Druckschrift 
Expositiones in Avicennae tractatum de urinis et Fen XXII tertii Canonis. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

lum ad cutim mouetur ⁊c. Addit ex frigore trāquilatur .ſ. infirmꝰ hoc eſt ex regimine in frigiditate: maxime local̓r appoſito maxīe iuuatur quoniaꝫ maͣ colerica ſubtilis paſſibilis exn̄s facileꝫrecipit īpreſſionē a ꝯͣrio maxīe quoniā materiaeſt circa cutim expanſa medicamē frigidū extrinſicus applicatū quodāmodo īmediate applicaturꝯͣrio ⁊c. totū reliquū claruꝫ ē vſqꝫ ad illam partē diſpoſitio corporis collerici ſupple etiā declaratmateriā collericā .ſ. ſi ſit macer citrinus laterū uenarū iracundus ⁊c. totū clarū ē lege litteram.Et materiaꝫ flemaficaꝫ xrioin hac ꝑte ipſe ponit ſigna doloris fl̓atice materie ꝯtinuando in ſignis dixit. Et materiā fl̓aticā ſignificāt ſupple accidētia que ſequūt̉ .ſ. alterat̉ color .ſ. loci dolentis alteratōe .ſ. ſenſibili a colore naturali aut alterat̉ ad plūbeitatē .ſ. ſi pur alterat̉ clara ē qꝛ fl̓a non colorificat cutiꝫ colore ſpeciali qꝛ non rubeo quoniā aque attinet ⁊c. ſipur color alterat̉ hoc ē accidēs offuſcandoclaritatē ſanguinis ſpirituuꝫ vnde cutis viuidareddit̉ ꝑꝑ hoc ſi alteral̉ color cutis a materiafl̓atica eſt ad aliqual̓r fuſcum vel pūbleum declinans. Addit aūt eſt illis parū inflamationis .i.cum tali dolore ſi eſt inflammatio ē modica qꝛrōne proprie materie ſed rōne alicuiꝰ modice qͣꝫtitatis ſanguinis ſpirituum ad locum fluentiū ꝑꝑremiſſum dolorē addit eſt adherentia dolorisi. ꝯtinuitas ad differentiam ventoſitatis ī qua color ēt notabiliter mutatur ſed dolor eſt adherens .i. ꝯtinuus. Sed ne forte diceret aliquis ētꝯtinuitas doloris eſt in ſanguineo vel collericoſic non erit diſtinctio vtruꝫ fit ex fl̓ate vel ſanguine uel collera ad hoc diſcutiendum dixit cumadherentia doloris. i continuitate eius eſt priuatio ſignorum ſanguinis collere propter iſtā priuationeꝫ aliorū ſignoruꝫ ſanguīs. ſi fit dolor adherens tn̄ concluditur qd̓ non eſt a ſanguine uelcollera pendens addit ponendo aliud ſignum dicens. Et fit fortis inceſſio doloris in latum. italis dolor multū dillatatur per membrum ratioclara eſt quoniaꝫ talis materia frigida exn̄scalida non ſurſum in cupuꝫ eleuatur ſed perbrum ſpargitur. addit corpus eſt carnoſuꝫymo adipe plenum quoniā in tali ī quo fl̓a dn̄atuirtus ſanguifica eſt debilitata etiam reſtauratiua a frigidis uapor ſanguificus in pinguedineꝫcoangulatur: Addit pro complimento ſignorum.Et ſignificationes notte huius complexionis .i.complexionem fl̓aticam conſequenter que preterite ſunt .i. que prius dicte ſunt .