ponit intentionem ſuam. de anothomia ipſius ſiohac. ſecundo de ipſo fiphac ponit opinioneꝫ quorundam ibi ſecundo. Quidam vero dicunt ⁊c̄. prima adhuc in duas. quoniā primo ponit ipſius anothomiam quantum ad formam ipſius ⁊ colligantiam cum alijs membris ⁊ ipſius originem ſecundo ponit ipſius iuuamenta ſecunda ibi. Et iuuamentuꝫ ipſius ſiphac eſt replere ⁊cͣ. de prima parte dicit quattuor prīcipaliter dicit primo ꝙ iſte paniculus interior nominatur beriteron. ⁊ nominat̉rotundus. Et adducit rationem quia nominaturrotundus. ⁊ dicit quoniam cum ſingulis fit ab eoquod tegit ipſum. eſt tunc ſicut ſpera. ideo ſuppledicitur rotundus ſicut ſpera. ſuper quē ſunt ſume⁊ additiones molles ⁊ foramina .i. ſuper queꝫ velin quo ſunt quedam eminentie ⁊ dīſpoſitiones velforamina ſecundum apparentiam ſecunduꝫ quefit non apparens. vt ſpera vt ſtatim declarabiturdicit ſecundo quo ad intelligentiam eius. ꝙ continuatur de ſuper vellamīe .i. diafragmati ⁊ proceſſio eius .i. origo eius. eſt ex ſupremo .i. parte ſuperiore. ⁊ eſt ſubtilis ſub cute ventris .i. in directoventris .i. verſus parteꝫ anterioreꝫ magis qͣꝫ poſteriorem. Et paniculo eius .i. ſub mirach qui e paniculus proximior cuti ⁊ addit ꝙ adherent ei .i. īmediate duo ex lacertis ventris .i. latitudinales. dexter ⁊ ſiniſter adherentia vehementi .i. nō alio mediante deinde continuatur poſt eos ambos lacertos .i. ſuper eos vellamini .i. diafragmati. ⁊ ꝑtibuseius carnoſis .i. verſus dorſum vbi carnoſior ē diafragma. cōtinuatione vicinantibus poſt cōtinuationem ſuam cum ſtomaco .i. poſt illam quaꝫ primo habuit verſus ſtomacuꝫ. Et poſt confirmationem ⁊ ſoliditateꝫ ſubſtantie eius .i. vbi fuit initiūeius. ex illis duabus partibus. Et illa continuatio.ſ. ſiphac ⁊ diafragmat̉ eſt verſus dorſum. continuatio dillatata .ſ. a dextris ⁊ ſiniſtris. Tertio ponendo diſtinctionem partium eius in ſubtilitate ⁊poſſitie. dixit ꝙ ipſe paniculus ſiphac. cum contiuatur epati .i. a parte dextra eſt ſubtilis valde .i.ſubtilior qͣꝫ a ſiniſtris. ratione quia ab illa parte ſeparātur ab hoc paniculo. plures pāiculi .ſ. ſplenis⁊ paniculus. ep̄ar ſuſpendens. Et ē ei in elleuatione ſua. ad ſtomacuꝫ .i. verſus anterius. etiam ſuꝑple magna ſubtilitas ⁊ in reflexione ſua deſcendēdo .i. poſterius verſus dorſum. firmando .i. ſpiſando reſpectu partis anterioris cum oppoſitione venarum ⁊ artarie magnarū .i. propter id quod ſpargit cum hoc paniculo poſterius de ramis venarū⁊ artarie extenſarum per dorſum cuꝫ oppoſitioneergo .i. obuiatione dictarum venarum poſterius ⁊non anterius. Et deſcendit ſubtus ⁊ fit zirbum .i.eb hoc paniculo ibidē originatur zirbus adipinusAddit quarto. ꝙ currit ſuper plurimuꝫ albiteron.i. ſuper magnam partem. ipſius paniculi. hoc eſtverſus anterius. de ſubtilibus lacertis dillatatisſuper ventrē. quia ſubtiliores fiunt plurimi lacertorum circa mediuꝫ ventris quia ī villos nerueosterminantur. tunica vna ⁊ forſitan exiſtimatur ꝙſit pars eius .