Ioh̓es euāgeliſta..XN ij

inuenitur ꝙ quodā tempore apoſtolus Iohānes quēdā iuuene pulchꝝ⁊ feroce ꝯu̓tit; ⁊ eū ciidā epō ſub depoſiti noīe ꝯmendauit Pꝰ aliqd̓ tp̄siuuenis dereliqͥt epiſcopū ⁊ factꝰ eſtpͥnceps latronū Apl̓s itaqꝫ ad ep̄mvenit ⁊ ſuū depoſitū reqͥſiuit Cūqꝫ ille depoſitū nō intelligeret: ⁊ ex hͦ vehemēter ſtuperet. dixᵗ eī apl̓s Iuuene illū a te peto. que tibi tā ſtudioſe recōmendaui. Cui ille. Pr̄ ſanctein anima mortuꝰ eſt ⁊ in tali montecū latronibꝫ degit quorū ipē pͥncepsexiſtit. Quibꝫ auditꝭ veſte ſuā ſcidit⁊ caput ſuū pugnis feriens: bonuꝫinqͥt te cuſtodē fratris anime dereliqui. Cōfeſtim igit̉ equū ſibi parariiuſſit. ad monte illū intrepidꝰ cūcurrit Quē cū iuuenis inſpexiſſꝫ p̄ pudore nimio in fuga vertitur. pl̓s ꝟoſtatī equū aſcēdit ⁊ velociꝰ ille aufugit. pl̓s aūt etatꝭ oblitꝰ vrget calcaribꝫ equū ⁊ pꝰ tergū clamitat fugientis. Vt qͥd fili dulciſſime fugispr̄em ⁊ ineriē ſenē. Ne timeas filiqꝛ pro te xpō rōne reddā ⁊ certe ꝓ telibēter moriar ſicut ꝓ nob̓ xp̄s mortuus ē Reu̓tere fili reu̓tere. qꝛ deꝰ memiſit. Qd̓ audiēs cōpunctꝰ vedijt etamariſſime fleuit. ad pedes aūt apl̓iꝓcidens manū tanꝙͣ ꝑ pm̄aꝫ oſculari cepit. Ieiunāte autē ⁊ orāte ꝓ eoapl̓o veniā īpetrͣuit ¶ Legỉ qͦꝫ ī eadēhiſtoriā eccleſiaſtica ⁊ hr̄ ī glo. ſuꝑſcd̓aꝫ canonicā Ioh̓is. ꝙ cū Ioh̓esapud epheſū balnea lauādi gratiaintroiſſet ⁊ ibidem cherintū hereticūvidiſſet: inde protinus exilijt dicensFugiamuſ hinc ne balnea ſuꝑ noscorruant: in quibꝰ lauat̉ cherintusveritatis immicuſ ¶ Cūqꝫ auis quep̄dix dicitur viua beato Iohanni aquodā oblata fuiſſet ⁊ eam quafi demulcendo tangeret ⁊ cōtractaret. qͦdam adoleſces hec videns ad coeuosſuos ridendo dixit. Vidēte quomodoille ſenex cū auicula ſicut puer luditQuod beatus Iohamnies per ſpiritū recognoſcens iuuenē ad ſe voca-

uit. ⁊ quid in manu beneret inquiſiuit Qui cū ſe arcū tene̓ diceret. aytQuid inde facis?. Et iuuenis. Quesinde ac beſtias ſagittamus. Cui apoſtolus. Qual̓r? Tunc iuuenis arcūcepit tendere ⁊ tenſū in manu teneve. Sed cū ei apoſtolus nil diceret / arcum diſtendit? Cui apoſtolus Quave fili arcū diſtendiſti? Et ille Quiaſi diutius tenſus teneretur ad iacienda iacula infirmior vedderetur. Etapoſtolus ad hec. Sic ⁊ humana fragilitas ad cōtemplationē minus vaſida fieret. ſi ſemꝑ in ſuo rigoe̓ cōſiſtēs frāgilitati ſue interdū ꝯdeſcēdererecuſae̓t. Nāa aqͥla cūctis auibꝫ celſius volat ꝙ ſolē clariꝰ ꝯſpicit ⁊ tn̄ neceſſitate nature ad yma deſcēdit Sicet humanus animꝰ cū ſe modicuꝫ aꝯtemplatōe retrͣhit crebra innouationē ardētiꝰ ad celeſtia tedit ¶ Btūsigỉ Iohānes vt teſtả Iher. cū vſqꝫad ſuā vltimā ſenectute epheſi moraret̉ ⁊ vix int̓ diſcipuloꝝ manꝰ adecc̄iaꝫ deferet̉ nec plura verba dicerepoſſꝫ. ad quālibꝫ pauſā hec dicebatFilioli mei diligite alterutꝝ. Tādemfratres qͥ cū eo erāt admirāteſ ꝙ ſēper eadē diceret dixerūt ei Magiſterqͣre ſemꝑ eadē loqueris Qui rn̄ditqꝛ p̄ceptū dn̄i ē. ⁊ ſi ſolū hͦ fiat: ſufficit ¶ Refert quoqꝫ Helinandꝰ ꝙ cūIoh̓es euāgeliſta ſcribe̓ debe̓t. prius indixᵗ ieiuniū vt orarēt ſe digneſcriptuꝝ Fert̉ aūt ipſū ꝓ illo loco ſecretiſſimo in quo d̓ina ſcpͥturꝰ ſeceſſerat oraſſe. vt nullꝰ huic inſiſtensopei̓: vētoꝝ ibi aut imbriū iniuriaspateret̉. hācqꝫ reuerētiā eidem locovſqꝫ hodie elementa ſeruarent HecHelinādꝰ ¶ Cū igit̉ eſſꝫ Ioh̓es. xc.ānoꝝ. Apaſſione dn̄i ẜm Iſid̓. ānolxviij. apparuit ei dn̄s cuꝫ diſcipulisſuis dices Veni dilecte mi ad me qꝛtp̄s eſt vt in mēſa mea cū tuis fratribus epuleris Surgēs aūt Ioh̓es cepit ire Cui dn̄s. dnica die ad me veīes. Veniēte īgit̉ dn̄ica die vniu̓ſusppl̓s ꝯuenit in ecc̄ia q̄ fueāt in ip̄ius

c. j.