Aduētus domini.Foliū ſcd̓m.

ſalutē gentiū. vn̄ d̓r O rex gētiū ⁊ctIn ſcd̓a ſalutē iudeoꝝ: qͥbꝫ deꝰ dedea̓tlegem. Vn̄ dicitur. O emanuel dux⁊ legifer noſter ⁊cͣ. ¶ Vtilitas aūtipſiꝰ aduētus a diu̓ſis ſanctis diuerſimode aſſignatur Ipſe nāqꝫ dn̄s ſicut pꝫ Luc̄. iiij. ꝓpter. vij. vtilitatesſe veniſſe ⁊ miſſū eē teſtat̉ di. Spūsdni ſuꝑ me ⁊cͣ. vbi ꝑ ordinē ſe dicitmiſſū ad pauperū ꝯſolationē. ad cōtritoꝝ ſanatōꝫ. ad captiuorū liberationē. ad indoctoꝝ illuīatōꝫ. ad peccatoꝝ vemiſſionē. ad totius hūanigenei̓s redēptionē. ⁊ ad meritoꝝ vetributionē. Augꝭ. autē poīt tres vtilitates ſui aduētus dicēs. In ſeculoiſto maligno: quid abūdat niſi naſci laborare ⁊ mori? Hec ſunt mercimonia regionis nre̓. ⁊ ad tales merces mercator ille deſcendit Et qꝛ oīsiercator dat ⁊ accipit: dat qd̓ habetet accipit quod non hꝫ. Xp̄s in iſtamercatura dedit et accepit. Accepitqd̓ hic abundat ſcꝫ naſci. ⁊ laborare⁊ mori: dedit venaſci reſurgere ⁊ ineternū regnare. Ido venit ad nos celeſtis negociator acciꝑe cōtumeliaꝫ⁊ dare honorē: ſubire mortē ⁊ dae̓ vitā. haurire ignominiā: ⁊ dare gloriam. Gregoriꝰ autē ponit qͣtuor vtilitates ſiue cauſas ſui aduentus dicens. Studebant oēs ſuꝑbi de adamſtirpe ꝓgeniti proſpera vite preſētꝭappetere. adu̓ſa deuitare. obprobriafugere. gl̓am ſeqͥ. Venit int̓ eos incarnatus dn̄s aduerſa appetēs. proſpera ſpernēſ. obprobria amplectēsgl̓am fugiens. Idē xp̄s expectatusvenit. veniēs noua docuit. docēs noua mira exercuit. mira faciens praua tolerauit. Bernhardꝰ quoqꝫ alias tres canſas ponit d. Triplici mōmiſerabiliter laboramꝰ. Nā ⁊ faciles ſumus ad ſeducendū. ⁊ debilesad oꝑandū. ⁊ fragiles ad reſiſtēdūSed ſi diſcerne̓ volumus inter bonū⁊ malū decipimur. ſi tēptamꝰ facerebonū deficimus. ſi conamur r̓ſiſteromalo ſuꝑamur. Accarius ꝓinde fu

it ſaluatoris aduentus. ut in nobisꝑ fidē habitās illuinet cecitatē nrāꝫ⁊ nobiſcū manens adiuuet infirmitatē nrāꝫ ⁊ ꝓ nobis ſtans fragilitatem ꝓtegat. ⁊ ꝓpugnet. Hec Bern̄har. ¶ Circa ſecundū aduentū .ſ. adiudiciū duo videndā ſūt .ſ. an̄cedētiaiudiciū ⁊ cōcomitantia Antecedētiaſunt tria .ſ. ſigͣ terribilia. antixp̄i faſlacia. ⁊ ignis vehemētia Signa aūtterribilia p̄cedētiā iudiciū habenturquinqꝫ Luc̄. xxj. Erūt ſigna in ſole⁊ luna ⁊ ſtellis ⁊ in terris preſſuragentiū p ꝯfuſione ſonitus maris etfluctuum. Tria ſigna pͥma determinātur. Apoc̄. vj. Sol factꝰ eſt nigertanꝙͣ ſaccus cilicinꝰ. ⁊ lunā facta ēſicut ſanguis. ⁊ ſtelle celi ceciderūtſuꝑ terrā. Sol dicit̉ obſcurari ꝙͣtumad fui luminis priuationē vt pr̄efamilias . hoīe moriēte qͣſi lugere videat̉. vel ꝙͣtū ad maioris lucis .i. claritatis xp̄i ſuꝑuentionē. vel ꝙͣtū admetaphoricā locutionē qͣſi tā ſeueraerit diuina vindicta: ꝙ etiā ipſā ſolreſpicere nō audebit. Calū aūt dicit̉hic acreum: ⁊ ſtelle vocātur a ſub qhn̄t ſi l̓itudinē ſtellaꝝ. Et dicūt̉ ſtelſe cadere de celo ẜm vulgi opinionēqn̄ a ſub deſcendit. Vn̄ ſcriptura cōformat ſe cōi mō loquēdi. Tūc autēmaxime fiet talis imp̄ſſio qꝛ igneaqualitas dn̄abit̉ ⁊ hͦ dn̄s faciet adterrorē peccatoꝝ. Vel dicūtur ſtellecadere qꝛ igneaſ comas emittēt. vl̓multi qui videban̉ ſtelle: de eccleſiacadēt. vel qꝛ retraht lumen ſuū: vtmīme videāt̉. De qͣrto ſigno qd̓ eritpreſſura in terris legit̉ math̓. xxiiijErit tūc tribulatō magna qͣlis nūꝙͣfuit ab initio mūdi ⁊cͣ. Quintū ſignū .ſ. cōfuſionē marꝭ quidā eſtimateē ꝙ ſcꝫ mae̓ cū magno fragore peribit a pͥſtina qͣlitate. ẜm illud Apoxxj. Et mare iā nō ē Vel ẜm alios ille ſonitꝰ ei̓t qm̄ n̄ ſn̄ magͦ murmurexl. cubitꝭ ſupͣ mōtes eleuabit̉ ⁊ poſtea depͥmet̓ vel ad lrāꝫ ẜm gre. Tūcfiet noua ⁊ inaudita marꝭ fluctuūqꝫ

a ij-