uiendo vel a ſeruādo cū a ſeruiēdo dicit̉ a ſeruitio noīat̉.Quale em̄ erit ſeruitiū: talis erit ſeruus. ſeruitiū bonū bonū facit ſeruū ⁊ malū malū indifferēs indifferentē xp̄i cauſa ſeruitiū dei bonū eſt ⁊ bonū facit ſeruū: ſic xp̄s ſeruꝰ deilum.dicit̉ ⁊ vir iuſtus. Eſa. xlix. hec dicit dn̄s formās me ex vtero ſeruū ſibi vt reducā iacob ad deū: ſupra eodē. ſeruꝰ meus es tu iſrael qꝛ in te gloriabor. Iteꝫ ſeruitiū dyaboli velpeccati malū eſt ⁊ malū ſeruū facit. Io. viij. Qui facit pecatū ſeruus eſt peccati. Item ſeruitiū hoīs ſcd̓m ſe indifirens eſt ⁊ ſeruū indifferentē facit .j. Pet̓. ij. Serui ſubditeſtote in omni timore dominis vr̄is. Verūtamē genus ſeuitij ⁊ intentio trahūt ſeruū vel in bonū vel in malum. vr̄ſi quis ſeruit homini in bono ſeruitio ⁊ bona intētione bonus eſt ſeruꝰ. ſi ꝟo ſeruiat in ſeruitio illicito vel non bonaintentione malus eſt ſeruus. Deinde diuidit ſeruos domni in ꝑfectos ⁊ in imꝑfectos dicēs.¶ Qui ſtatis in domo domini: in atrijs domus dei noſtri.¶ Qui ſtatis) nō ruitis peccādo nō iacetis vel ſedetis t̓orpēdo: ſed ſtatis ꝑſeuerādo erecti ad celū (in domo dn̄i) .i.in eccleſia dei: vt colūne fortes vel vt parietes. Eſa. vj. Semē ſanctū erit qd̓ ſteterit in ea. ⁊ qͥ ſtatis (in atrijs domusdei noſtri) vos ſil̓iter laudate .i. vos minores qͥ eſtis in ingreſſu deinde ad maiorē exhortationē repetit idē vt continua ſit laus dei dicens.¶ Laudate dominum quia bonus dominus: pſallite nomini eius quoniam ſuaue.¶ Lau. do.) nō dicit qͥ qꝛ om̄s inuitat. ſꝫ ponit cauſam (qbonus eſt dn̄s) eſſentialiter qꝛ bonitas eius nō eſt equaliliter tās accidēs. vel accedēs ſꝫ eēntia vel natura eiꝰ: vn̄ nō alisͣ.unde vel accidētaliter bonus eſt ſed ſeipſo oīa alia bonaſunt alterius boni ꝑticipatione. vn̄ accidētaliter ſunt bona nō ꝑ ſe ⁊ ideo nec ꝓpter ſe laudabilia ſunt. ſed ꝓpter illud bonū cuiꝰ participatiōe bona ſunt. qͦ quāto magis ꝑticipant tāto magis bona ſunt ⁊ magis laudabilia: ⁊ iō qꝛſolus deꝰ ꝑ ſe bonus eſt ſolus ꝑ ſe laudabilis. vn̄ Eſa. xlij.Laudē meā alteri nō dabo Luc. xviij. Nemo bonꝰ niſi ſlus deꝰ. ij. Paral̓. vj. Laudauerūt dn̄m qm̄ bonꝰ: ſꝫ qꝛ nonpōt mō videri a nobis qͣliter ipſe ſit bonꝰ in naͣ ſed in effectu operū ⁊ bn̄ficiorū ſuoꝝ. iō addit (pſallite noī eius) .i.laudate eū noīabilē (qm̄ ſuaue) guſtantibꝰ: vn̄ ſupra. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſua. eſt dn̄s. Itē (pſallite no. e.) .i. operavr̄a facite ad honorē noīs eius (qm̄ ſuaue) .i. pius ⁊ miſiricors. Can̄. j. Oleū effuſum no. t. hͦ nomē eſt emanuel qd̓ita dulce ſonat: vt qͥdam heremita cuidā q̄renti quō eſſetei rn̄dit ita bn̄ ꝙ nollē eſſe angelus hͦ dixit ꝓpter dulcedi.nē huiꝰ noīs emanuel. qͥd em̄ dulcius ſiue ſuauius eē pōthomini qͣꝫ ꝙ deꝰ hō eſt. ſunt ⁊ iſta noīa valde ſuauia .ſ. Iſus Xp̄s filiꝰ dei. filius altiſſimi magiſter dn̄s. ſed nullū tādulce vel tam ſuaue ſicut emanuel. hoc eſt em̄ nomen qd̓eſt ſuꝑ omne nomē Phil̓. ij. ſequit̉.g¶ Quoniam iacob elegit ſibi dominus: iſrael in poſſeſſionem ſibi.¶ Qm̄ iacob). q. d. ideo pſallite ⁊ laudate dn̄m (quoniaiacob) .i. luctantē cōtra peccatū ⁊ dyabolū ⁊ ſupplātant.eundē (elegit ſibi dn̄s) gratia non merito vt eſſet de famlia eius ⁊ elegit gr̄a nō merito (iſrael) .i. quēcunqꝫ fideleꝫdeū fide videntē (in poſſeſſioneꝫ ſibi) .i. vt poſſideret eū eipoſſideret̉ ab eo. Mal̓. j. Iacob elegi: eſau autē odio habui Eſa. liij. Audi iacob ſerue meꝰ ⁊ iſrael quē elegi Deu.xxvj. En dn̄s elegit te hodie vt ſis ei ppl̓s peculiaris. Iaij. Nōne pauperes elegit dn̄s in hoc mundo. diuites inde. Ioh̓. xvj. Ego elegi vos ⁊ poſui vos ⁊cͣ. j. Chor̄. j. Infirma mūdi elegit deꝰ ⁊cͣ. ⁊ qͣſi qͥs q̄reret a ꝓpheta quomodo ſcis ꝙ dn̄s elegit ſibi iacob ⁊ iſrael in poſſeſſionē reſpōdet dicens.¶ Quia ego cognoui ꝙ magnus eſt dominus: ⁊ deus noſter pre omnibus dijs.¶ Quia ego) ſpū ꝓphetico illuminatꝰ (cognoui) noticiafidei ⁊ ꝓphetie ⁊ experientie (ꝙ magnus eſt dn̄s) .i. immo

