Cij.Petrus apoſtolus.

et apoſtolū liberare. Qui eos rogauit ut paſſiōem ſuaꝫ nō impediret.Dn̄s aūt ut ait egeſippus ⁊ linꝰ aperuit oculos eoꝝ qͥ ibi flebāt ⁊ vider̄tangelos ſtantes cū coronis de floribus roſaꝝ ⁊ lilioꝝ ⁊ petꝝ ī cruce ſtātem cū eis ⁊ libꝝ a xpō accipientē. ⁊ea verba q̄ loquebat̉ ibi legētē Tūcpetrus ut teſtat̉ idē egeſippꝰ de crucedicere cepit. Te dn̄e imitari optauiſed rectꝰ crucifigi nō vſurpaui Tu ſꝑrectꝰ. excelſus ⁊ altꝰ. nos pͥmi hoīsfilij qͥ caput ſuuꝫ demerſit in terrācutus lapſū ſignat ſpēs geneātōishūane. Sic em̄ naſcinur ut proni īterrā videamur effundi. Autata qͦꝫꝯditō ē ut hoc mūdꝰ putꝫ eſſe dextꝝqd̓ ꝯſtat eſſe ſiniſtꝝ. Tu dn̄e mͥ oīaes totū qd̓ es: qꝛ es mͥ botum ⁊ nihilalid̓ nͥ tu ſolꝰ. Grās tibi. ago ſpū toto quo viuo qͦ te intelligo qūo int̓pello Vbi due alierōes tāgūt̉ qͣre vectus noluit crucifigi Vidēſqꝫ petrusꝙ fideles gloriā ſuaꝫ vidiſſēt: grāsagens ⁊ deo fideles cōmendās ſpiritū emiſit. Tc̄ marcellꝰ ⁊ apuleꝰ frēsdiſcipuli eiꝰ eū de cruce depoſuerūt ⁊diuerẜ ꝯdiētes aromatibꝫ ſepelier̄t¶ Iſido. ī li. de ortu vita ⁊ obitu ſcōꝝſic ait. Petrus poſtꝙͣ anthiocenaꝫvexit. fūdauit eccām ſb̓ claudio ceſare. ꝯͣ ſimonē magū romā ꝑgit ibiqꝫpredicās. xxv. aniſ. eiuſde vrbis potificatū tenuit. triceſimoſexto āt annō a paſſiōe dnica a nerone deorſūrit ipē voluit crucifixꝰ eſt. Hec IfidoIn ip̄a āt die petrꝰ ⁊ paulꝰ dioniſioapꝑuer̄t ẜꝫ ꝙ ipē ait in p̄dicta epl̓ain hec verba. Attende miraculū. videꝓdigiū frat̓ mi thimōthre diē victimatōis illoꝝ. Nā p̄ſto fui in tꝑe ſeꝑatōis eoꝝ. Poſt mortē āt illoꝝ vidi eos inuicē manu ad manū intrātes portā vrbis ⁊ indutos veſtibꝫ luminis ⁊ coronis clai̓tatꝭ ⁊ lucꝭ ornatos Hec dioniſiꝰ D ¶ Nero āt īpunitꝰ nō extitit ſꝫ ſuꝑ hͦ ſcelere ⁊ alijsque commiſit manu ꝓpria ſe ꝑemitQuoꝝ ſcelera aliquā hic breuit̓ in-

ſeramꝰ Cū ſeneca magr̄ ſuꝰ ut in qͣdā hiſt. licet apocrifa legit̉: ꝯdignāmercedē ſui laboris ſperae̓t: iuſſit ipſū nero eligere arboreꝫ in cuiꝰ ramoſuſpendiū affectaret. di. ꝙ laborꝭ ſuihoc premiū vecepturꝰ eſſet. Cū āt ſeneca reqͥreret vn̄ hoc mortꝭ ſuppliciūmeruiſſꝫ: iuſſit acutū gladiū ſuꝑ verticē eiꝰ crebro vibrari. Seneca ꝟo nutu capitꝭ mināti gladio cedebat metuēs ꝑiclitari mortꝭ periculo. Cui nero ait Agr̄ ut qͥd nutu capitꝭ mināti gladio cedis? Cui ſeneca. Hō ſūaiō inortē vereor. ⁊ īuitꝰ morior. CuiNe̓o. Sic adhͦ ego de mētuo ut puermetue̓ ꝯſueui? q̄ve te viuēte. qͥete nōpotero viuere? Dixitqꝫ ſeneca Si memori ncc̄e eſt: ſaltē mͥ ꝯcede ut qd̓ vohuero mͥ eligā genꝰ mortꝭ. Cui neroFeſtinꝰ eligas. tm̄ mori nō diffeāsTūc ſeneca balneo in aqͣ tepida facto: in vtroqꝫ brachio ſibi minui fec̄⁊ ſic ninio ſāguinis fluxu ibidē vitaꝫ finiuit. ⁊ ſic qͦdā p̄ſagio Senecanomē habuit qͣſi ſe necās. qꝛ manuꝓpͥa ſe necauit Hic ſeneca duos fratres habuiſſe legit̉. Vnꝰ fuit iuliusgallio declamator egregius qͥ manuꝓpria ſe ꝑemit. Aliꝰmela pr̄ lucanipoete. qͥ lucanꝰ ī ſciſſiōe venaꝝ iuſſuneronis obijſſe legỉ Rurſus neronepharia mētis ductꝰ veſania: ut īeadē hiſt. apocripha repitur: matreꝓpriā occidi ⁊ ſcindi iuſſit: ut vide̓tqͣliter in eiꝰ vtero fouebat̉. Phificiꝟo eū de mr̄is arguētes ꝑditōe dicebāt Iura negāt ⁊ phas ꝓhibet ut filiꝰ mr̄ēꝫ necet. q̄ ip̄m cū tāto dolorepepit ⁊ cū tāto labore ⁊ ſolicitudinenutriūᵗ Qbꝫ ne̓o Facite gͦ me pue̓oimpregnai̓ ⁊ poſtea pare̓ ut qͣntꝰ dolor mr̄i mee fuerit ſcire poſſū Hāc īſuꝑ volūtatē piendi cōceꝑat eo ꝙ ꝑvrbē trāſiēs quanda mulierē vociferantē audierat. Dicūt ei. Nō ē poſſibile qd̓ nature ē cōtrariū. nec ē poſſibile qd̓ rationi eſt incōſuetū. Dixitergo eis nero Niſi me feceritꝭ pueroimpregnai̓ ⁊ parere: oēs vos crudeli