XC.De Spi

miſſus eſt ſciendū ꝙ ẜm glo. tribꝰvicibꝫ eis datus eſt .ſ. ante paſſionēpꝰ reſurrectōem. ⁊ pꝰ aſcenſionem.Primo ad faciendū miracl̓a. Scdōad velaxandū pctā. Tercio ad cōfirmandū corda ¶ Prīo qn̄ ad p̄dicādū eos miſit: ⁊ ſuꝑ oīa deonia ut lāguores curarēt eis ptātē dedit. Heceī miracula ꝑ ſpm̄ſanctum fiūt. ẜmꝙ d̓ Math̓. xxij. Si aūt in ſpū dei eijcio deōnia. ⁊cͣ. Nō tn̄ ꝯſeq̄ns eſt utqͥcūqꝫ hat ſpm̄ſanctū faciat miracula Qm̄ ſicut ait gregꝭ. Miracula hominē ſcm̄ nō faciūt ſed on̄dūt. Necqͥcūqꝫ facit miācula hꝫ ſpm̄ſcm̄. qm̄⁊ mali aſſerūt ſe feciſſe miracula: dicentes. Dn̄e dn̄e nōne in noīe tuo ꝓphetauimꝰᶜ ⁊cͣ. Deꝰ eī facit miracūla ꝑꝓpriā autoritateꝫ. augeli ꝑ materie habilitatē. demones ꝑ v̓tutesnaturales rebꝫ inſitaſ. magi ꝑ occuſtos ꝯtractꝰ cū demoībꝫ. boni xp̄ianiꝑ publicā iuſticiaꝫ. mali xp̄iani perſigͣ publice iuſtie ¶ Icdo dedᵗ eis ſpiritūſanctū: quādo in eos inſufflauitdicēs. Accipite ſpm̄ſcm̄. quoꝝ remiſeritis pctā ⁊cl̓. Nō tn̄ p̄t qͦs pctā vemitte̓ quātū ad maculā q̄ eſt in aīaaut quātū ad reatū . obligatōꝫ adpenā eteruā. aūt quātū ad dei offenſam q̄ ſolūmō ex infuſiōe grē­ ⁊ v̓tute ꝯtritōis vemittūt̉. Dr̄ tn̄ ſacerdosabſolue̓. tū qꝛ a culpa abſolutū eſſeinſinuat. tū qꝛ penā purgatoriā ī tēꝑalem ꝯmutat. tū qꝛ de ip̄a tꝑali ꝑtē relaxat ¶ Terº dedit eis hodiernadie qn̄ eoꝝ corda ſic ſolidata ſūt: utnulla torm̄ta timerēt. psͣ. Spiritusoris eꝰ oīs v̓tus eoꝝ Aug. Tal̓ ē grāſpūſſancti ꝙ ſi triſticiā inuenit diſſoluit. ſi deſideriū ꝑnicioſū: ꝯſumitſi trepidatōeꝫ: abicit. Leo pap. Sperabat̉ ab apl̓is ſpūſſanctꝰ. non uttūc pͥmū ſcōꝝ hītator eē īciꝑet: ſꝫ utſacͣta ſibi pectōa̓ ⁊ feruētiꝰ accēde̓t ⁊copioſiꝰ mūdaret cumulās ſua donanō inchoans. nec iō nouꝰ oꝑe qꝛ ditior largitate E ¶ Cirͣ qͥntū .ſ. qͣl̓r miſſus ē notādū ꝙ miſſus ē cū ſono ⁊

linguis igneis. ⁊ ipſe lingue appuerūt ſedēdo. Sonꝰ āt fuit repētinꝰ celeſtis vehemēs ⁊ replens Repētinꝰ. ꝙſpūſſanctꝰ tardā molimīa neſcit Celeſtis qꝛ celeſtes efficit Vehemēs ꝙtīorē filialē īducit. vl̓ qꝛ et̓nū ve adimit. Vn̄ vehemēs qͣi ve admiēs Velqꝛ mentē ab oī carnali amore vehitVn̄ vehemes qͣi vehens mentē. Fuiteccreplens. qꝛ ſpūſſanctꝰ oēs apl̓osrepleuit. Vn̄ repleti ſūt oēs ſpi. ⁊cͣ¶ Triplex eſt at ſigᵐ plenitudinisqd̓ fuit in apl̓is Priniū ē nō reſonare. utꝫ in dolio qd̓ cū plenū ē nō reſonat. Iob. vij. Nūquid mugiet boscuꝫ an̄ p̄ſepe plenꝰ fuerit?. Quaſi diceret. Cū p̄ſepe cordis plenitudineꝫhꝫ grēt locū nō hꝫ mugitus imꝑatientie Hoc ſignū habuerūt apl̓i. qꝛin tribulatōnibꝫ ꝑ impatiētia nō veſonabant. ȳmo. ibant gaudentes acōſpectu concilij. ⁊c. ¶ Secundū fignuꝫ eſt non plus reciꝑe ſiue ſatietatem habere Quando eī vas aliquoliquore plenū eſt: non pōt aliud vecipere. ſimiliter homo ſatur nō appetit ampliꝰ. ſic ſancti quia habēt plenitudinē gratie: non poſſūt reciperealium liqiuorē terrene delectatōnisIſa. j. Plenus ſum. ⁊ ideo holocauſta. ⁊c. Simil̓r. qꝛ guſtauerunt celeſtem ſuauitatē: ideo non fitiūt terreua voluptatē Augꝰ. Qui biberit defluuio ꝑadiſi cuiꝰ gutta vna maioreſt occeano: reſtat ur ī eo ſitꝭ hꝰ mūdi extincta ſit. Hoc ſignū habuer̄tapl̓i qͥ nihil ꝓpriū voluer̄t hr̄e: ſꝫ incōi oīa diuide̓. ¶ Terciū ſigᵐ plenitudīs eſt ſuꝑfluere. ut patet influuio inūdantē. Eccī. xxiiij. Qui īpletqͣi phiſon ſapīam. Ad lrām: illiꝰ fluuij ꝓprium eſt fluere ⁊ circūadiacentia irrigae̓. Sic apoſtoli ceperunt effluere. qꝛ ceper̄t loqͥ varijs linguisVbi d̓t glo. Ecce ſignū plenitudīs.plenū vas erūpit. Ignis in ſinu nōp̄t occultari. Ceperūt iteꝝ circūadiacentia irrigare Vn̄ ſtatī petrus p̄dicare cepit. ⁊ tria milia hoīm ꝯu̓tit.