Pſalmus
mit pure ꝓpter ſalutē aīaꝝ: ſꝫ certe maledictus eſt qͥ venitin noīe ꝯͣrio. Quidā em̄ veniūt in noīe baal qd̓ interp̄tat̉ſuꝑior .ſ. illi qͥ veniūt vt dn̄ent̉ vt ꝓ magnis habeāt̉. Alveniūt in noīe nabuzardā principis coquoꝝ .i. vētris. alijin noīe māmone .ſ. vt pecuniā acqͥrāt: deinde ſubdit in ꝑſona ip̄oꝝ p̄latoꝝ bonoꝝ (bn̄diximꝰ vo.) q. d. vere ī noīedn̄i ieſu .ſ. ꝓ ſalute aīaꝝ querēda venimꝰ ꝙ paret ꝑ fructūſicut dr̄ Math̓. vij. A fructibꝰ eoꝝ cogͦ. eos. huiꝰ aūt fructus ſunt p̄dicatio ⁊ or̄o ⁊ ſacr̄oꝝ collatio: hͦ eſt qd̓ dicūt.(bn̄dixi. vo.) nos qͥ ſumꝰ (de domo dn̄i) p̄dicādo ꝓ vob̓ ⁊ſacr̄a ꝯferēdo. hͦ eſt em̄ officiū p̄latoꝝ ſꝫ qꝛ nō ſumꝰ ſufficentes etiaꝫ cogitare aliqͥd ex nobis qͣſi ex nobis: ſꝫ ſufficino. ex. d. eſt. iō bn̄ ſubiūgit (deus dn̄s) ſupple bn̄dixit pernos: vn̄ (⁊ illuxit nob̓) Duplex eſt lux q̄ nccͣria eſt maxīep̄latis .ſ. lux ſcīe ⁊ lux gr̄e. Prima expellit tenebras igno.antie. Scd̓a tenebras culpe. Prima reſpicit intellectumScd̓a affectū. xp̄s aūt ē vtraqꝫ lux: ⁊ ſuos illuminat vtroS.qꝫ mō: vn̄ ecōtrario dicūt mali Sap̄. v. Iuſticie lumennluxit nobis qͣꝫtum ad affectū: ⁊ ſol intelligētie nō eſt ortunobis qͣꝫtū ad intellectū. Sunt aūt multi p̄lati qͥ ⁊ ſil̓r poſent dicere qꝛ teſte ꝯſcīa eoꝝ: eis deeſt: ⁊ ꝯſcīa ⁊ gr̄a: vn̄ timere pn̄t ne ſi qn̄qꝫ bn̄dicūt ppl̓o: ipſa bn̄dictio vertat̉ inmaledictionē: ſicut dicit dn̄s Mal̓. ij. Maledicā bn̄dictionibus vr̄is ⁊ maledicā illis: qꝛ nō poſuiſtis ſuꝑ cor. q. d.nō ex corde bn̄dicitis ſꝫ ore tm̄: qꝛ ſalutē eoꝝ nō deſideratis ſꝫ gloriā veſtram. Psͣ. Ore ſuo bn̄dicebāt ⁊ corde ſuomaledicebāt Eſa. x. Ad ꝯterendū erit cor eius ⁊ ad interemptionē gentiū nō paucaꝝ ⁊cͣ. qͥd aūt bn̄dicētes debeātp̄dicare ſubdit (ꝯſtituite diē ſolennē) dies ſolēnis ē pnīa.Ioh̓ .vj. Erat aūt ꝓximū paſca dies feſtus iudeoꝝ. ꝓ paſca intelligit̉ pnīa in qua tranſit hō de vicijs ad virtutes.Num̄. xxix. Dies decima erit vobis ſctā atqꝫ venerabilis⁊ affligetis anīas vr̄as ibi dicit Origenes. O mira feſtiuitas dies feſtus vocat̉ aīe afflictio. Item Num̄ .xxvij. Super illud hoſtias meas obſeruate in diebꝰ feſtis meis dicit glo. Puto ꝑͦ ſingulos fideles qͥ ꝯuertunt̉ ad dn̄m ⁊ infine ꝓficiūt feſtiuitas orit̉ dn̄o. Item ī ipſa glo. letant̉ angeli: ad quoꝝ feſtiuitatē accedūt ꝯuerſi. hunc diē debemꝯſtituere vt firmiter ⁊ ſtabiliter obſeruemꝰ eū: ⁊ h̓ (in cōdenſis) virtutū ⁊ bonoꝝ operū: vt nō pauce ſint virtutes⁊ oꝑatōes bone ſꝫ ꝯdenſe: ſicut ꝯdenſa fuerūt pctā: hoc ēqd̓ dr̄ Math̓. iij. Facite dignos fructꝰ pnīe: ⁊ hͨ pnīa debꝫꝑtingere vſqꝫ ad cornu altaris: ꝑ altare mens intelligit̉ ſicut diffuſe hr̄ in glo. huius altaris: cornu eſt eminētia mētis .ſ. ꝯtemplatio ſuꝑnoꝝ ad quā debēt penitētes ſe erigere. ẜm ꝙ dr̄ Math̓. iiij. Agite pnīam appro. em̄ re. ce. Itēdies ſolennis eſt dies mortis vel dies iudicij: ſicut ſolennitas Petri dr̄ dies qͦ mortuus eſt: hunc debemꝰ ꝯſtituere .i.in aīo p̄figere (in ꝯdenſis) cogitationibꝰ vt ꝯdenſe ⁊ frequētiſſime recolamꝰ vel recogitemꝰ diē mortis ⁊ diē iudicij. ſicut Hiero. qͥ dicebat Siue comedo ſiue bibo ſiue aliud qͥd facio: ſemꝑ videt̉ auribus meis intonare vox illa.Surgite mortui venite ad iudiciū. ⁊ hͦ debemꝰ facere (vſqꝫ ad cor. alta.) .i. quouſqꝫ ꝑueniamꝰ ad illud ſublime altare ⁊ celeſte ſacrificiū vbi ẜm ꝙ dicit Augꝰ. In holocauſtum diuino igne ſuccēdemur. Psͣ. Introibo ad alta. deiad deū qͥ leti. iuuē. meā. Sunt aūt multi qͥ p̄cipue vacātibus ſedibꝰ eccleſiaꝝ quarū ſunt canonici (ꝯſtituūt diē ſolen. in ꝯdenſis) .i. denſe ⁊ crebro faciūt feſta ⁊ ꝯͣuiuia (vſead cornu al.) .i. vſqꝫ qͦ ſtent cornuti ad altare. ꝓpt̓ hͦ em̄ faciūt vt corda alioꝝ flectāt adꝯſētiēdū ꝓmotōi eoꝝ vt cornuti fiāt: ſꝫ de talibꝰ dicit dn̄s Amos. iij. Amputabo cornua altarꝭ ⁊ cadēt in t̓rā ⁊ ꝑcutiā domū hyemalē cū domoeſtiua ⁊cͣ. ẜm aūt duas pͥmas expōnes bn̄ ſequit̉ (deꝰ meus es tu) q. d. in illa ſolenni die hͦ dicite (deus) creator venerādus (meus) redemptor amādus (es tu) nō aliud: etiō (ꝯfitebor tibi) q. d. colendo ⁊ amādo te oꝑe ⁊ ore ꝯfitebor ꝙ tu ſolus es deus meus qꝛ vt dicit Aug. ꝙ vnuſqͥſqꝫcolit ⁊ venerat̉ hͦ ſibi deus eſt (deus meus es tu ⁊ exalta.te) portabo te in corꝑe ⁊ oībus terrenis ſuꝑponēdo te incorde meo: ẜm ꝙ ſupra diffuſe ſatis dictū eſt ibi. Magnificate dn̄m mecū ⁊ exal. no. e. in idip̄m: ſꝫ quidā ī nullo ex-
altāt eum in ſe .ſ. ſcrutatores: Psͣ. Accedet hō ad cor altū⁊ exaltabit̉ deus Can̄. vj. Ipſi me auolare fecerunt Prouer. xxiij. Ne erigas oculos ad opes qͣs hr̄e non potes: qꝛfaciēt ſibi pēnas vt aqͥle: ⁊ volabūt in celū: nec tm̄ in pn̄ti(exaltabo te) ſꝫ ⁊ in futuro (ꝯfitebor tibi) ꝯfeſſiōe laudis(qm̄ exau. me) dep̄cantē ꝓ ſalute eterna (⁊ factus es mihi in ſa.) qꝛ ip̄e dn̄s eſt ſaluator in via ⁊ ſalus in patria. ij.Paral̓. xx. Clamabimꝰ ad te in tribulationibꝰ nr̄is ⁊ exaudies nos ſaluoſqꝫ facies. Interim aūt quouſqꝫ ad illā et̓nam laudē ⁊ ſalutē ꝑueniamꝰ nō eſt oīno tacendū a laude dei: vnde hortat̉ dicēs (ꝯfite. dn̄o ⁊cͣ.) vel de ꝯfeſſionepctōꝝ pōt legi ſicut ⁊ ſupra: ⁊ eſt ꝟſus iſte pͥmus ⁊ vltimꝰin hͦ psͣ. qꝛ ⁊ in pͥncipio bone vite ⁊ ī fine laudare debemꝰdeū ⁊ nos ꝯfiteri pctōres eſſe: ẜm illud Lu. xvij. Cum oīabn̄feceritis dicatis ſerui inutiles ſumꝰ dn̄o nō diabolo: ſicut illi qͥ ꝯfitent̉ pctā ſua ꝑ iactantiā (qm̄ bonus)¶ Intellectui cum ſit veritas Ioh̓. xiij.¶ Affectui cū ſit charitas j. Ioh̓. iiij. Deus caritas eſt ⁊cͣ.¶ Tactui .i. ſuauis Sap̄. xij. O qͣꝫ bonus ⁊ ſuauis ⁊cͣ.¶ Uiſui. j. Pet̓. j. In quē deſiderāt angeli ꝓſpicere.¶ Guſtui Eccl̓i. xlix. in oī ore qͣſi mel īdulcabit̉ mēoria eiꝰ¶ Odoratui Eccl̓i. xxiiij. qͣſi balſamū nō mixtū odor meꝰ.¶ Auditui cū ſit verbū pr̄is Eccl̓i. vj. Verbū dulce multiplicat amicos Ioh̓. vj. Verba vite eterne habes (qm̄ inſeculū mīa eius) q. d. mīa dei nō eſt tꝑalis mīa q̄ teneri nōpōt ſicut dr̄ Oſee. vij. Miſcd̓ia vr̄a qͣſi nubes matutinaꝫ⁊ ſicut ros mane ꝑtranſiēs ſꝫ eſt eterna nec amitti poteſt.Can̄. iij. Tenui eum nec dimittā. Psͣ. Miſcd̓ia dn̄i ⁊ vſqꝫ ineternū ſuꝑ timētes eum.Pſalmus CXVIIIb ¶ Eati immaculati in via: qui ambulant in lege dn̄i.Titulus (all̓a aleph) In p̄cedēti psͣ. egit ꝓph̓ade aduētu xp̄i in hͦ aūt psͣ. inuitat nos ad laudē ſicut pꝫ intitulo. In p̄cedēti docuit fidē in iſto docet oꝑari ꝑ fidē qd̓bn̄ ſequit̉: nā vt dr̄ Iac. ij. Fides ſine oꝑbus mortua eſtOꝑatio aūt vera eſt laus dei. vn̄ psͣ. Laudabo dn̄m in vi.mea. psͣ. aūt iſte quāto in ſuꝑficie verboꝝ eſt aꝑtior tantomyſterioꝝ ſublimitatē eſt ꝓfundior. ſil̓ibus qͥdē verbis ēꝯtextꝰ: ſꝫ tn̄ nulla ꝯfuſiōe ꝑmixtꝰ: imo ſub diuerſis lr̄is hebrei alphabeti qͣs oēs in hebreo ꝑ totū psͣ. octo verſuū pͥncipia repetūt tanqͣꝫ ſub diuerſis titulis reꝝ diuerſitas ꝯtinet̉. legis etiā noīa q̄ ꝓ varia ſignificatōe diuerſa ſunt poſita: qͣꝫuis ſepe eadē repetant̉ tn̄ accōmodant̉ diuerſis vl̓materia vel intētōe vel etiā mō: ſicut eſt ꝙ aliqn̄ ꝓph̓a qd̓accepit ꝓfitet̉ aliqn̄ dicit ſe ſperare qd̓ meruit ⁊ hmōi q̄ſuis locis in ſerie aꝑtius on̄dēt̉: tanta nanqꝫ in hͦ psͣ. varietas eſt vt moralis doctrina q̄ in alijs psͣ. tāqͣꝫ ſtellis minoribus aliquatenus lucet: in iſto velut ſole pleni luminismeridiano feruēte calore ꝑfecte ſplendeat: ⁊ cuiꝰ in ceteris aliqͣ ſuauitas redolet in iſto velut ꝑadiſus oīm pomorum delectet. in lr̄is aūt qͥbus ⁊ oībus digeſtus eſt psͣ. ſcola xp̄i ⁊ ꝑfecta mōſtrat̉ .ſ. vt ſicut pueri viſū diſcēdi in primis lr̄is ſumūt. Ita nos huiꝰ ꝑfecte doctrīe elemētis vſūviuēdi diſcamus. Lr̄a ꝟo in ſingulis octonarijs vna ſignificat vnitatē qͥ oīa regit ⁊ octonariꝰ numerus partiū ſuarū equalitate ꝑfectꝰ in ſingulis lr̄is ꝑfectionē .ſ. ꝙ ſub vnaquaqꝫ lr̄a eſt ꝑfecta doctrina ꝑ quā ⁊ ꝑ̄fecta fit purgatio q̄ꝑ circūciſione figurabant̉ in legē: ⁊ ꝑ ſacrificiū pecudū inoctaua ⁊ habet̉ noua vita quā octauo die poſt diluuiumhumane generatōis exordio figuratā. xp̄us octaua die reſurgēs in nobis ꝑ viuificatione aīe cepit: ⁊ poſt hoꝝ ſeptēdierū reuolutionē veniēs etiā ꝑ corpoꝝ incorruptōꝫ ꝑficiet in octaua: ꝓ qͥbus oībus titulus inuitat ad laudē. Habet aūt psͣ. iſte ꝑtes .xxij. ẜm numerū lr̄aꝝ: quarū pͥma eſtAleph q̄ interptat̉ doctrina: ⁊ ſignat ꝟſus qͥbus p̄ſcribit̉plenos eſſe doctrina qͥ tanqͣꝫ ꝓlogus cuncta breuiter q̄ inſequētibus ꝯtinent̉ octonarijs tangūt. cū em̄ oēs tā boniqͣꝫ mali velint eſſe btī: tn̄ viā qͣ itur ad beatitudinē qͥdā igͦrant: vn̄ in ꝑſona oīm fideliū loquēs que ſit ad illam veravia diffinit: ⁊ ait (beati immaculati in via ⁊cͣ.) qꝛ vt predi
Paſca dr̄pnīa.
Duplexlux neceſſaria p̄latis.
ADe ꝯmendabilitatehuiꝰ psͣ. acſignification lr̄arūq̄ ponunt̉in eo
Psͣ. cxviij.
Bonus eſtdn̄s multiplicit̓ nob̓