Petrus mir̄.LXVVi.
velle dicebat. Tūc ille ꝑ auctoritates hoc ei ꝑſuāde̓ vt potea̓t nitebat̉Quas oēs puer ſpūſcō plenuſ ſic ꝯͣeū ꝯu̓tit: eūqꝫ ꝓpͥo gladio interemit:ūt ille qͦ diu̓teret n̄ hr̄et Ꝙ indigneferes a puero ſe cōfuſū ⁊ pr̄i totū qd̓inter ſe geſtū fuea̓t retulit ⁊ vt petꝝa ſcol̓ vemioue̓t modis oībꝰ ꝑſuaſitTimeo em̄ ait ne cū petrus bn̄ fuei̓teruditus ad meretricē illā romanaꝫeccleſiā ſe ꝯuertat. et ſic fidē nrāꝫ deſtruat ⁊ cōfūdat Ꝙneſciēs veꝝ dixitdū petrū he̓ticoꝝ ꝑfidiā deſtructuꝝeē tāꝙͣ alter cayphas ꝓph̓auit. ſꝫ qꝛves a do̓ fiebat pr̄ frīs monitꝭ aſſēfſūn̄ p̄bebat ſperās ꝙ ꝑ aliquā he̓ſiarchā ad ſuā ſectaꝫ eū tradi face̓t cū ingͣmaticalibꝫ fuiſſꝫ eruditꝰ ¶ Vidēsigit̉ puer ſcūs n̄ eſſe tutū cū ſcorꝑionibꝫ habitae̓ mūdū parēteſqꝫ deſpiciens: mūdꝰ ipē fratꝝ p̄dicatoꝝ ordinē introiuit In qͦ qͥdē ordīe ꝙͣ laudabilit̓ vixerit ppͣ innocētiꝰ in ſua epl̓aapei̓t d. Cū eī btūs petrꝰ a mūdi fallacijs in adobeſcētie ānis ꝓuide declinaſſet ad ordinē fratrū p̄dicatoꝝ ſetranſtulit In qͦ qͥdē ordinē. xxxͣ. fereānoꝝ ſpacio fultꝰ: caterua v̓tutū fidep̄amibulā: ſpe aſtāte: cōmite caritade ſic p̄ualuit ⁊ ꝓfecᵗ cirͣ defenſiōꝫ ipſius fidei ꝓ qͣ totꝰ ardebat. ꝙ ꝯͣ illiꝰdiros hoſtes mēte intrepidā feruētiſpū ꝯtinuū c̓tamē exercēs: ſuū tādeꝫagone diutinū victrici ſuꝑante mr̄tirio conſūmauit. ⁊ ſic petrus firmusin petra fidei? petr̄ demū paſſioīs alliſus ad petrā xᵐ digne laureatꝰ aſcēdit ¶ Virgītatē qͦꝫ mētis ⁊ corꝑis ſꝑillibatā ẜuauit: nec alicꝰ morlis criminis aliqn̄ ſēſit cōtactū fic̄ ſuoꝝ cōfeſſoꝝ fideli teſtīonio ē ꝓbatū Et ꝙſeruꝰ delicate nutritꝰ ꝓteruit in dn̄ꝫcarne ſua aſſidua cibi ⁊ potꝰ p̄citatereſtrinxᵗ Ne ꝟo ꝑ ocij deſidiā hoſtibꝫp̄ceret infidijs. in iuſtificatōibꝫ dn̄iexercebả aſſidue vt eo cirͣ licita oꝑatotal̓r occupato locū in illo illicita n̄hr̄ent ⁊ a ſpūalibꝫ neqͥtijs tutꝰ eratNocturnā qͥdē ſilentia hūane depu
tata qͥeti: pꝰ dormitōeꝫ breuē decurrebat in ſtudijs lectionū: ⁊ ſōni tp̄svigilijſ occupabat Dies āt īpēdebatꝯmodis animaꝝ: vel ſedul̓ iminēdop̄dicationibꝫ: vel ꝯfeſſionū audiētieinfiſtendo. aut he̓ticoꝝ dogͣ peſtifeꝝvalidis rōnibꝫ ꝯfutādo. in qͥbꝫ ſpāl̓dono gre̓ claruiſſe noſci? ¶ Deuotōoīſuꝑ gͣtus hūilitate lenis obediētiaplacidꝰ. benignitate ſuauis. pietateꝯpatiēs. patīa cōſtās. cai̓tate p̄ſtabilis. ⁊ in cūctis morū matui̓tate cōpoſitus. alios ꝓfuſis v̓tutū aromatibus attrͣhebat. ¶ Feruēs qͦꝫ amatorfidei cultor p̄cipuus: ꝓpugͣtor ardentior. ſic aīo ſuo fidē imp̄ſſerat: ſic ſetotū in illiꝰ mācipauerat obſeqͥuinꝙ queqꝫ v̓ba ⁊ oꝑa v̓tutū fidei redolebant Pro hac qͦꝫ mortē ſubire cupiens. Hic pͥncipal̓r a dn̄o attentis ⁊crebris ſuppli catōnibꝫ poſtulaſſe ꝓbả ꝙ nō ſine̓t eū ex hac luce migͣreniſi ſūpto ꝓ illa calice paſſioīs. Necfraudatꝰ ē tandē a deſiderio ſuo O¶ Rultis ꝟo in vita miracul̓ claruitNā cū apud mediolanū quēdā ep̄mhereticoꝝ a fidelibꝫ captū btūs petrꝰexaminae̓t multi epiſcopi ⁊ veligioſi⁊ maxima ꝑs ciuitatꝭ illuc cōueniſſet. ⁊ dies tū ex p̄dicatōne tū examinatione in longū protracta fuiſſet ⁊maximꝰ eſtus cūctos affligeret dixᵗille hereſiarcha corā omnibꝫ. O petꝭꝑuerſe ſi tu es ita ſanctus: ſicut hicſtultus ppl̓s te affirmat cur eū eſtumori ꝑmittis: ⁊ vt nō moriatur hicſtultus ppl̓s tanto eſtu et nō rogasdn̄ꝫ vt nubē aliquā interponat? Adquē btūs petrus rn̄dit Si vis ꝓmitte̓te abiiegatuꝝ hereſim tuā et fidē catholicā recepturū: rogabo dn̄m ⁊ faciet qd̓ dixiſti Tūc fau̓tores he̓ticoꝝcōclamātes hereſiarche dixerūt Promitte ꝓmitte. credebāt em̄ qd̓ fieri n̄poſſꝫ qd̓ btūs petrus corā omnibꝫ ſefactuꝝ ſpōpōdit ⁊ maxime cū nullavel minima nubecula in aere appareret. Catholici āt ſuꝑ obligatōne bt̄īpetri triſtai̓ ceperūt timētes ne fides
k ij.