Petrus martir.LXXIx.
greſſu ꝑuenit flexis genibꝫ acſi preſentialit̓ corā tūba aſtae̓t pſalteriūcū deuotōe legᵗ Qūo expletō ab illainfirmitate adeo liberatā ſe ſēſit: vtiā inde modicū qͥd ſētiret. Rediēs v̓oeo mō q̓ ierat an̄ꝙͣ oēs dietas expleuiſſet penitꝰ eſt ſanāta ¶ Vir qͥdā decanopicio de villa maxati noīe rufinīs gͣuē valde infirmitatē incurrit.Nā vena fracta in inferioribꝫ ꝑtibꝰanteriꝰ ſine ceſſatōe ſāguinē emittebat. ita ꝙ anullo medicoꝝ aliqd̓ ſibi remediū poterat adhiberi. Cū gͦſanguis ꝑ. vij. dies ⁊ noctes ꝯtinueeffluxiſſet: ille btm̄ petꝝ deuote ī fuiauxiliū inuocauit. Qui tā ſubito ſanatus eſt vt int̓ effuſā orōnē ⁊ receptam liberationē nullū pene fuei̓t interuallū. Cū aūt ſe ſopori dediſſꝫ: vidit quēdā fratrē in habitu ordinisp̄dicatoꝝ groſſum facie atqꝫ brunūquē ſociū bt̄ petri mrͣis eſtimabatſicut vere ⁊ tal̓ forme extibea̓t. Qcūex paſſione palmas plenaſ ſāguinecū qͦdā ſuaui vnguēto eidē offerebatdi. Sāguis adhͦ recēs ē. veni g̓ ad vecentē ſāguine bt̄ī petri. Ꝙeuigilāsſepulcrū ſcī petri ſtatuit viſitareQuedā connitiſſa de caſtro māſinoyporiēſis dioc̄. cū in beatū petꝝ ſpecialem deuotionē hr̄et ⁊ in eiꝰ vigiliaieiunavet: cū ad ſuā ecc̄iam vt audiret veſpas acceſſiſſꝫ: vna eaꝝ candelāquandā in hōrē bt̄ petri mr̄is anteqd̓daꝫ altare beati petri apl̓i poſuitcōbuvendā Que cū domū vediſſet ſacerdos auai̓cia ductꝰ in ipſā candelāſufflans eā extīguere voluit. ſꝫ moxlumē vedijt ⁊ denuo ipſā accēdᵗ Scdō⁊ tercio ea extingule̓ voluit ſꝫ lumenvt pͥus r̓diuit. vn̄ tedio affectꝰ choꝝintrauit ⁊ an̄ maiꝰ altae̓ aliā cādelāinuenit quā clericuſ in hōrē bt̄ī petripoſuerat: qͥ eiꝰ vigiliā ſil̓r ieiunabatquā ſacerdos bis extīgue̓ voluit: ſednequit. Qd̓ vidēs clericꝰ iratꝰ dixit.Dyabole aptū miraculū. nō videtisꝙ ſcūs petrus nō vult vt ſuā extinguatꝭ candelā? Territi igit̉ ⁊ ſtupē-
tes ſacerdos ⁊ clericꝰ caſtꝝ aſcēderūt⁊ p̄dictū miraculū oībꝫ narrauer̄t.Ꝙdā noīe Roba de meda cū vſqꝫ adveſtes ſuas in ludo oīa ꝓdidiſſet domū in ſero vediēs cū hucerna accenſalectū ſuū adijt vt vidēs ſe tam vilespānos hr̄e ⁊ ſe bot amiſiſſe ꝯſiderāſp̄ nimia deſꝑatōe cepit ſpūs malignos inuocare ac ſe eiſdē ore nephario cōmēdare. Statīqꝫ tres demonesaffuerūt qui bucerna accenſā in ſolariū ꝓijciētes eū ꝑ collū arripuer̄t tāfortiter ipſū ſtringentes vt nullatenus loqui poſſet. Quē cū plurimuꝫagitarent: qui erāt in domo inferioriad eū aſcendētes dixerūt. Quid eſtquod agis o roba. Quibꝫ demonesreſponderūt Itē in pace vr̄a ⁊ lectosveſtros intrate. Illi aūt p̄dicti virivocē eius eſſe credētes ꝓtinꝰ redier̄t.Illis recedentibꝫ cepᵗ multo fortiusa demonibꝫ agitari Qd̓ illi cognoſcētes ſacerdotē ꝓtinus aduocauer̄t. qͥcū ꝑ beatū petꝝ demones adiuraſſetduo ꝓtinus exierūt Sequēti aūt diead ſapulcrū ſancti petri deductꝰ eſtad quē frater guilhelmꝰ vercellēſisaccedens cepit demones increpareQui eū quē nūꝙͣ viderat ex noīe vocans ayt. Fater guilhelme. ꝓpter denunꝙͣ exibo. qꝛ hic noſter eſt ⁊ nrāoꝑa fecit. quē cū interrogae̓t qͦ noīevocaret̉ ayt. Vocor belſephas Veꝝcū ꝑ beatū petꝝ adiuratꝰ fuiſſet ipſūin terra ꝓijciēs mox exiuit Ipē autēꝑfecte ſanꝰ remā ſit: ⁊ penitētiā ſalutare accepit ¶ Cū qͥdā hereticꝰ acerrimus diſputator ⁊ eloquētie ſingularis: cū beato petro cū adhuc viue̓tdiſputae̓t: ⁊ errores ſuos ſubtilit̓ etacute ꝓpoſuiſſꝫ in mediū: ac beatū potrū vt rn̄deret ad ꝓpoſita īportuniꝰpurge̓t: ille deliberatōeꝫ petēs oratoriū qd̓dā qd̓ ꝓpe erat intrauit cū lacrimis oras deū vt cauſā fidei ſue defende̓t. ⁊ loqͣce tumidū: aut ad fideiv̓itatē veduce̓t; a̓ lingue pͥuatōe puniret. ne ꝑ eā decetero ꝯͣ fidei veritatētum eret. Redienſqꝫ ad hereticū corā