Pſalmus

trahā pctā in longū. Eſa. v. vel qͥ trahūt pct̄ā ſicut reſteꝫlongū funiculū gͦ meū inueſtigaſti qͦuſqꝫ ꝑueni lōge qͥdeꝫierā ſꝫ tn̄ ibi eras a cuiꝰ ocul̓ lōge nō erā vt dep̄hēſus fugituus loquit̉ ſequēte ſe legitima vindicta dei vindicātis (inueſtigaſti) .i. ꝑfecte cognouiſti ſicut res q̄ inueſtigat̉ vſqad minima ꝑfecte cognoſcit̉ qꝛ īueſtigatio ꝓprie dicta q̄ īportat diſcurſū vniꝰ rei note ad aliā cognoſcēdā nō ē ī d̓o¶ Et omnes vias meas preuidiſti. quia nōeſt ſermo in lingua mea.¶ Et o. vi. m.) vias .ſ. oꝑa p̄uidiſti an̄qͣꝫ irem in eis ⁊ ꝑmiſiſti ire in laborē vt redirē ſi laborare nollē ⁊ hoc mō fateorſcꝫ me nolle laborare (qꝛ nō ē ẜ. in lin. m.) ſupple ſufficiēsad explicandū celſitudinē tue ſapientie. ideo ſubditur¶ Ecce domine tu cognouiſti omnia nouiſſima ⁊ antiqua: tu formaſti me ⁊ poſuiſti ſuper me manum tuam.¶ Ecce tu co. o. no.) qn̄ .ſ. porcos paui (⁊ antiqͣ) qn̄ parteꝫſubſtātie mee petij hoc ẜm ꝑabolā. Myſtice aūt antiqunr̄a fuerūt qn̄ ꝑ antiquū pctm̄ lapſi ſumꝰ: nouiſſima ꝟo ēpena qn̄ in hāc mortalitatē venimꝰ q̄ ē vltima ſi redire velimus alioqͥn reſtat eterna (tu formaſti me) ad iſtos labores ad qͦs oēs nati ſumꝰ (⁊ poſu. ſuꝑ me ma. t.) grauantēſuꝑbū ſalubriter vt erigat humilem ꝓpterea.¶ Mirabilis facta eſt ſcientia tua ex me cōfortata eſt ⁊ nō potero ad eā¶ Mira. fa. .i. ex pctō meo mira ⁊ īcōp̄henſibilis fcā ē mihi ſcīa tua: mihi eī nō facile ē ꝯtemplari te quē ſuꝑbus reliqͥ qn̄ dixi da mihi portionē ſub. mee (ꝯforta. ē) .i. īualuitadeo ꝙ nō potero ad eā attingere ex me: vl̓ ſic (mir. fa. eſtſci. t. ex me) .i. mirabilior ē ſcīa tua quā ego poſſū cogitareꝓpt̓ qd̓ Iero. trāſtulit mirabilior ē ſcīa tua a me: hebrei eīnō habēt cōꝑatiuū gradū ſꝫ vtūt̉ poſitiuo ꝓ eo cū ablatiuo caſu vt ſupra hr̄ bonū ē ꝯfide̓ ī dn̄o .i. meliꝰ. Myſticehijs ꝟbis gētilis ppl̓s ſue cecitatis recordat̉ q̄ nō ſolū ſuꝑiudeos ſꝫ etiā ſuꝑ gētes olim īualuit: vn̄ ⁊ eadē ꝟba q̄ iudorū cecitatē figurat ponit h̓ .ſ. (poſu. ſuꝑ me ma. t.) in exondo legit̉ dn̄s dixiſſe moyſi nō poteris videre faciē meaꝫ ſꝫpona te ī foramine petre ꝓtegā te dextera mea donec trāſeā tollāqꝫ manū meā ⁊ cū trāſiero poſteriora mea videbMoyſes ē iudaicus ppl̓s: manꝰ dn̄i ſuꝑ eum vt nō videafaciē trāſeuntis cecitas ē ī iudeis vt nō cognoſcāt diuinitatē xp̄i: donec ꝑ paſſionē trāſeat de hoc mūdo ad patrē: pꝰtrāſitū tollit dn̄s manū ſuā ⁊ videt moyſes poſteriora ꝙpoſt reſurrectionē ablata ē cecitas eoꝝ qͥ crucifixer̄t dn̄nſicut ergo ſuꝑ gentilē ppl̓m poſita manu dei īcōp̄henſibilfacta ē ſcīa dei ita grauata manu ſuꝑ moyſen .