Druckschrift 
Expositiones in Avicennae tractatum de urinis et Fen XXII tertii Canonis. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

materia reſoluitur. Ad effugiendū igitur iſtosarbitrarios ſenſus dixit notāter. d. A. qd̓ ipſe doloreſt de uehemētioribꝰ hoc ē maxime ueꝝ clarum ꝓpter plurimos neruos ad dictā iuncturā terminari ⁊c. forte tn̄ qd̓ ꝓbabiliter dicere poſſemꝰqd̓ ceteris paribꝰ dolor ciragricus ēt maxīe uehemens ex fundamēto ſtatim dcō lꝫ de hoc reperiam auctor̄ mentionē ſpālem feciſſe ſꝫ ꝗcꝗd ſitlr̄a ē uera clara lege. Addit ultimo circahanc ꝑtē ꝑtinētē ad ꝑſeueratōm ne fiat diſtocatōanche ſupple fit illa diſpō media inter firmitudinem diſlocatōm dicit. Et cauteriū ſecuritatē facit eius .i. ne fiat diſlocatio uera ſupple qn̄reliqͣ ſufficerint huius ē qm̄ ut ſupra tractatu prīo dictū ē erat ſermo de cauterijs. Cauteriū ſingl̓r exicat humiditates mēbrorū maximefl̓as īprimēdo ēt in mēbrū humidū relaſſatūfortationē ne recipiat ut tradunt auctores p̄cipue. d. A. quarta primi cap. xxix: Albucaſis inſua cirugia ca. prīo poſt ꝓhemiū exicando igiturdictā humiditatē relaſſantē ligamētū unde elungatur facilitatur ad exitū ꝯſumpta humiditateabbreuiatur ſic diſlocatio ꝓhibetur. Notate tn̄qd̓ auctores ſpāliter. d. A. quarto can̄. fen. 5. de diſlocatione anche in fine cap. laudat cauteriū etiāfacta diſlocatione ab huiuſmodi. Idem Aliebas 6. pratice cap. 81. Albucaſis prīo tractatu cirugie cap. iiij. quoniā eādē cām iuuat remouendo diſlocatōm quā ēt prohibet fieri in paratad. De modo aūt cauterizandi in caſu iſtoponūti ab auctoribus uarij modi ꝯuenit nobis in pn̄ti adducere quoniā ē illud prīcipalispropoſiti ſed ſi uultis recurratis ad AliebatemAlbucaſim locis allegatis lege litteram.Poda gra ierOEſt principali huiꝰIn prīa ꝑtepartis poſt dicta de podagra adducit ēt quedamſpālia de ip̄a primo manifeſtando modū inciſſionis eius ẜo ip̄e ponit duo pronoſtica de ip̄a ẜa ibi.Et ex eis que accidunt ⁊c. prima ēt ī duas qm̄primo facit qd̓ dictū ē ẜo ip̄e ponit quēdā modūterminatiōis doloris podagrici ſcd̓a ibi. Et qn̄qꝫ apoſtemātur. De prīa ꝑte dicit podagr̄a v̓oeſt ex ſūma dolorū iuncturarū exn̄s. Et qn̄qꝫ incipit a digitis .ſ. a pollicibus qn̄qꝫ īcipit a calcaneo qn̄qꝫ incipit a lateribus pedis qn̄qꝫ incipit a latere eius .ſ. pedis deinde cōicat ſupple alteri lateri uel toti pedi addit. Et qn̄qꝫ cōicatur doloruſqꝫ ad coſſam. Pro intellectu huius ꝑtis eſtnotandū de mente exp̄ſſa. d. A. prīa primi doc. 5.