XCIX.Ioh̓es.

v̓ginitatis ꝓpoſito poſitā faciliꝰ occidi poſſe ꝙͣ ad ꝯſenſū inclinari Virgotn̄ deo ꝯfidens pr̄i ꝯſulit ut eam ſibiſpondeat cuꝫ victor rediret. Verūtn̄duas filias ſuas qͣs ex vtero defuncta ſuſceꝑat idē gallicanus ſecū manere ꝑnitte̓t: ut ꝑ eas mores ⁊ votūpr̄is ſcire poſſꝫ: ⁊ ip̄a duos p̄poſitosſuos i oh̓eꝫ ⁊ paulū ſibi ꝯcede̓t ī ſpeqͣi firmitatꝭ maioris: rogans deū utfilias ⁊ ip̄m ad deum ꝯuerteret. Qd̓ut oībꝫ placuit gallicanꝰ aſſūptis iohāne ⁊ paulo ⁊ copioſo exercitu ꝓſiciſcit̉ ſꝫ tn̄ a ſcithicaꝝ gente exercitꝰfrangit̉ ⁊ in vrbe traciarū de hoſtibꝫobſidet̉. Tūc accedētes ioh̓es ⁊ paulus eidē dixerūt. Fac votū deo celi eteris victor meliꝰ ꝙͣ fuiſti Qd̓ cū feciſſet iuuenis ferēs in hūero crucē ſibiapꝑuit ⁊ dixit. Sume gladiū tuū etſeq̄re me. quē ille accipiēs ꝑ mediacaſtra iuit. ⁊ ad regē vſqꝫ deueniēsillūqꝫ occidēs ſolo timore vniu̓ſū exercitū ſubiugauit Et hos rōnis fecittributarios. Duo qͦꝫ viri armati eidēappentes eū hincinde ꝯfirmabāt Factus g̓. xp̄ianꝰ romā redijt ⁊ cū multo honore ſuſceptus: rogauit auguſtū ut ſibi indulge̓t ſi filiā ſuā minime deſponſaret: eo ꝙ decetero xpō viuere ꝯtinenter ꝓpone̓t. Qd̓ cū auguſto pl̓imū placuiſſꝫ ⁊ due filie gallicani a ꝯſtantia v̓gine ad xp̄m ꝯuerſe fuiſſēt gallicanꝰ ducatuī ceſſit etoīa pauꝑibꝫ tribuēs xpō cū alijs deiẜuis ī pauptate ſeruiuit. Multa ātmiracula faciebat: ita ut ſolo iuſſudemones de obſeſſis corꝑibꝫ fugae̓tHuiꝰ ſacre opīonis fama in toto orbe terrarū intantū excreuit ꝙ ab oriente ⁊ occidēte veniētes viꝝ ex patritio ꝯſule lauantē pedes pauperū? ponentē mēſā: aquā maībꝫ effundentēlanguētibꝫ ſollicite mīſtrātē. ⁊ cetera ſcē ẜuitutis officia exhibētem Cōſtātino gͦ defūcto ꝯſtantiꝰ ꝯſtantiniinagni filiꝰ acerrima he̓ſi depͣuatusimpiū tenuit. Verūcū ꝯſtantinusſrat̓ ꝯſtantī duos filios .ſ. gallū ⁊ iu

lianū veliqͥſſet cōſtantius dictū gallū fecit ceſarē ⁊ ꝯͣ iudeā rebellantemmiſit quē tn̄ poſtmodū int̓fecit Iulianꝰ v̓o times ne exēplo ſrīs a conſtātio ꝑmie̓t̉: moͣſterium ingreſſuseſt vbi magnā religiōeꝫ ſimulās lector ordinatꝰ eſt. Qui ꝑ maleficiūdeōnes ꝯſulit: rn̄ſū accipiēs ꝙ ad īperiū ſb̓limādꝰ eēt. Pꝰ aliqd̓ tēpusvrgētibꝫ negocijs ꝯſtātius iulianuꝫceſarē creauit ⁊ eū in galliā deſtinauit qͥ oīa ſtrēnue agebat. Mortuoāt cōſtantino ⁊ iuliano apoſtata inimpiū a Cōſtantio ſb̓limato: iuſſitiukianus gallicano ut aut dijs immolaret aūt abſcederet. Tanto eniꝫviro necem nō audebat inferre. Illeergo alexandriā ꝑrexit ⁊ ab infidelbus per corpus trāſfixus: coronammartirij p̄cepit. At iulianꝰ captꝰ cupiditate ſacrilegat auariciā ſuā euāgelij colorabat teſtīonio. Naꝫ facultates a xp̄ianis auferens: dicebatXp̄s veſter dicit in euāgelio. Qui n̄venūciauerit oībꝫ q̄ poſſidet: non pōtmeꝰ eē diſcipulꝰ. Audiēs gͦ ꝙ ioh̓es⁊ paulꝰ ex opibꝫ qͣs v̓go ꝯſtātia reliq̄rat: xp̄ianos pauꝑes ſuſtentabātmādauit eiſdē ꝙ ſic̄ cōſtātino ita etſibi adhevere deberēt At illi dixerūtDū gl̓oſi imꝑatoe̓s ꝯſtantinꝰ ⁊ filius eius ꝯſtantiꝰ ſe eſſe ſeruos xp̄igl̓abantur nos famulabam̉ eiſdēTu vero quia religionē plenā virtutibus reliquiſti: a te om̄ino receſſimꝰ ⁊ tibi obedire ꝯtēnimꝰ. Quibusiulianꝰ mandauit. Ego in eccīa clericatū obtinui. ⁊ ſi voluiſſē ad primūgͣdū eccē ꝑueniſſē. Sꝫ ꝯſiderās eē vanū inertīā ſectari ⁊ ociū: militie animū dedi. dijſqꝫ ſacrificās eoꝝ ſuffragijs impium obtinui Vn̄ vos in aula regia nutriti: nō debetꝭ lateri meodeeſſe ut primos vos in palatio meohabrā. Ꝙ ſi a vobis ꝯtemptus fue̓oagā qd̓ neceſſe ē. ut ꝯtēni nō poſſimQui rn̄der̄t dicētes. Deū tibi p̄ponetes minas tuas neqͣꝙͣ timemus nedei et̓ni inimicicias incurramꝰ Ad h