ſus potētia ſapiētia miſericordia ⁊ natura. vnde potuit etſciuit ⁊ voluit hoc facere infra Magnꝰ dn̄s ⁊ laudabilisnimis ⁊ magnitudinis eiꝰ nō eſt finis: ibi glo. qꝛ nō eſt cōp̄henſibilis cognitione ⁊ loco ⁊ fine carēs. Iob. xxxvj. Ecce deus magnus vincēs ſcientiā meā nūerus annorū eiusineſtimabilis. Dan̄. vij. Poteſtas eiꝰ ptās eterna. Eccl̓i.xliij. On̄s terribilis ⁊ magnꝰ vehemēter. iij. Reg. vij. Magnificatus es dn̄e deus qꝛ non eſt ſimilis tibi (⁊ deꝰ noſterpre oībus dijs) potētior ſapientior benignior abuſiuā eſtcōparatio qꝛ deus noſter potēs ⁊ ſapiēs ⁊ benignus eſt ꝑſe ⁊ ex ſe ⁊ illi nihil poſſunt vel ſapiūt vel volūt. Dicit̉ autdeus quinqꝫ modis. Primo natura. Deu. vj. Audi iſraeldeus tuꝰ deus vnꝰ eſt. Itē adoptiōe. psͣ. Ego dixi dij eſtis⁊ filij ex. o. Itē p̄latione. Exo. xxj. Dijs nō detrahes. Iteꝫptāte. Exo. vij. Cōſtitui te deū pharaonis. Itē nūcupatione. ps. Omēs dij gentiū demonia: ſequit̉.¶ Omīa quecunqꝫ voluit dominus fecit incelo ⁊ in terra in mari ⁊ in oībus abyſſis.¶ Hic probat qd̓ dixerat .ſ. ꝙ magnus eſt dn̄s (qꝛ oīa quecūqꝫ voluit dn̄s) volūtate beneplaciti (fecit) .i. ineſſe produxit ſeu creando ex nihilo ſiue faciēdo ex materia (in celo) ſpūalia (⁊ in terra) corporalia (in mari ⁊ in omnibusabyſſis) piſces ⁊ aues: vel (q̄cunqꝫ voluit fecit in celo) luciferū ⁊ cōplices eijciendo ⁊ bonos cōfirmando (⁊ in terra) adam ⁊ euā de paradiſo terreſtri emittēdo. terrā diluuio ſubmergēdo (in mari) ſuꝑ illud ambulando Math̓.xiiij. (⁊ in omībus abyſſis) vinctos de inferno educēdo.Zach̓. ix. ⁊ bene ait: fecit q̄ voluit qꝛ voluntas eius cauſaeſt vniuerſalis oīum q̄ ſunt ⁊ nulla neceſſitas. Iob. xxiij.Anīa eius q̄cunqꝫ voluit hoc fecit: ibi Greg. eaipſa vis qͣcucta fecit ſiue diſpoſuit anīa eius vocat̉. Nee. x. Tu feciſti celū ⁊ celū celorū ⁊ omnē exercitū eorū terrā ⁊ vniuerſa q̄ in ea ſunt maria ⁊ oīa q̄ in eis ſunt Ioel̓. ij. Facit pro 1.digia in celo ⁊ in terra. Nota quattuor ponit ꝑ que intel­ xnjligunt̉ quattuor genera creaturarū rōnabiliū in qͥbus fa­ liijcit deus voluntatē ſuā. licꝫ nō oēs faciant eā: ꝑ celū intelli t1ogunt̉ boni angeli: ꝑ terrā hoīes boni: ꝑ mare pctōres ho­ pijmines: ꝑ abyſſos demones: in duobꝰ pͥmis