas. ⁊ interptabuntur nobis eloquia dn̄i nr̄i Ih̓uxp̄i ⁊ eloquia prophetarum Vere vehijs filijs frater mi thimothee qͥ priuati ſunt patre ſpūali. quibus priuatus eſt grex Et nobis frater etiāve qͥ priuati ſumꝰ mgr̄is nr̄is ſpūalibꝫ qui collegerāt intellectū et ſcīaꝫveteris ac noue legis colligauerātin ſuis epl̓is Vbi eſt curſus pauli ⁊