ſ. ſuꝑ iudeos nō potuer̄t videre xp̄m eē deū donec trāſijt ad patremtūc em̄ multi de illis cōuerſi ſunt. Concluſit ergo deꝰ omnia in fidelitate vt omniū miſereatur.¶ Quo ibo a ſpū tuo ⁊ quo a facie tua fugiā¶ Quo ibo a ſpūt.) hec ē ſecūda ꝑs vbi iā deliberat nō ea d̓o fugiendū ſꝫ ad eū eundū: dicit ergo (qͦ ibo) qꝛ deo plnus ē mūdus. ſpūs em̄ dn̄i reple. orbe ter. (⁊ quo a fa. t.id ē ab ira tua vl̓ p̄ſentia (fugiā) q. d. hoc ē impoſſibile qd̓ꝓbat conſequenter dicens. Quia.¶ Si aſcendero in celum tu illic es. ſi deſcēdero in infernum ades.¶ Si aſ. in ce.) .i. ſi me ſuꝑbiendo extulero īuenio te rep̄ſſorē puniēdo ꝑ iuſticiā (ſi deſcē. in īfer.) .i. ſi peccādo infundū maloꝝ nolēs ꝯfiteri dicā qͥs me videt (ades) vt vdices: quo gͦ iturꝰ ſū vt te iratū nō ſentiā inuenit iſte conſiliū vn̄ ſubdit vt poſſit fugere iratuꝫ qͥd facturus ſit quia.¶ Si ſumpſero pennas meas diluculo: ethabitauero in extremis maris.¶ Si ſump. pen. m.) .i. duas alas charitatꝭ quas ꝑdiderā⁊ hoc (diluculo) virtutū alia lr̄a in directu .ſ. vt nec erigatſuꝑba p̄ſumptione nec mergar deſperatione (⁊ habitauero in extre. ma.) mēte nō in medio: quia ibi mergerer ſꝫ inextremis .i. in fine ſeculi vbi ſit mihi requies: illuc ergo iaꝫ

volemꝰ ſpe ⁊ defiderio habentes alas gemine charitatisqꝛ ip̄e dn̄s nos illuc ducit: vnde ſequit̉.¶ Etenim illuc manus tua deducet me ⁊ tenebit me dextera tua.¶ Etem̄ il. ma. t. de. me) vt erigar quaſi in aere nō tangēsceluꝫ per elationē nec terrā ꝑ deſperationē (⁊ dexte. tua)id eſt gratia tua (tenebit me) ne recidam ſed perſeuerem:ſed quia cōſiderat longinquitatē vie ⁊ quomodo refrigeſcit charitas ſubdit.¶ Et dixi forſitan tenebre conculcabūt me.⁊ nox illuminatio mea in delicijs meis.¶ Et di.) .i. cogitaui volare ⁊ dixi mihi (for. te) .i. tot malaſeculi (ꝯculcabunt me) abūdat em̄ iniqͥtas ſeculi qua penne charitatis refrigeſcere poſſunt ⁊ qꝛ in noctē deſperauitranſire mari ꝑ me (nox) .i. hec tota miſera vita facta ē mihi (illuminatio mea in deli. m.) .i. ꝑ delicias meas: nr̄e em̄delicie xp̄s ē de quo exultamꝰ venit mulier .ſ. ſapientia deique dragͥmā vbi eſt imago regis .i. hominē factū ad imaginē dei ꝑdiderat ⁊ accendit lucernā que de luto eſt .i. carneluce diuinitatis repleuit noctēqꝫ illuminauit ⁊ nocte illuminata inuenit dragmā: vel ſic nox que prius erat horroreſt illuminata ⁊ delicie mee. id eſt ꝯſolatio mea ꝙ a te ſitilluminata.