Inuentio ſcē Crucis.LXXXiiij.

poſſim. Rn̄t iudas. Qūo locuꝫ ſcirevaleam cū. cc. iā anni fluxerūt ⁊ nequaꝙͣ illo tꝑe natus eēm? Cui regina. P crucifixū famē te ꝑima niſi indixerꝭ veritatē. Ip̄ꝫ ig̓r in puteū ficcū iuſſit ꝓijci ⁊ ibidē famis moleſtiacruciai Cū gͦ ibideꝫ ſex diebꝫ ſine cibomāſiſſꝫ die ſeptimā extrahi petijt. ⁊crucē ſe īdicatuꝝ ꝓmiſit. Cū gͦ exͣctꝰad locū vēiſſꝫ ⁊ ibidē oraſſꝫ locus ſb̓ito ꝯmouẻ ⁊ fumꝰ aromatū nriri odoris ſentỉ̓ita ꝙ miratꝰ iudas ābabꝫmanibꝫ plauderet ⁊ dice̓t. In v̓itatexpē tu es ſaluator mūdi. Eat āt ī locō illo ſic̄ in eccle. hiſt. legit̉ tēplū veneris qd̓ adrianꝰ imꝑator ibidē cōſtruxeāt. ut ſi qͥs xp̄ianoꝝ ibi adorare voluiſſꝫ viderẻ venerē adorae̓. et iōinfreq̄ns ⁊ pene obliuioni datꝰ fuerat locꝰ Regīa āt tēplū fecit deſtruiA locū inarari. Pꝰ hͦ iudas p̄cingēsſe viril̓r cepit fodere ⁊ vigīti paſſusfodiēs tres cruces abſcōditas veppitqͣs ad reginā ꝓtinꝰ depōruit. Dū ātcrucē xp̄i ab alijs latronū neſcirentdiſcerne̓: eas in cītatis medio poſuerūt:ibidē gl̓am dn̄i p̄ſtolātes Et ec&r cū circa horā nonā qͥdaꝫ iuuenismortuꝰ deferret̉: iudas feretꝝ tenuit: et pͥmā ⁊ ſcd̓am crucē ſuꝑ corpusdefūcti appoſuit ſꝫ neqͣꝙͣ ille ſurrexitapponēs at t̓ciā ꝓ tinꝰ defūctꝰ ſurrexit. In hiſtoria āt eccle. legit̉. ꝙ cū q̄dā mulier pͥmaria cītatis ſemiuiuaiacerēt Machariꝰ ep̄s iheroſolomitanꝰ pͥmā ⁊ ſcd̓aꝫ crucē adhibuit: ſꝫnihil ꝓfecit. Terciā ꝟo appoſuit ⁊ ꝓtinꝰ mulier aꝑtis ocul̓ ſanata furrexit Amb̓. v̓o dic̄. ꝙ diſcreuit ip̄aꝫ crucem dn̄i ab alijs ꝑ titulū quē poſuerat pylatꝰ quē ibidē inuenit ⁊ legitDyabolꝰ v̓o ī aere vociferabat dicēsO iuda qͥd feciſtiꝰ Iude m eo ꝯtrariaoꝑatꝰ es. Nā ille me ſuadēte fecit ꝓditōeꝫ. ⁊ tu me renuēte ih̓u īueniſticrucē. ꝑ illū multoꝝ lucͣtus ſū aīas.ꝑ te ꝑde̓ videor iā lucratas. ꝑ illū vegnabā in ppl̓o: ꝑ te iam repellar aregno. Verutn̄ tibi vicē rependā ⁊ ꝯͣ

te regē alium ſuſcitabo: qui fidē deſevens crucifixi: cū torm̄tis te faciat negae̓ crucifixū. qd̓ qͥdē de iuliano apoſtata dictū videt̉ qͥ iudaꝫ ep̄m iheroſolimis factū multis torm̄tꝭ affecitet martire xp̄i fecit. Audiens iudasvociferantē diabolū nihil extimuit.ſꝫ dyabolū ꝯſtāter maledixit dicēs.Xp̄s te dānet in abiſſū ignis eterni¶ Pꝰ hͦ iudas baptiſaʳ ⁊ qͥriacus appellat̉ ⁊ iheroſolimoꝝ defuncto epoibidē in ep̄ꝫ ordinat̉. Verū cū beataHelena clauos dn̄i n̄ hr̄et: rogauitep̄ꝫ qͥriacū ut ad locū ꝑge̓t ⁊ clauosdni reqͥreret Qui cū veniſſꝫ ⁊ ad dn̄p̄ces fudiſſꝫ: ꝯtinuo claui velut auꝝfulgētes in t̓ra apparuer̄t. Quos ille accipiēs regine detulit. Illa āt genua figēs in t̓ra ⁊ caput īclinās eoscū multa veuerētia adorauit Crucꝭ̓ gͦꝑtē Helena detulit filio. ꝑtē ꝟo thecis argēteis cōditā veliqͥt ī loco. Clauos ꝟ̓o qͥbꝫ dnicū fuerat corpꝰ affixūpōrt ad filiū Ex qͥbꝫ ut Euſebiꝰ ceſarienẜ refert frenos qͥbꝫ vte̓̉ ad bellūꝯpoſuit ⁊ ex illis galeā ſuā armauiſNōnulli ꝟo aſſer̄t ut greg. thuron̄.clauos qͣtuor in dnrico corꝑe fuiſſe.Ex qͥbꝫ helena duos ī freno īꝑatorꝭpoſuit Terciū in imagine ꝯſtātini q̄romē ſuꝑemīet ibi collocauit. Et qͣttū in mae̓ adriaticū qd̓ vſqꝫ tūc fuerat nauigātiū vorago ꝓiecit p̄cipiēshoc feſtū de inuētōe crucis ſingul̓ annis ſolēnit̓ celebrari Amb̓. ꝟo ſic dicit. Queſiuit Helena clauos dn̄i ⁊inuenit ⁊ devno frenos fieri p̄cepit:et de altero diadema intexuit. recteclauꝰ in capite. corona in vertior ⁊ inmaū hēnaſut ſēſuſ p̄emineat. fidesluceat ptāſ regat Sc̄m āt qͥriacū ep̄ꝫiulianꝰ apoſtata poſtmodū int̓fecitex eo ꝙ ſcām cruce inuenit: cū vbiqꝫſigᵐ crucꝭ deſtrue̓ niteret̉ Cū eī ꝯtraꝑſas ꝑge̓t: cepit qͥriacū inuitae̓ adſac̓ficia idoloꝝ. qd̓ cū ille renue̓t dexterā ſibi abſcidi fec̄ d. Hac māu ml̓tas epl̓as ſcripſit: qͥbꝫ multos a deorū ſacrificijs reuocauit. Cui qͥriacus

l. ij.