ſ. ſiphac propter continuationeꝫ eiuscum eo. ⁊ ſimilitudinem ſuam. cuꝫ ſupple ſiphac īneruoſitate. Et addit cuꝫ ſingularis ergo fit ab eopaniculo vel ab ea tunica. albiteron .i. cuꝫ ſeparatur ⁊ bene ſequeſtratur ſiphac ab hac tunica ⁊ ēſubtilis texture valde .i. diſcerītur ꝙ albiterō .i. ſiphac eſt ſubtilis texture valde .i. multo ſubtiliorſaltem hic anterius. qͣꝫ ſit iſta tunica ſupra paniculum exiſtens. dicit conſequenter replicando. ꝙſubtilius et purius .i. pars ſubtilior et minꝰ īmixtauenis uel artariis huius ſiphac eſt apud epiglotalem .i. partem ſupra os ſtomaci et ortum paniculiintrinfici coſtarum .i. pleure ex hoc paniculo .i. qd̓abſolute mirach eſt ſubtilior in parte anteriori ſuperius ad dexteraꝫ a qua parte oritur pleureſia aſiphac ⁊cͣ. ⁊ hoc tantum dicit in littera. Pro intelligentia omnium harum partium qꝛ artificioſafuit expoſitio data. Primo eſt notandum generaliter ꝙ de anothomia huius paniculi. d. Auic. xiijtertij capi. primo uerſus medium ponit quedamque ⁊ ſi uideantur a bene intelligente ad eundemſenſum poſſe retorqueri cum dictis hic. tamen qꝛibi quedam clarius poſita ſunt de iſto paniculo qͣꝫin preſenti parte. Ideo ad habendam completam notitiaꝫ anothomīe huius paniculi laudo utque ibi poſita ſunt cum hic ſcriptis coniungantur⁊ iſta cum illis. qꝛ etiam hic ſunt quedam poſitaque ibidem ſunt recitata ⁊ iſta bene mente colligantur qꝛ inter uolumina illuſtriū medicorum utGalieni. Au. Raſis. ⁊ alioruꝫ non inueni aliquodclarum ad cognoſcendum iſtius paniculi compoſitionem ⁊ colligantiam qui tantum inter paniculos in corpore humano preter mirach dicitur eſſemaximus. ⁊ ſi via originis nō dicatur eſſe primusquia vterqꝫ paniculus dictus originatur a paniculo diafragmate vt ſtatim videbitur reliqui tamenpaniculi membrorum nutritiuorum ab hoc originem ſumunt. Secundo pro ſpecialiori doctrina dictorum in prima parte eſt aduertenduꝫ pro remotione dubitationis que oriri poſſet ꝙ licet mirachſit paniculus. qui ſi a membris circūſtātibus ſepararetur eſſet ſicut ſpera. tamen ille non eſt dictusrotundus ſicut iſte propter duas cauſas. prima ēquia iſte eſt primus .i. immediatus qui omnia cōtinet membra nutritiua. quia ⁊ ſi zirbus adipiusimmediatius adhereat inteſtinis qͣꝫ ſiphac. nontamen omnia cōtinet membra nutritiua vt ſupradictum eſt ⁊ inferius de anothomia ipſius diceturEt hoc ꝙ dicebat dominus Au. 13. tertij loco allegato cum dixit. Et ſiphac quidem ex ſuma horuꝫeſt paniculus primus qui comprehēdit viſcera nutritiua omnia. meruit igitur quia primus magisnominari rotundus qͣꝫ mirach. ſecunda cauſa eſſepoteſt quia eſt melius ſeparabilis ⁊ diſtinguibilisſiphac a reliquis qͣꝫ mirach ⁊ ideo dixit textus cūſingulis fit ⁊c. non ſic autē dixit de miracb. ymomirach plurimam habet inheſionē ⁊ adherētiaꝫcum muſchulis intra ipſum ⁊ pinguedinem ſupraipſum ⁊ hec fuit cauſa vt exiſtimo erroris multorum doctorū medicine. qui arbitrati ſunt mirachſolum dici de agregato ex cute pinguedine ⁊ muſ
Druckschrift
Expositiones in Avicennae tractatum de urinis et Fen XXII tertii Canonis. P. 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten