Legenda AureaFoliū pͥmū.
¶ Prefatio ſuꝑ legēdas ſanctorū ꝑanni circuitū venientiū. quas cōpilauit frater Iacobꝫ de voragine ordinis predicatoꝝ quondā ep̄s ianuēſis: incipit feliciter.Niuerſū tēpus preſētꝭvite in qͣtuor diſtinguitur tꝑa .ſ. in tēpus deuiationis. renouatōis fiue reuocationis. recōciliatōis. ⁊ ꝑegrinatōis. Tp̄s deuiatōnis fuit ab adā poſtꝙͣ .ſ. a deo deuiauit a durauit vſqꝫ ad moyſē. ⁊ illudtp̄s repn̄tat eccīa a. lxxͣ. vſqꝫ ad paſcha. Vn̄ ⁊ tūc d̓r geneẜ ī qͦ poniʳ deuiatio pͥmoꝝ parētū. Tp̄s renouationis ſiue reuocatōis incepit a moyſe ⁊ durauit vſqꝫ ad natiuitatē xp̄iin qͦ hoīes ꝑ ꝓphetas ad fidē reuocati ſunt ⁊ renouati. ⁊ tp̄s illud repn̄tat ecc̄ia ab aduentu dni vſqꝫ ad natiuitatē xp̄i Vn̄ tūc legỉ yſaīas qͥ dehac renouatōne aꝑte agit. Tp̄s recōciliatōis eſt tp̄s in qͦ ꝑ xp̄ꝫ ſumꝰrecōciliati. et illud tp̄s repn̄tat ecc̄aa paſchavſqꝫ ad pēthecoſten. Vn̄ ⁊tūc legit̉ apocalipẜ: vbi plenie agit̉de miſterio huiꝰ recōciliatōis. Tp̄sꝑeg̓natōis ē tp̄s pn̄tis vite In quoꝑegrini ⁊ in pugna ſꝑ ſumꝰ ⁊ iſtudtp̄s vepn̄tat eccīa ab octauis penthecoſtes vſqꝫ ad aduentū. Vn̄ ⁊ tūc legūt̉ libri regū ⁊ machabeoꝝ. in quibꝫ de multiplici pugna agit̉ ꝑ quānrā ſpūalis pugua fignatur. Tp̄sautē illud qd̓ ē a natali dn̄i vſqꝫ adſeptuageſimā partim cōtinetur ſubtꝑe recōciliatōis qd̓ ē tp̄s leticie ſcꝫa natali vſqꝫ ad octauas epiphamieꝑtim ſub tꝑe ꝑegrinatōiſ .ſ. ab octauis epiphanie vſqꝫ ad ſeptuageſimā. Et pōt h̓ accipi qͣdruplex tēpoꝝvariatio. Primo penes quatuor tēpoꝝ diſtinctiones. ut hyenis veferatur ad primū. ver ad ſecūdū. eſtasad terciū. autumnꝰ ad qͣrtū Et ratōappropriatōis ſatis pꝫ. Scdō penesquatuor diei ꝑtes. ut nox veferaturad primū. mane ad ſcd̓m. meridies
ad terciū. veſꝑe ad quartū. Liꝫ aūtprius fuerit deuiatio ꝙͣ renouatō tn̄eccā oīa officia ſua potius incipit intēpe renouationis ꝙͣ deuiationis .iin aduetū potiꝰ ꝙͣ in ſeptuageſimaet hͦ duplici vōne eſt. Primo ne videatur incipere ab errore. Tenet em̄veni ⁊ nō ſeqͥtur ordinē tꝑis. ſicut ⁊euāgeliſte ſepiꝰ faciūt Secundo ꝙͣtūꝑ aduētū xp̄i oīa renouata ſūt. ꝓpt̓qd̓ iſtud tp̄s dicit̉ tp̄s venouatōisApoca. iij. Ecce ego noua facio oīaCōgrue igit̉ in hoc tꝑe renouatōiseccīa oīa officia ſua venouat. Vt igitur ordo tꝑis ab eccā diſtinctꝰ ſeruetur: pͥmo agemꝰ de feſtis que occurrūt infra tp̄s venouatōis. qd̓ tp̄s vepn̄tat eccīā ab aduētū vſqꝫ ad natiuitatē dn̄i. Scdo de illis q̄ occurruntinfra tēpus qd̓ ꝑtim ꝯtinet̉ ſub tꝑerecōciliatōnis ⁊ ꝑtim ſub tꝑe ꝑ egrinationis qd̓ tēpus rep̄ſentat ecca anatiuitate xp̄i vſqꝫ ad lxx. Tercio deillis que occurrūt infra tēpus deuiationis. quod tempꝰ vepn̄tat ecc̄ia alxxͣ. vſqꝫ ad paſcha. Quarto de ill̓que occurrūt infra tp̄s reconſiliatonis: qd̓ repn̄tat ecc̄ia a paſcha vſqꝫAd octauas pētecoſtes. Quinto deillis que occurrūt infra tempꝰ peregrinationis. qd̓ tp̄s repn̄tat eccl̓iaab octauis pendecoſtes vſqꝫ ad aduentum.¶ Incipit legenda ſanctorū aupeaque alio noīe dicỉ hyſtoria longobardica. Et pͥmo de aduentū dn̄iDuentus dni ꝑquatuor ſeptimanas agỉad ſignificandū ꝙ quatuorſunt aduētus .ſ. in1carniem. in menteꝫin mortē ⁊ ad iudiciū. Vltima autēſeptīana vix finitur. qꝛ ſanctoꝝ gl̓aque dabit̉ in vltimo aduētu nunꝙͣterminat̉. Hinc eſt ꝙ primuꝫ ℟ᵐprime dominice aduētus cōputatogloria patri quatuor verſus cōtinet
a I.