Baſilius ep̄s.XXXiiij.

amorē plurimū inflāmauit Veꝝ cūimpoſſibile cerneret. vt ipē qͥ ſeruꝰerat in amplexꝰ tā nobil̓ puelle accedere poſſꝫ ad vnū de maleficꝭ̓ acceſſit.ꝓmittēs ei multā pecunie qnͣtitateꝫſi ad hͦ eū iuuare vellet. Cui dixᵗ maleficus. Hoc ego age̓ nō poſſū. Sꝫ ſivis mittā te ad dn̄ꝫ meū dyabolū. ⁊ſi fecerꝭ q̄ ipē tibi dixei̓t: tuū deſideriūobtineb̓. Et dixit iuuenis Quēcūqꝫdixerꝭ mͥ faciā Ille gͦ maleficꝰ epl̓aꝫad dyabolū fecit ⁊ eā ꝑ p̄dictū iuuenē in hͨ v̓ba trāſmiſit Qm̄quidē midn̄e oportet me feſtināter ⁊ ſollicitequoſqꝫ a xp̄ianoꝝ religione abſtraheve ⁊ ita tue adduce̓ volūtati vt ꝑstua qͦtidie multiplicẻ: miſi tibi hūciuuene cupiditate in talē puellā exarſū Et poſtulo ut ſuū deſideriū aſſequat̉. ut et in iſto glorier ⁊ alios tibi decedero ſidelius valeā aggregae̓Et dans ei epl̓am dixit. Vade ⁊ talihora noctis ſta ſupͣ monumētū gētilis. ⁊ ibidē demones acclama ⁊ hācoartā in aere exalta. ⁊ ader̄t tibi ſtatim. Qui vadēs demones inuōbat ⁊cartā ꝑ aerē eijciebat. Et ecce adeſtdyabolus pͥnceps tn̄braꝝ vallatusmultitudine dēonioꝝ Q cū epl̓aꝫ ꝑlegiſſꝫ ayt ad iuuene. Credis in mevt tuā ꝯpleā volūtatē. Ꝙayt Credodn̄e. Cui dyabolꝰ Et ab negas xp̄mtuū. Ꝙ ayt Abnego Dixit ei dyabolus Pfidi eſtꝭ vos xp̄iani. qꝛ qn̄ qͥdēme opꝰ hētꝭ: ad me venitꝭ. qn̄ aūt defideriū vr̄m aſſecuti eſtis ſtatī me negatꝭ ⁊ ad xp̄m vr̄m acceditꝭ. Ille ātqꝛ clemētiſſimꝰ ē: ſiſcipit vos. Sed ſivis vt tuā ꝯpleā volūtatē: fac mͥ manū tua ſcriptū in qͦ te cōfitearꝭ abrenuncia ve xpō ⁊ baptiſmatīa xp̄ianeꝓ feſſioni vt meꝰ ſis ſeruꝰ ⁊ mecū iniudicio ꝯdēnandꝰ Ꝙ ſtatī manuꝓpͥaſcriptū fecit qual̓r xpō abrenūciaē̓t⁊ ſe ẜuituti dyaboli māciparet. Maledictū deceptōis prorſus mediū: ꝑqd̓ pͥncipi tenebraꝝ ob diuitiarū acdeliciaꝝ ingluuiē cōſēſus tribuit̉. ⁊dn̄o lucꝭ pͥncipiqꝫ gl̓ie abrenunciả

Continuo igit̉ dyabolus accerſiuitſpūs qui erant ſuꝑ fornicationē abipſo ad tēptandū homines deputatiiubēs eis vt ad p̄dictā puellā accedevent ⁊ cor eiꝰ in amorē iuuenis inflāmarent. Qui accedentes cor eiꝰ adeoſuccenderunt: vt puella ſe ad terraꝫꝓijceret ⁊ ad pr̄em lamentabilit̓ exclamaret. Miſerere mͥ pat̓ miſere̓ mͥqꝛ dire torq̄or ꝓpter amore talis pueri noſtri. Miſerere viſceribꝫ tuis. ⁊paternū amorē mihi on̄de. ⁊ puerūquē amo⁊ pro quo crucior mͥ cōiunge. Sin aūt poſt modicū me mortuāvidebis ⁊ pro me in die iudicij rōnēreddes Pr̄ aūt eiulanſ dicebat Heume miſeꝝ qͥd ꝯtigᵗmiſere filie mee?Quis meū theſaurū furatꝰ ē. Quisdulce lumen oculoꝝ meoꝝ extinxit?Ego te volebā celeſti ſpōſo cōiungo⁊ ꝑ te ſaluai̓ putabā: ⁊ tu in amorēlaſciuie īcidiſtiº. Sine filia vt te ſicutdiſpoſui deo ꝯiungā ne ducas ſeneotutē meā cū doloe̓ ad inferos Illa ātclamabat dicēs Pr̄mi aūt deſideriūmeū comple aūt poſt modicū mortu ā me videbis. Cū ergo illa amai̓ſſime fleret et qͣſi inſaniret: pr̄ eius inmagna deſolatōe poſitus ⁊ amicoꝝcōſilijs deceptꝰ ſuā voluntatē cōpleuit ⁊ eā puero in vxorē dedit ac vniu̓ſam ſubſtātiā tribuit dicēs. Vade filia vere miſeā Cū gͦ inſimul ꝑmanerent iuuenis ille ecciaꝫ nō intrabat.nec ſibi crudꝭ ſignaculū faciebat. necdeo ſe recōmendabat Vn̄ de hoc a nōnullis notatꝰ eſt: qͥ vxori ſue dixer̄tScis qꝛ vir tuꝰ quē tibi elegiſti xp̄i anus nō ē nec ecc̄iaꝫ ingredit̉? Qd̓ illa audiēs vehemēter extimuita humo ſe ꝓſternēs vngul̓ ſeipſā diſcerpere fecit. ⁊ pectꝰ ſuū tonde̓ ac dicereHeu me miſeram cur nata ſū. ⁊ nata continuo rapta nō ſum? Cū ergoviro ſuo q̄ audiea̓t retuliſſꝫ ⁊ ille nequaꝙͣ re ſic eſſe aſſereret: ſed omninō falſū eē qd̓ ipſa audieāt affirmavet: illa ait Si vis vt credam tibi. egoa tu cras eccleſiā ingrediam̉ Videns

e. ij.