Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beorgius mrͣ.LXXiiij.

preſes iratus dixit. Qua p̄ſumptione audes deos nros demonia appellaveꝰ. Dic tn̄ vn̄ es tu: aūt noīe vocaris? Cui georgius ayt Georgius vocor; ex nobili ꝓſapīa capadocie ortꝰpaleſtina xp̄o fauēte deuici: ſꝫ oīa deſerui vt ſeruire poſſim liberiꝰ deo celi aūt p̄ſes ad ſe inclinae̓ poſſꝫiuſſit in eculeū leuari mēbratimcorpꝰ eius vnigul̓ laniari. Appoſitisinſuꝑ ad latera facibus patentibꝫviſceꝝ rimis ſale plagas eꝰ cōfricai̓iuſſit. Eadē nocte dn̄s ingenti lumine ei appuit ipſū dulcit̓ ꝯfortauit cꝰmelliflua viſione allocutōneſic ꝯfortatus ē ūt nihilo duce̓t cruciatus Vides datianꝰ penis ſupare poſſꝫ: quēdā magū accerſiuiteiqꝫ dixit Xp̄iani ſuis magicꝭ artibꝫbormēta ludificāt deoꝝ nr̄orū ſacrificia ꝑuipendūt. Cui magꝰ Si arteseius ſuꝑare neqͥuero capitꝭ ſia veꝰero. Ipe maleficijs ſuis imiectisdeoꝝ ſuoꝝ noībꝫ inuotꝭ venenū vinomiſcuit et ſcō georgio ſumendū porvexit. Contra qd̓ vir dei ſignū crucisedidit. hauſtoqꝫ eo nihil leſionis ſēfit. Rurſū magus pͥori fortius vene miſcuit. qd̓ vir dei ſigno crudꝭ edito ſine leſione aliqͣ botū bibit. Quoviſo magus ſtatī ad pedes eius cecidit. veniā lam̄tabil̓r petijt: ſe xp̄ianū fieri poſtulauit. que mox iudexdecollari iuſſit Seꝙͣ ieti die iuſſit georgiu poni in rota gladijs bis acutꝭvndiqꝫ circūſepta: vt fruſtatī inciderent. ſed ſtatī rota frangitur: georgius illeſus penitus inuenit̉ Tūciratus datianus iuſſit in ſartaginem plūbo liquefacto plenā proijciqui facto ſigno crucis in eam intrͣuitſed ꝟtute dei cepit in ea quaſi in balneo vefoueri. Qd̓ videns dacianuscogitauit eum emollire blandicijs:que minis ſuꝑare pobea̓t vel tornientis. Dixit illi. Vides fili georgiqnͣte manſuetudinis ſūt dijnr̄i quite blaſphemū tam patient̓ ſuſtinētparati nihilominꝰ ſi cōuerti vobuerl̓

indulgere. Agegͦ dulciſſime fili qd̓hortor vt ſuꝑſtitiōe velicta dijs nir̄isſac̓ fices: ut magͦs ab ipẜ a nobisꝯſeqͣris hōres. Cui georgius ſb̓ridēsayt. Vt qͥd a pͥnº magꝭ ꝑſuaſiſtiblādis ẜmonibꝫ ꝙͣ tormētꝭ? Ecce patus ſū face̓ qd̓ hortarꝭ. Hac dacianꝰꝓmiſſiōe deluſus letꝰ efficỉ iuſſitqꝫſb̓ vocē coniſ vt oēs ad ſe ꝯuenirēta georgiū tādiū reluctātē tādē cede̓ ſac̓ficae̓ videret. Ornata toͣ cītate gaudio georgiꝰ idoloꝝ tēplūſac̓ficaturꝰ intrͣret: et oēs ibidē gaudētes aſtaret: flexis geībꝫ dn̄ꝫ exorauit ut tēplū idol̓ ſic oīo deſtrueretqͣtenꝰ ad ſui laudē ppl̓i cōuerſionēnil de eo penitꝰ remane̓t. Statīqꝫ ignis de celo deſcendēs templū dijs ſac̓dotibꝫ ꝯcremaūt Terraqꝫ ſe aperiens oēs eoꝝ veliquias deglutiuit.Hic exclamat ambro. ī p̄fatione diGeorgiꝰ fideliſſimꝰ miles xp̄ianitatꝭ ꝓfeſſio ſilētio tege̓t̉: ſolus int̓xp̄icolas intrepidꝰ dei filiū ē cōfeſſusCui tātā fide ꝯſtantiā grā d̓inaceſſit vt tirānice ptātis p̄cep̄ ꝯtemneret innu̓abiliū formidee̓t tormēta penaꝝ. O felix inclitꝰ dn̄iliator quē ſolū tꝑaliſ regni blāda ꝑſuaſit ꝓmiſſio ſꝫ p̄ſecutoe̓ deluſoſil̓acroꝝ eꝰ ī abiſſū ꝑtēta deiect āb̓Audiēſ āt daciaꝰ qꝛ georgiꝰ ſic feciſſꝫipſū adduci ad ſe fec̄. eiqꝫ dixᵗ. ſūtmaleficia tua peſſiē hoīꝫ tātū facinꝰcōmiſiſti Cui geor. Ne credās rex ſic. ſꝫ mecū ꝑge iteꝝ me īmolare vide. ille Intelligo fraude tuā qꝛ mevis face̓ abſorbri ſic̄ tēplū dosos abſorberi feciſti. Cui georgiꝰ Dic miẜ:dij tui ſe iuuae potuer̄tquo te iuuabūt Iratꝰ nimis iꝑatordixit alexādre vxoe̓ ſue Deficiēsriar ab hoīe me ſuꝑatu cernō. Cuiilla. Tyrāne crudel̓ carnifex: nunqͥd dixi tibi ſepiꝰ ne xp̄ianisleſtꝰ eēs. qꝛ deus eoꝝ ip̄is pugͣret nūc ſcias me velle fiei̓ xp̄ianā Stupefactꝰ imꝑator ait Heu ꝓchdolornūqͥd ſeducta esͨ Fecitqꝫ per