XCv.Quiricꝰ ⁊ Iulita inr̄es.
Quālibꝫ em̄ virtutē tāꝙͣ mediū: circūſtat duo vitiā tāꝙͣ extrema. Naꝫextrema prudētie ſūt doloſitas ⁊ fatuitas Tꝑātie: deſiderioꝝ carͣliū adīpletō ⁊ oīmoda ſui afflictō Extremafortitudīs: puſillanimitas et temei̓tas. Extrema iuſtie: crudelitas ⁊ remiſſio ¶ De ſcō Vito legendaItus puer egregius ⁊ fidel̓amiorū. xij. in filicia martixiū paſſus eſt. Hic a pr̄e crebro v̓beāt̉. gō ꝙ idola ꝯtēnebat necip̄a adorae̓ volebat Qd̓ audtiēs valerianꝰ p̄fectꝰ pueꝝ accerſiuit. ⁊ ſacrificare nolentē fuſtibꝫ ordi iuſſit. br̄chia āt v̓berātiū ⁊ manꝰ p̄fectiꝓtīꝰaruer̄t. Clamauitqꝫ p̄fectꝰ Ve in qꝛmanū amiſi. Cui vitꝰ Accedāt ad todij tui⁊ te ſanēt ſi pn̄t. Cui ille. Nūqͥd ⁊ tu vales facere hͦͨ Cui vitꝰ. ī nōmine dn̄i mei valeo Statīqꝫ ꝓ eo orauit ⁊ ſaītatē ſibi obtinuit. Dixitqꝫ p̄fectꝰ pr̄i. Corripe pueꝝ tuū ne malepeat. Tūc eū in domū duces. diu̓ſismuficoꝝ generibꝫ ⁊ puellaꝝ luſibꝰ.aliarūqꝫ deliciaꝝ geneibꝫ immutae̓aīm pueri ſatagebat. Cū āt eū in talamū incluſiſſet mirabilis odorꝭ fragrātia inde exijt. qͥ pr̄eꝫ ⁊ totā faīliāmirabili odore ꝑfudit Aſpiciēſqꝫ pr̄ꝑ hoſtiū vidit. vij. angelos c̓ca infateꝫ ſtātes. Dixitqꝫ. dij vener̄t in domū. ſtatīqꝫ cecatꝰ eAd cuiꝰ clamorētō̓ cītas lucana ꝯmota e. ita ut valerianꝰ occurre̓t. ⁊ qͥd ſibi accidiſſꝫ int̓rogaret Cui ille Deos vidi igneos ⁊vultū eoꝝ ferre n̄ potui Ad tēplū ig̓iouis ducỉ ⁊ ꝓ recupatōe luīs tauꝝcū cornibꝫ aureis pollicẻ Sꝫ cū nihilꝓficeret. filiū ꝓ ſua ſanatōe rogauᵗ⁊ lume ſuis p̄cibꝫ recuꝑauit. cū aūtnec ſic crede̓t ſꝫ potiꝰ filiū occide̓ cogitaret angelꝰ dni modeſto pedāgogoeꝰ apꝑuit a ut nauē ꝯſcēdēſ pueꝝ adaliā terrā deduceret imꝑauit. qd̓ cūfeciſſet aqͥla eis cibū afferebat ⁊ ml̓ta ibidē miracl̓a faciebat Interea filiꝰ diocleciam imꝑatorꝭ̓ a demōe rapit̓ ⁊ n̓ vitꝰ lucanā veniat inde ſe nū
ꝙͣ exire fatet̉ Vitꝰ qͥrit̉ ⁊ inuētꝰ ad īꝑatorē adducit̉ Cui dioclecianꝰ Duer. pueꝝ meū ſanare vales? Cui illeNō ego ſꝫ dn̄s Statīqꝫ ſuꝑ eū manꝰīpoſuit ⁊ ꝓtinꝰ ab eo demō aufugit.Et ait diocleciāꝰ Duer ꝯſule tibi utdijs ſac̓ fica ne mala morte intereasQd̓ cū ille recuſaret ⁊ in carcerē cuꝫmodeſto miſſus fuiſſet: ſubito ferrimoles q̄ eis erat īpoſita cecidit ⁊ carcer immēſo lumine coruſcauit Qd̓cū imperatori nunciatū fuiſſet: edūctus in clibanū ardēteꝫ mittỉ. ſed tn̄illeſus egredit̉. Tunc leo terribilisad eū deuorandū dimittit̉. ſed tamēab eo fidei virtute placat̉ ¶ Tandeꝫipē cū modeſto ⁊ creſcētia nut̓ce ſuq̄ ſemꝑ eū ſecuta fueā̓t in eculeū ſuſpēdi iubētur. Sed ſubito aer turbatterra ꝯcutit̉. tonitrua mugiunt. idolorū templa corruūt ⁊ multos occidunt Imperator aūt territꝰ fugiēspugnis ſe ꝑcutiebat dicēs Ve mihiqm̄ ab vno puero victꝰ ſum. Illi ātab āgelo cōtinuo ſoluti iuxͣ qd̓damflumen ſe inuenerūt. Et ibi pauſantes ⁊ orātes aīas domino reddider̄t.Quoꝝ corpora ab aquilis cuſtodita Florentiā illuſtris inrōna ſanctovito veuelante repperit ⁊ ea accipiēshonorifice ſepeliuit Paſſi ſunt autēſb̓ dyocleciano qui cepit circa aniūdomini. cclxxxvij.¶ De noībꝫ Quirici et Iulite.Viricꝰ d̓r qͣſi q̄res arcuꝫ vl̓ achi ſil qd̓ ē fortitudo ⁊ cus niger. vl̓ a qͥris qd̓ ē idē qd̓ haſtā Vl̓ a qͣriles qd̓ d̓r ſedile. ipſe em̄fuit arcꝰ ⁊ curuꝰ in ſui hūiliatōe. fortis in torm̄toꝝ p̄peſſiōe. niger ī ſuideſpectōe. haſtā in immici debellatione dei. ſedile ex dei hītatōe Hec ei ineo grā ſuppleuit qͥ etas negauit Iulita iuuas vitā: qꝛ vita ſꝑūali vixit⁊ ꝑ hāc multis ꝓfuit ¶ HyſtoriaViricus fuit filius Iulite illuſtriſſime inrōne yconij q̄ ꝑſecutōeꝫ fugere volens in tarſū filicie cūpuero ſuo qͥrico qͥ erat triū amiorū