XCiiij.eBarnabas apoſtolus.

et iraſcibilē. Habuit namqꝫ ratōnabilem illuſtratā lumine ꝯgnitōnisVn̄ dicit̉ Actu. xiiij. Erant auteꝫ ineccleſia que eſt atiochie ꝓphete ⁊ doctores In qͥbꝫ barnabas ⁊ ſimo ⁊cͣ.¶ Scdo hūit ꝯcupiſcibrlē purgatā apuluere mūdane affectōis Vn̄ dicit̉Actuū. iiij. ꝙ ioſeph qui cognominatꝰ eſt barnabas cū haberet agꝝvēdidit illū ⁊ attulit p̄ciū ⁊ poſuᵗ an̄pedes apoſtoloꝝ Vbi dicit gloſa. Deſtituendū probat quod tāgere deuitat. ⁊ docet calcādū eſſe aurū quodſubdit greſſibꝫ apl̓oꝝ ¶ Tercō hūitiraſcibilē roboratā magnitudine ꝓbitatis Et hoc vel viriliter āggrediēdo ardua: vel perſeueranter agendofortia: vel cōſtanter ſufferendo adu̓ſa. Viriliter aggrediēdo ardua: fic̄patꝫ in hoc ꝙ illā maximia ciuitateꝫantiochiā ad cōuertēdū accepit Sicut etiā patet Actu. ix. Quia cū pꝰꝯuerſiōꝫ paulus iheroſolimā veniſſet ⁊ diſcipulis ſe iunge̓ vellet: ⁊ oēseū tāꝙͣ lupū agni fugerent: barnabas ip̄ꝫ audacter apprehendit: ⁊ addiſcipulos ⁊ apoſtl̓os duxit Pſeuerant̓ oꝑando fortia. qꝛ ſuū corpꝰ macea̓uit ⁊ ieiunijs afflixit Vn̄ d̓r Actuum. xiij. de barnaba et qͥbuſdā alijsīſtrātibꝫ āt illis dn̄o ⁊ ieiunātibꝫ⁊cꝭ Cōſtāter ſufferēdo adu̓ſa. ſicutapl̓i ꝑhibēt ei teſtīoniū: dicētes Cūcai̓ſſimis nr̄is barnaba ⁊ paulo hominibꝫ qͥ tradiderūt aīas ſuas ꝓ nōmine dn̄i Ih̓u xp̄i G ¶ Scdō fuit ordinatꝰ qͣntū ad deū deferēdo dei autoritati: maieſtati: ⁊ boītati Autoi̓tati qd̓ patet ex hͦ ꝙ officiū p̄dicatōisſibi nō vſurpauit ſꝫ hͦ ex autoritatedei acciꝑe voluit ſic̄ hētur. ct. xiij. dixit ſpūſſanctꝰ Segregate mͥ barnabā ⁊ ſaulū in opꝰ ad qd̓ aſſūpſi eos¶ Scdō deferendo dei māieſtati. Cumem̄ ſicut hēt̉ Act. xiiij. maieſtatē diuinā ſibi quidā vellēt attribue̓: ⁊ eitanꝙͣ deo hoſtias immolae̓: vocāteseū iouē tāꝙͣ pͥorē ⁊ paulū mercuriūtanꝙͣ prudētē ⁊ loquētē: ꝯtinuo bar

nabas ⁊ paulus ꝯſciſſis tunicis clamauerunt. Viri quid facitꝭ? Et nosmortales ſumꝰ ſil̓es vob̓. ab hijs vanis anūciantes vobis: ꝯuertiminiad deū viuū Tercō deferēdo dei boītati. Nā ſic̄ habet̉ Act. xv. Cū boītatēgͣtīe dei qͣ gͣtꝭ ⁊ n̄ ex lege ſumꝰ ſaluati quidā cōuerſi de iudeis artare ⁊ diminūere vellent: aſſerentes hoc ſinecircūciſione nequaꝙͣ ſufficere. Paulus ⁊ barnabas ꝯͣ eos viril̓r reſtiterūt: ⁊ ſolū bonitatē gratie dei ſine lege ſufficere on̄derūt. Inſuꝑ⁊ q̄ſtionē ad apoſtolos detuler̄t ⁊ ꝯtra illorū errore apoſtoloꝝ epiſtolas impetrauer̄t C ¶ Tercō fuit optīe ordīatus qͣntū ad ꝓxiᵐ qꝛ grege ſuū pautv̓bo: exēplo: ⁊ bn̄ficō Verbo: qꝛ verbū dei ſollicite euāgelizauit Vnde d̓ribidē. xv. Paulꝰ ⁊ barnabas demorabāt̉ ātiochie docētes ⁊ euāgelizātes cū alijs pl̓ibꝫ verbū dei. Hoc eccpatet ꝑ illā maximā multitudinemquā ātiochie cōuertit. adeo ut ibi pͥmō vocarēt̉ diſcipuli xp̄iani. Scdōſuū grege pauit exēplo. qꝛ vita ſuafuit omnibꝫ ſpeculū ſcītatꝭ a exēplarveligiōis Fuit em̄ in om̄i ſuo oꝑe viril̓ ⁊ ſtremiuꝰ. oī moꝝ bonitate ꝯſpicuꝰ: oī grā ſpirituſſancti plenꝰ ⁊ oīvirtute ⁊ fide preclarꝰ De hijs qͣtuorhabẻ Act. xv Miſerūt barnabā antiochiam. Et ſequit̉. Hortabaturomnes in propoſito cordis ꝑmane̓in domino. quia erat vir bonus plenus ſpirituſācto ⁊ fide. ¶ Tercō ſuūgregeꝫ pauit beneficio. ⁊ hoc dupliciter. Eſt enim duplex beneficiuꝫ ſiue elemo ſina. ſcilicet temporal̓ quecōſiſtit in neceſſarioꝝ ſb̓mīſtratōne⁊ ſpūalis q̄ ꝯſiſtit in offenſedimiſſione Prima huit btūſ barnabas qndo elemoſinā fratribꝫ qͥ erāt iheruſalem detulit Nā ſicut d̓r act. xj. Cū facta eēt fames maximia ſb̓ claudio ẜꝫꝙ ꝓphetauerat agabꝫ: diſcipuli ꝓ utqͥſqꝫ hbat: ꝓpoſuerūt in miniſteriūmittere hītātibꝫ ī iudea fratribꝫ. qd̓⁊ fecer̄t mittētes ad ſeniores ꝑ maꝰ