XXij.Silueſter pp-

quem colitis niſi offuſcae̓ coniugiaſtūdeatꝭ Rurſū. quō tēptả qͥ potēs ēpatỉ qͥ v̓tus ē. moriʳ qͥ vita ē Deniqꝫad hͦ cōgerꝭ vt duos filios eē dicasVnū quē pr̄ genuit. A lteꝝ quē v̓gogn̓auit Rurſus quō fieri p̄t: ut patiatur hō qͥ aſſūptꝰ ē ſine leſione eiꝰ aqͦ aſſūptꝰ ē. Ad hͦ ſibueſter Nos xᵐnō iō natū de v̓gine dicimꝰ ut ꝯiugiacōdēnemꝰ ſꝫ cās v̓ginei ꝑtꝰ rōnabil̓racceptaꝰ Nec hac aſſertōe offuſcāt̉ꝯiugia ſꝫ ornāt̉ Qm̄ hͦ v̓go q̄ xᵐ pepeit de ꝯiugio nata ē. Tēptat̉ at xp̄sut oēs tēptatōs diaboli vince̓t: patỉut vniu̓ſas paſſiōes ſibi ſb̓ijce̓t. morit̉ vt mortꝭ̓ īperiū ſibi ſb̓iugae̓t. deiqͦꝫ filiꝰ vnuſ in xpō eſt qui ſicut vereeſt dei filius inuiſibilis: ita viſibiliseſt xp̄s Eſt gͦ inuiſibile hͦ qd̓ ē deus⁊ eſt viſibile hoc qd̓ eſt hō. Pati ꝟopoſſe hominē aſſūptuꝫ ſine paſſioneeius qui aſſūpſit: exemplo doceri p̄tNam vt p̄ſentis purpure regis vtamur exemplo. Lana em̄ fuit ⁊ huiclane ſanguis accedens colorem purpureū p̄buit. Cū gͦ teneret̉ digitis ⁊torqueretur in filo. qͥd torq̄baturHoc quod regie dignitatꝭ color eſtaut hͦ qd̓ lana extirerat anteꝙͣ purpura fie̓t Lane gͦ aſſimulả hō. coloi̓purpure deus. qui ſimul in paſſionefuit dū pateret̉ in crucē. ſed paſſioniſb̓iacuit ī nullo ¶ Decimꝰ qͥ ⁊ tharadixit. nō mͥ placꝫ iſtud exēplū. qꝛ ſil̓color torq̄tur cū lana Cui cū omnescōtradicerēt: ſilu eſter dixit. Accipeergo aliud exemplū. Arbor habensin ſe ſolis ſplendorē: cū incidit̉ ictū qͥdē ſuſcipit ſplēdor at ab inciſione immunis exiſtit. Sic hoīe patiēte d̓initas nulli paſſioni ſb̓iacuit ¶ Vndecimus qͥ ⁊ ſileon ayt. ſi de chriſto tuoꝓphete iſta vaticinati ſūt: tante irriſiomis ⁊ paſſionis ⁊ mortis cauſas ſcire vellemꝰ Et ſilueſter. eſuriuit xp̄svt nos refice̓t. ſitiuit vt arididati nōſtre vitalia pocula miniſtraret. tēptatus ē vt nos a tēptationibꝫ liberaret. tētus eſt ut nos a demonū cap-

tura dimitteret Irriſus ē ut nos abirriſione demonū liberaret. Ligatꝰ ēvt nos a nodo maledcōis abſolue̓thuimikiatus eſt vt nos exaltaret. exſpoliatus eſt vt nuditatē pͥme p̄uari cationis indulgentia tegeret. ſpineā cōronā accepit vt flores paradiſi dep̄ditos vedonae̓t. in ligno ſuſpēdit̉ vt ꝯcupiſcentiā in ligno genitādānaret. felle⁊ aceto potat̉ vt hoīemad terrā fluētē lac⁊ mel introduceret ⁊ fontes nob̓ mellifluos aperiretmortalitatē ſuſcepᵗ ut immortalitatē ſuā nobis donaret. ſepultis ē vtſanctorum ſepulturas benediceret.ſurrext vt mortuis vitā redde̓t. aſcēdit in celū ut celi ianuā aperiret. ſedet ad dexterā dei patris vt p̄ces credentiū exaudiret Hec Si lueſtro proſequēte vniuerſi tā imꝑator ꝙͣ iudices ⁊ iudei ī laudē ſibueſtri vnanimiter ꝓruperūt ¶ Tūc indignatꝰ duodecimꝰ qͥ ⁊ Iambri d̓r in indigͣtioneinagna dixit Miror vos ſapientiſſimos iuidices verboſis ambagibꝫ credere ⁊ dei omni potentiā eſtimare cōcludi humana ratione. Sed mō ceſſent omnia verba ⁊ veniamꝰ ad facta. Stultiſſimi nāqꝫ homines ſūt qͥcrucifixū colunt. Cū ego nomē omnipotētiſ ſciā: cuiꝰ virtutē nec ſufferūtſaxa nec audire valet quelibꝫ creatura. Et vt vorū dicere me cōprobetisthaurus meus ferociſſimꝰ adducaʳ⁊ dū in eius aure nomē illd̓ inſonūerit thaurꝰ ilico moriet̉. Ad quē filueſter. Et tu quomō hoc nomē nonaudiēs didiciſti Iambri dixit Noneſt tuū noſcere miſteriū. qui iudeoꝝinimicus es Adducit̉ igit thaurusferociſſimꝰ vix a cētū hominibꝫ fortiſſimis attractus Atubi Iambri inauve eiꝰ v̓bū ꝓtulit. ꝯtinuo thaurꝰiugiēs oculosqꝫ eiiciens expirauitOēs igỉ iudei vehem̄ter acclamāt etSi lueſtro infultāt. Quibꝫ ſilueſterNō nomē dei ꝓtulit ſꝫ noʳ peſſimi demonis noīauit Deꝰ eī meꝰ Ih̓s xp̄snon ſolū viuētes mortificat ſed etiā