ſuma prīa cap. ultīo qͣrto de iuuamētis membrorum cap. ij. de mente. G. pes humanus fuit ꝯpoſitus ex multis oſſibus puta ex xxvi. vnde ī eo ſūtmulte iuncture hoc factū ē ut pes eſſet mēbruꝫaptum ad fīgendū colligendū ut ibidē illarū tn̄iuncturarū ꝗdā ſunt magis principales quoniā ēprimo iūctura calcanci ex oſſe groſſo qͣdrangulato poſtea ē alia manifeſta ex oſſe nariculari etiāqͣdrāgulare oblungū poſtea ē iunctura raxete pedis ex tribus ſpālibus oſſibus ꝯſtituta poſtea eſtpecten colligatur cum oſſibꝰ digitorum ſunt.14. qꝛ ꝗlibet digitus hꝫ tria oſſa p̄ter police quitantū duo oſſa ꝯtīet ẜꝫ igitur materia aliqn̄ plꝰrecipitur in iūctura aligatur policibus qͣꝫ alibi.ita plus incipit ibi dolor ſꝫ ſi plus fluat ad iuncturam calcanei plus incipit in illa iunctura dolorſic dico de reliꝗs poſtea uero ꝑꝑ ꝯpoſitōm uicinitatē alijs iūcturis pedis cōicatur pōt autem inuna earū plus recipi qͣꝫ in alia ꝑꝑ uarias ꝯtingentias naturales acꝗſitas de ꝗbus in cauſis..facta eſt mentio. Eſt ſcd̓o notandū cordasharum iuncturaruꝫ ꝯn̄ter muſchulos qn̄qꝫ dolor elleuatur uſqꝫ ad coſſam quoniā ut ſupra dictum eſt muſchulus magnus coſſe extenditur percordas uſqꝫ ad pedem. et corde adiuuantes in extenſione digitorū originantur a muſchulo crurisextrinſico licet corde iuuantes in ꝯtractione digitorum originētur a muſchulis qui ſunt in plantapedis ſic colligantiā dictarum iuncturaruꝫdictis muſchulis aliquando elleuatur dolor uſqꝫad coſſam poſſibile ē qd̓ cōicet ēt ſcie eundēmodum ſed erit medium ad declarādum nunꝗddebeat dici dolor ſiaticus uel podagriens quoniāin ſiatico primo incipiet dolor ſuperius uerſus ancham poſtea cōicabitur deorſum in podagricoerit econtra lege lr̄am qꝛ clara eſt.Et quandoqꝫ apoſte maturNunc ipſe ponit unum modum terminationiseiꝰ duo facit quoniā prīo facit. ẜo remouet dubitationē adducēdo cām oriri poſſet apud ītelligētē adducēdo cām auctorizādo de mente. G.ſcd̓a ibi. Et uidetur ⁊c. dicit igit̉ primo de iſto dolore qn̄qꝫ .ſ. pes apoſtemat̉ exterius .ſ. poſt dolorē clara ē qm̄ aliqn̄ a naͣ mittit̉ materiaerat in concauitate iuncturarū ad mēbra uerſuscutim ibi apoſtemat hoc eſt cōe oībus iuncturis qm̄ ad dolorē ſiaticū non ſeꝗtur apoſtemaextrīſicū qm̄ maͣ eſt cohortata ī loco multū ꝓfundo lꝫ eius portio aliqn̄ cōicet̉ mēbris exterioribꝰqꝛ tamen illa iunctura ſuperius magno muſculo multa carne cooꝑta ſi ēt portio exteriꝰ moueat̉non fit apparens extrinſicus eminētia uel apoſtematio ſic aūt pes qm̄ ſupra pedem non eſt niſimodica caro unde maͣ exterius mouet̉ ſuꝑ pedem manifeſtatur tumor apoſtematio ſic ātfit cum mouetur materia a iunctura ſcie ſuprapter cauſaꝫ dictā. Ideo dixit. Et quādoqꝫ apoſtemat̉ .ſ. pes pꝰ doloreꝫ podagricū quoniā hoc nonē cōe oībus doloribus iuncturarū ꝯſequent̓ remouet dubitationē adducendo cām poſſet aliquis dicere ſi pes apoſtemat̉ igitur maͣ mittitur uel recipitur ī mēbris exterioribus igitur ī cordis neruis ex ꝯſequēti ꝑꝑ īpletōnē neruoꝝ dꝫ cāri ſpaſmꝰqd̓ tamē non fit ut et cōiter uidemꝰ in patientibꝰpodagrā ſpaſmātur rn̄det ipſe huic difficultati dicens. Et uidetur ſit id in cordis neruis .i. apoſtematio fit ⁊c. ymo in ligamentiscorporibus .ſ. carnoſis ꝗbꝰ ꝯtinētur iuncture foris ẜm dicit. G. addit remouēdo ꝑꝑ hoc .i. ꝑꝑ