Thomas catuariēſis ep̄sLi.C.
Qui magnoꝝ viroꝝ deceptꝰ cōſilijsv̓botenꝰ aſſenſū p̄buit voto regꝭ Verū ex hͦ vidēs aīarū ꝑiculū īmineveſeipſū poſtmodū in pm̄a gͣuius cruciauit ⁊ ab altarl̓ officio ſe ſuſpendᵗqͦuſqꝫ a ſūmo pōtifice veſtitui meretReqͥrit deniqꝫ rex vt qd̓ v̓bo dixeratſcpͥto ꝯfirmaret. Cui viriliter ꝯtradixit Et a regꝭcuria erectā ſibi baiulans crucē diſceſſit: ꝯclamātibꝫ impijs ꝯͣ eū. Capite furē ſuſpēdite ꝓditorē. Et ecce duo magni ꝓceres ⁊ fideles ad eū infuẜ lacrimīs veniētesſub iuramēto aſſerūt ꝙ in eius mortē multi ꝓceres cōiurarūt. Vir igit̉dei magl̓ ecc̄ie ꝙͣ ſibi metuens fugaꝫinijt ⁊ ſenonis a pͣpͣ alexādro ſuſceptus in moͣſterio potiniacēſi ꝯmēdatꝰpoſtmodū in franciā ⁊ vſqꝫ in flandriā deuenit Rex v̓o dū romā miſiſſꝫut legati veniret qͥ hͦ negociū diffinirēt oīno repulſā patit̉ ⁊ ob hͦ in iraꝯͣ archiepiſcopū ampliꝰ ꝯcitat̉. Vn̄oīa q̄ erāt archiep̄i ⁊ ſuoꝝ diripuitabotā eꝰ ꝓgeniē exilio ꝯdēnauᵗ neqͣꝙͣdifferēs ꝯditioni vel ſexui ordini veletati. Ipē āt ꝓ rege ⁊ regno anglieqͦtidīe exoa̓bat Reuelả āt archiepōꝙ eſſꝫ ad ſuā ecc̄iaꝫ vediturꝰ et ad xᵐcū palma martirij migͣturꝰ. Septīoigit̉ anno ſuo exilij vedire conceditur⁊ acūctis cū honore ſuſcipit̉. ¶ Peraliqͦt aūt dies an̄ eius martiriū iuuenis quidā de corpoe̓ exiens ⁊ poſtmodū miraculoſe rediēs ayebat ꝙvſqꝫ ad ſupͥmū ſcōꝝ ordinē deductꝰſit ⁊ int̓ apl̓os ſedē qn̄dā vacuā vidᵗOcontāti āt cꝰ eſſꝫ hͨ ſedes Angelusrn̄dit ꝙ cuidā magno ſac̓doti anglicorū a dn̄o ſeruabat̉. ¶ Sac̓dos qͥdāmiſſam de btā v̓gine qͦtidie celebrabat Qui archiepō accuſatꝰ ab eo accerſit̉ ⁊ tanꝙͣ ydeota ⁊ inſciꝰ ab officio ſuo ſuſpedit̉ atqꝫ reijcit̉. Cū aūtbtūs thomas ciliciū ſuū fuere dr̄et ⁊ſub lecto ipſū abſcōdiſſꝫ vt ad fuendū horā captae̓t: btā maria ſac̓dotiapꝑuit. d. Vade ad archiep̄m eiqꝫ dicas ꝙ illa ob cꝰ amorē miſſas dice-
bas eius ciliciū qd̓ eſt in tali loco cōſuit ⁊ ſericā illā rubrā de qͣ illd̓ cōfuitibidē reliqͥt Illa igỉ ſibi mittit ꝙ interdictū qd̓ tibi fecea̓t debeat velaxave. Qd̓ ille audiēs ⁊ ita inueniēs ſtupuit ⁊ interdictū relaxans ſac̓dotē hͦhr̄e ſecretū p̄cepit ¶ Defendit āt vtprius iura ecc̄ie: nͨ a rege flectitur vivel p̄ce Cū ergo nullatenꝰ flecti poſſet. ecce milites regꝭ armati veniūt⁊ vbi archiep̄s ſit vociferādo veqͥrūtQuibꝫ ille occurrēs dixit. Ecce egoQuid vultꝭ? Et illi. Venimꝰ vt occidaris ⁊ vltrͣ viue̓ nō valebis. Quibꝫille. Ego ꝓ dn̄o ꝑatus ſum mori ⁊ ꝓdefenſiōe iuſticie ⁊ libertate eccleſieSi igit̉ me queritꝭ ex ꝑte dei oīpotentis ⁊ ſb̓ anathemate ꝓhibeo ne horūcuidā aliqͣtenus noceatꝭ. Deo aūt⁊btē marie ⁊ ſcīs om̄ibꝫ ⁊ btō dyoniſio cauſā eccleſie ⁊ ineipſuꝫ cōmendoHijs dictꝭ venerādū caput gladijsimpioꝝ impetỉ ſacra capitꝭ coronap̄ciditur. Cevebrū ꝑ eccleſie pauimētum diſpergit̉. Et ſic deo cōſecrat̉ annoō. Aclxxiiij. ¶ Dū gͦ clerici requiēeternā inciperet ⁊ ꝓ eo miſſam agerent defunctoꝝ: ſubito vt ayūt angelorū chori aſtantes voceſ cantantiūinterrūpunt ⁊ martirꝭ miſſam incipiunt (Letabỉ iuſtꝰ) ꝯcinūt. ⁊ ceteri clerici ꝓſequūt̉. Hec eſt vera immutatio dextre excelſi dū cātus mevoris vertit̉ in canticū laudis. Dū illuꝫ cui defunctorū ſuffragia inchoauerant martirū poſtmodū hymnislaudant. Reuera eximia ꝯprobaturſanctitate p̄ditus ⁊ martir dn̄i glorioſus que tanto honore angeli preuenerunt ⁊ ſanctoꝝ martirū cathalogo aſſcripſerūt ¶ Multa inſuper⁊alia mia̓cula ꝑ ſanctū ſuū dominusoꝑari dignatuſ eſt meritꝭ eius. cecisviſus. ſurdis anditꝰ. claudis greſſꝰvita mortuīs veſtituta ſūt ¶ Porroaqͣ qua pāni cōſꝑſi eiꝰ ſangͣne lauabat̉ multꝭ extitit ad medelā ¶ Quedā dn̄a de anglia varios ocl̓os hr̄ead laſciuiā ⁊ maiorē pulchritudinē
c. iij.