Thomas apoſtolus..X.
qui dixit Cū ſteteritis an̄ reges ⁊ p̄fides ⁊cl. dixit ergo paſcaſiꝰ. In te gͦſpūſſanctus eſt? Cui lucia. A caſteviuūt: templū ſunt ſpūſſancti. Cuipaſcaſiꝰ Ego faciā tededūci ad lupanar vt ibi violacionē accipias ⁊ ſpm̄ſanctū p̄das Cui hucia. Nō coinqͥnatur corpꝰ niſi de cōſenſu mētis. nā fime inuitā violari feceris: caſtitas mduplicabit̉ ad coronā Nūꝙͣ aūt voluntatē meā ad ꝯſenſū poteris ꝓuocave. Ecce corpꝰ meū ad oē ſuppliciūeſt ꝑatū. Quid morarꝭᵉ. Incipe filidyaboli defideria penaꝝ tuaꝝ in meexerce̓ Tc̄ p aſcaſiꝰ lenones fecvonivedicēs eis Inuitate ad eā oēꝫ ppl̓m ⁊tādiu illudả donec mortua ni⁊eturVolentes āt eā trahe̓ztāto pōde̓ ſpirituſſanctꝰ eam fixit vt oīno ipſā mouere neqͥrent. Fecitqꝫ paſcaſiꝰ milleviros accede̓ ⁊ manꝰ ⁊ pedeſligae̓ ſꝫeā nullatenꝰ poterāt moue̓ Tūc ⁊ cūmille viris. c. paria boū adhibuit ſꝫtn̄ v̓go dei īmobil̓ ꝑmāſit Vocatꝭ ātmagis vt ſuis incātationibꝫ moue̓t̉oīno moueri nō potuit Tūc dixᵗ paſcaſiꝰ Que ſūt iſta maleficia ꝙ vnapuella a mille hoībꝫ nō mouet̉ Lucia dixit. nō ſunt iſta maleficia ſꝫ beneficiā xp̄i. Porro ſi adhͦ decē miliaadhibuerꝭ eque vt pͥus immobileꝫme videb̓. Putās ꝟo paſcaſiꝰ ẜm qͦrundaꝫ figmēta ꝙ lotione fugarent̉maleficia: iuſſit eam lotione ꝑfundiCūqꝫ nec ſic mouei̓ poſſet. anguſtiatus nimis paſcaſiꝰ iuſſit copioſū ignē circa eā accēdi. picēqꝫ refinā ⁊ feruens oleū ſuꝑ eā fūdi. dixitqꝫ LuciaInducias impetrͣui martirij mei vtcredētibꝫ timorē auferā paſſionis. etnō credentibꝫ vocē inſultationis. Vidētes āt amici paſcaſij eū anguſtiai̓in gutture lucie gladiū immerſer̄tq̄ neqͣꝙͣ loq̄lā amittēs: dixᵗ. Annūcio vob̓ pacē ecc̄ie redditā Maximi anō hodie mortuo ⁊ de regno ſuo Diocletianō expulſo Et ſicut ciuitati cathanēſi ſoror meā agatha ē dataꝓtectrix ſic ⁊ ego ciuitati ciracuſane cō
ceſſa ſū a dn̄o interuētrix. Dū hͦ virgo loqͥret̉ ecce mīſtri romanoꝝ veniunt: paſcaſiū app̄hendūt ⁊ vnnctū adceſare ſecū ducūt. Audiea̓t em̄ cſarꝙ vniuerſā ꝓiuntiā fuerat dep̄datꝰ.Veniēs ig̓r romā ⁊ ſenatui accuſatꝰparit̓ ⁊ cōuictꝰ capitali ſnīa eſt punitus Virgo vero Luciā de loco vbiꝑcuſſa ē nō ē mota nec ſpm̄ tradidᵗqͦaduſqꝫ ſacerdotes veniret ⁊ corpusdni trͣderet ei Et oēs aſtātes An dn̄orn̄derūt n eodē āt loco eſt ſepulta ⁊ecc̄ia fab̓cataPaſſa ē aūt tꝑe Cōſtātini ⁊ Maxentij. Cir̄ ānos dn̄i. cccx.¶ De ſancto Thoma apl̓oHomas interp̄tat̉ abyſſusvel geminꝰ qd̓ ⁊ grece didimus d̓r. Vel dicỉ Thomas athomos qd̓ ē diuiſio ſiue ſectio. d̓r gͦabyſſus eo ꝙ ꝓfunditatē d̓initatispenetrare meruit qn̄ ad ſui interrogationē xp̄s ſibi reſpōdit. Ego ſumvia veritas ⁊ vita. dicit̉ geminꝰ eoꝙ veſurrectionē xp̄i qͣſi geminate etin duplū ꝙͣ alij cōgnouit. Nam illicognouer̄t vidēdo. iſte videndo ⁊ palpando Diuiſio aūt ſiue ſectio dicỉqꝛamorē ſuū ab amore mundi diuiſit.qꝛ ab alijs in fide reſurrcōis diuiſus⁊ ſectꝰ fuit Vel Thomas qͣſi totꝰ means in dei .ſ. amore ⁊ cōtēplatōe Veld̓r Thomas a theos qd̓ ē deꝰ ⁊ meusVn̄ thomas qͣſi deus meꝰ. ⁊ hoc perillud qd̓ dixit cū certificatꝰ crediditxus meꝰ ⁊ dn̄s meꝰ HyſtoriaHHomas apl̓s cū eſſet apud ceſarea apparuit ei dn̄ſdicēs. Rexmd̓ie gudoforus miſit p̄poſitū ſuumAbanē quere̓ homine in architectorica arte eruditū. Veni igit̉ ⁊ mittāte ad eū. Cui thomas. dn̄e qͦ vis mitte me. p̄ter ad indos. Cui dn̄s. Vadeſecure qꝛ ero cuſtos tui. Cūqꝫ indoscōuerterl̓ ad me cū palma martirijꝑuenies. Cui Thomas. Dn̄s meꝰ estu ⁊ ego ſeruꝰ tuus fiat volūtas tuaCūqꝫ ſic loq̄ret̉: p̄poſitꝰ regis indienaumm deſcēdit ⁊ foꝝ pabulae̓ cepitvt illi dn̄s Qd̓ ꝯꝑae̓ vis iuuenis?