ſ. ſcd̓a primi de ſignis complexionū uel dominij fl̓atis ſupple ī hocdolore coniungūtur ſaltem ut ī pluribus ut tarditas in motu puſilanimitas paruitas pulſus in egeſtione urinis albedo ⁊c. Et ſic ē tota littera clara lege eam continuam.Et materiaꝫ melancolicaꝫIn hac quarta ꝑticula ipſe ponit ſigna materiemelācolice faciēt dolor̄ huiuſmodi: lꝫ accidatpoſſꝫ ēt iſta ꝑs ī tot diuidi: qd̓ ſpēialia ſigna ponitꝑtes patebūt: legēdo igit̉ lr̄am ꝯtinuā ip̄e prīo dicit. Et materiā melācolicā ſignificant ſuppleſequūtur .i. doloris occultatio: paruitas teſionisi. qd̓ dolor ad tactū manifeſtat̉ qꝛ modico exterius aliqualiter ꝯprimēte non auget̉ dolor: eſtquoniā materia melācolica grauis exn̄s iacet īfundo iūcture: ꝯpreſſionē leuiter factā ībro extrīſico: ꝓpterea dolor ītēdit̉̉: ita qd̓ ad tactū ꝑcipitur ubi ſit dolor: ſꝫ īfirmus tātū dolorēex ſe ſentit: eſt doloris occultatio etiā ē ꝑuitastenſiōis: quoniā fit tenſio niſi ſubintroitū materie ī mēbra: qm̄ materia melācolica ſua groſitie difficulter ī mēbra penetrat ẜm modicā eiusꝑtē: fit ꝑua tēſio: tn̄ aliqualis fit: alias eſſētibi uerꝰ dolor pꝫ ex hijs ſupra dicta ſunt uerſusfinē capl̓i p̄cedēt̉. Addit etiā paucitas iuuamēti curatiōe attenuatio loci: ſupple ſunt ſigna: primi eſt: quoniā materia melācolica difficult̉digerit̉ difficulter reſoluit̉: general̓r difficillērecipit a medicinis īpreſſionē: ex medicinis ſeꝗtur paucitas iuuamēti: curatione rōne ſcd̓i eſtquoniā ꝑꝑ maͣꝫ melācolicā membꝝ īfrigidat̉: etiāa groſitie materie fit oppillatio uiarū nutrimentivn̄ ꝑꝑ priuationeꝫ nutrimenti membrū attinuat̉.Et ꝑꝑ hāc cāꝫ eſt iſtud cōe in dolore iūcturarūut ſupra uiſuꝫ eſt. d. A. tn̄ ī melācolica maxīe manifeſtat: quoniā in tali maxīe fit oppoſitio īfrigidatio vn̄ ⁊c. Addit: eſt ī eo molities neqꝫ claritas coloris: qn̄qꝫ tendit ad tenebroſitatē: perhec ſigna diſtīguitur a fl̓atica quā magis ꝯuenit qͣꝫ alijs .ſ. in ꝑmittente doloris: ī ꝑmittēte iuramenti a medicinis ⁊c. In hijs tn̄ diſtinguitur:quoniā ī fl̓atica eſt molities: eſt ī melācolicaꝑꝑ humorē fl̓aticū eſſe moleꝫ fluxibilem: ſicmelācolia: idē ul̓ ſimile in fl̓atica eſt claritascoloris: quoniā fl̓a aque ꝓportōatur potiſſimū fl̓a plerūqꝫ fluit ad iuncturas qd̓ eſt ſubtile aqueūlꝫ poſtea in ꝓceſſu interduꝫ induretur gipſetur.in melācolia aut color cutis mutatur ad tenebroſitateꝫ tendit: quoniā ipſa ad fuſchuꝫ declinat raro tn̄ cōtingit: in melancolia color cutis mutetꝓpterea qꝛ talis materia ꝑꝑ eius grauitateꝫ remanet in ꝓfundo iūcture: ſic alterat̉ color cutisab ea: ſꝫ ſi pur cōtingit: ut ipſiꝰ aliqua pars ſurſuꝫa natura mutatur: ut quādoqꝫ fit: tūc color cutistendit ad tenebroſitatē: ꝓpterea dixit quādoqꝫ:qꝛ raro hoc euenit: notate dixit tenebroſitatē dixit ad pūbleitateꝫ ſicut erat fl̓atica: qꝛ illeeſt color magis clarius: iſte eſt magis obſcurꝰſicut materia. Et addit: ſignificant ipſaꝫ complexio uiri .ſ. mulieris: qꝛ .ſ. in eo ſigna ſtant dominij melācolice .ſ. timor triſtitia ſolitudo maties⁊c. Et diſpoſitio ſplenis eius apetitus ſuꝑfluusſ. fames nimia: ratio clara eſt: quoniā habundante materia mel̓ica in toto ml̓tū de ea mittitur adſplenem tanquaꝫ ad eius ꝓpriū receptaculū: ſic