Aduētus domini.Foliū Terciū.

futurū Vnde ceteri poterūt eū videreNec intelligendū eſt ꝙ omnes int̓illā valliculā ꝯcludētur. qꝛ hͦ eſt puexile ut dicit jhero. ſed ꝙ erūt ibi inlocis circūadiacentibꝫ. In parua ātterra innu̓erabilia milia hoīm eſſepn̄t maxīe qn̄ cōſtringunt̉. ⁊ ſi ncc̄efuerit electi erūt in aevr corporū agilitate. Danati etiā eē poterūt diuīaeos ſuſpendēte virtute. ⁊ tunc iudexcū malis diſceptabit. ⁊ eos ꝓ oꝑibꝫmiſericordie q̄ non habuer̄t obiurgabit. ⁊ tūc oēs ſuꝑ ſe plangēt ẜmꝙ criẜ. on̄t dicēs Plangēt ſe iudei vidētes viuētē ⁊ viuificantē quē quaſi hoīeꝫ mortuū eſtīabat ꝯuincētesſe corꝑe vulnerato ſcelus ſuū denegare nō potuerūt. Plangēt gētilesqui vanis diſputatōibꝫphiloſophorū decepti irrōnabileꝫ ſtulticiā putauer̄t eē deū colere crucifixū. Plāgentſe peccatoreſ xp̄iani qͥ magis dilexerūt mūdū ꝙͣ xp̄m Planget ſe heretici qͥ purū hoīeꝫ crucifixū dixer̄t cū videant ipſū eē iudicē in que cōpunxorunt iudei. Plangēt ſe oēs tribꝫ terve: q nec reſiſtendi virtus eſt cōtraeūꝫ nec fugiēdi facultas ante faciē eẜnec pͥme locus: nec ſatiſfaciēdi tēpꝰEx anguſtia em̄ omniū reꝝ ſuaꝝ nihil eis venianet p̄ter luctū. ¶ Secundū eſt differētia ordinis. Nā ficꝭ d̓tgregꝭ̓. In iudicio erūt quatuor ordines. dūo ex p̄te reproboꝝ: ⁊ duo exꝑte electoꝝ. Alij em̄ iudicant̉ ⁊ pereunt quibꝰꝫ dicet̉. Efuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducare. ſitiui ⁊ nō dediſtis mihi bibere ⁊cͣ. Alij nō iudicā⁊ ꝑeunt. ficꝭ hij de quibꝫ dicit̉. Quinon crediderit iā iudicatꝰ eſt. qꝛ neciudicis verba ꝑcipiūt. qꝛ eius fidemnec verbobenus ſeruare voluerunt.Alij iudicant̉ ⁊ regnāt. ſicut hij qͥbꝫdicetur. Efuriui ⁊ dediſtis mihi maducave ⁊c. Alij non iudicant̉ ⁊ regnāt ſicut viri ꝑfecti qui alios iudicabunt. nō ꝙ ſiam ferāt: qꝛ hoc ſoliꝰiudicis erit. ſed dicūt̉ iudicare .. iudicanti aſſiſtere. Et illa aſſiſtentia

erit pͥmo ad honorē. ſāctoꝝ. Magnꝰem̄ honor erit cū iudice ſeſſionē hr̄eiuxta qd̓ repromiſit dicēs. Sedebitꝭſuꝑ ſedes duodecī tribꝫ iſrahel⁊cͣt. Secundo ad ſine cōfirmationē. Sententiam em̄ iudicis approbabunt. ſicutaliquādo illi qui iudici aſſiſtūt: eiꝰſententiam approbant et ad ipſamapprobandā ſubſcribūt. PſalmiſtaVt faciant in eis iudiciū conſcriptūgloria hec eſt omnibꝰ ſanctis eius.Tercio ad malorū condēnationē qͦsquidē condēnabūt ex vite ſue ꝯparatione. ¶ Terciū eſt infignia paſſionis ſcilicet crux claui ⁊ cicatrices incorpore. Hec em̄ erūt pͥmo in oſtenſionē ſue glorie ⁊ ſue victorie. ⁊ idroin excellentia glorie apparebūt Vn̄dicit criſoſtomus ſuper matheuꝫ. ꝙcrux ⁊ cicatrices radijs ſolis erūt lucidiores. Itē ꝯſidera quanta ſit virtus crucis: ſol obſcurabit̉ ⁊ luna nōdabit lumē ſuū. ut diſcas quantumcrux ſit luna lucidior ⁊ ſole p̄clariorSecundo in oſtenſionē ſue miſericordie. vt ex hoc oſtendatur. ꝙͣ miſericorditer boni ſunt ſaluati. Tercio inoſtenſionem ſue iuſticie. vt ex hocoſtēdatur ꝙͣ iuſtiſſime reprobi ſintdānati. qꝛ tantū preciū ſui ſāguiniscōtempſerūt. Vnde in hec verba eisappavebit. vt dicit criſoſtimus ſuꝑmatheū dicens. Ego ſum ꝓpter vosfactus homo. ꝓpter vos alligatus ⁊deluſus ⁊ ceſus ⁊ crucifixus. Vbi eſtergo tantaꝝ iniuriarū fructus? Ecceꝑreciū ſāguinis mei quē dedi pro vedemptione animaꝝ veſtraꝝ Vbi eſtſeruitus veſtrͣ qua mihi ꝓ p̄cio ſanguinis mei dediſtis? Ego ſuꝑ gloriāineā vos habui. ⁊ cū eſſē deus appavens homo me viliore omnibꝰ r̓busvr̄is feciſtis. Nā omnē rē viliſſimāterre amplius dilexiſtis ꝙͣ iuſticiāmeā ⁊ fidē. Hec criſo. ¶ Qrͣtū ē ſecuitas iudicātꝭ. Nō eī flectet̉ timorc: ꝙoīpotēs ē Criſo. Nec refiſtēdi v̓tus ēꝯͣ eū ⁊cͣt. Nͨ corrupendꝰ mune̓: qꝛ iuſtiſſimꝰ ē. Ber. Veniet dies illa in qͣ

a iij.