¶ Quia tenebre non obſcurabuntur a te: ⁊nox ſicut dies illuminabitur. ſicut tenebreeius ita et lumen eius.¶ Quia tene.) .i. hoīes mali (non obſcurabunt̉ a te) qͥ flagellādo erudis hominē vt ꝯfiteat̉ pctā ⁊ ꝯfitentē vera luce illuminas: qui em̄ nō ꝯfitetur pctā ſuas tenebras tenebrat ſꝫ ſi confitet̉ deꝰ illuminat (⁊ nox ſicut dies illuminabit̉) a te ſicut ⁊ dies eius noctis notandū ꝙ ⁊ nox illa quāſupra poſuit .i. hec vita miſera ⁊ noctē hꝫ ⁊ diem nox ē ſeculi aduerſitas dies ꝟo eiuſdē ꝓſperitas ſꝫ ſi deꝰ habitatin aīa ꝓmittēs aliā lucē illuminat noctē huiꝰ noctis ſicutdiem docēs .ſ. nō letari in ꝓſperis nec frāgi in aduerſis ettūc īcipit hō his indifferenter vti ⁊ ſic ē ei nox huiꝰ noctisvt dies eius ⁊ in om̄i tꝑe cū beato iob bn̄dicit deo: iō ſubdit (ſicut tenebre eius) .ſ. noctis ſunt mihi .i. aduerſa (ita⁊ lumē eiꝰ) .i. ꝓſpera: ideo hoc modo tenebre nō ꝯculcabūt me ⁊ quaſi aliqͥs diceret vnde ē hec indifferentia tibireſpondet.¶ Quia tu poſſediſti renes meos ſuſcepiſti 13me de vtero matris mee.¶ Quia tu po. rem.) .i. nō ſolū cor ⁊ cogitatiōes ſꝫ etiā renes delectationes (⁊ ſuſcepiſti me) prepoſtere dictum ē:pͥus em̄ ē ſuſciꝑe qͣꝫ poſſidere (de vtero matris mee) .i. decōſuetudine ciuitatis mee babylonie in qua prius natusſum captiuus vbi non indifferenter habebam lucē ⁊ tenebras noctis.¶ Confitebor tibi quia terribiliter magnifi 3catus es mirabilia opera tua ⁊ anima meacognoſcet nimis.¶ Cōfitebor ti. qꝛ ter.) hec ē tercia ꝑs vbi dicit quāta ē exultatio ⁊ multiplicatio redeūti ad deū deo illumināte ⁊ renes poſſidēte qͣſi dicat qꝛ ſuſcepiſti me iō (ꝯfi. tibi) .i. laudabo te (qꝛ ter. mag. es) .i. eoip̄o qͦ te miramur terribil̓ es⁊ ita cū tremore gaudemꝰ qꝛ timemꝰ ne ſuꝑbi ꝑdamus ꝙhūiles ꝑcepimꝰ (mira. oꝑa. t.) nō ſolū tu es mirabilis ſedoꝑa tua (⁊ aīa m. co. ni.) an̄ erat mira ſcīa tua ex me ⁊ nōpoteram ad eam ſed mō poſſum quia noctem illuminaſti renes poſſediſti de vtero ſuſcepiſti. id eſt quia venit mihi gr̄a tua ⁊ illuminauit me ideo cognoſcit anima mea nimis ⁊ hoc: quia.¶ Non eſt occultatum os meum a te qd̓ fe­ 14ciſti in occulto: ⁊ ſubſtantia mea in inferioribus terre.¶ Nō ē occul. os meū) os oſſis nō oris dicit. eſt ergo quedā firmitas interior q̄ ē abſcōdita hoībus ſꝫ tū qui feciſti

Myſtice deppl̓o gētiliuꝫ⁊ iudeorum

16