facit deus voluntatē ſuā ⁊ ipſi faciūt eā. Math̓. vj. Fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ in terra q̄ duobꝰ alijs ſit volūtas dei licꝫ ipſinō faciāt eā. Greg. inde mali voluntatē dei ꝑagunt. vn̄ eāimmutare contendūt. Itē ꝑ celū poſſunt intelligi clerici qͥdebēt eē clari fama. lucidi doctrina alti vita. cani hūilitate:calidi caritate: ſtellati ꝟtutū varietate: ꝑ terrā laici laborioſi. fecūdi ſolidi. infimi ꝑ mare inquieti. Eſa. lvij. Impij qͣſi mare feruēs qd̓ quieſcere nō pōt: ꝑ abyſſuꝫ ignari: Gen̄.j. Tenebre erāt ſuꝑ faciē abyſſi in omībus his fit volūtasdei. Sed pͥmo in celo dicit̉ fieri. Secūdo in terra. poſtremo in mari ⁊ abyſſis qꝛ ſi clerici facerent voluntate dei ip̄ifacerēt laici ⁊ poſtea peccatores: vn̄. psͣ. Laudēt illū ⁊ terra mare ⁊cͣ. qͣſi dicat ſi clerici laudent ſtatim laudabūt laici. ⁊ deinde peccatores. ſed qꝛ clerici nō faciunt voluntatēdei. ideo nec laici faciūt nec peccatores conuertunt̉ ad penitentiā. Math̓. xxiij. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite quia claudūt reg. celorū ante homines: vos non intratis nec introeuntes ſinitis intrare. olim dicebat̉ Fiat voluntas ſicut in celo ⁊ in terra. modo poteſt dici econuerſoſicut in terra ⁊ in celo. Eſa. xxiiij. Erit ſicut populus ſic ſacerdos. beatus Bern̄. ⁊ vtinam non pęior quā populusſit ſacerdos: olim dictū eſt de dyabolo Apo. xij. draco pu.gnabat ⁊ angeli eius ⁊ non valuerūt nęqꝫ locus inuentuseſt amplius eorū in celo ⁊ proiectus eſt draco ille in terrā⁊ angeli eius cum illo miſſi ſunt ſed modo eiecti redierūtin celum ⁊ implet̉ qd̓ dicit̉ Eſa. xiiij. Aſcendā in celū ſuꝑaſtra celi. id eſt ſuper altiores ⁊ prudentiores clericos. Exaltabo ſolium meū olim clamabat aquila. Apocͣ. viij. Ueve ve habitantibus in terra. Nunc poſſet verius clamarive ve ve habitantibus in celo. id eſt in conſortio clericoꝝvn̄ etiam inficit̉ cōſortiū laicorū. Hiere. iiij. Aſpexi terrā ⁊ecce vacua erat ⁊ nihil ⁊ celos ⁊ nō erat lux ī eis. Uidi mōtes .i. p̄latos ⁊ ecce mouebant̉ ⁊ oēs colles cōturbati ſunt

Solus deꝰeēntialiterbonus.

Seruitiuꝫbonum etmalum.

Creatura.rū rōnabiliū gn̓a qͣttuor in quibus deꝰ facit volūtatem ſuam

Deus dicitur quinqmodis.