Centeſimuſdecimuſſeptimus CCLXXXII
niſi ſolus deus: vn̄ laudādus ē ab oībus: etiā ſi nulla ſperetributiōis haberet̉ magis tn̄ laudādus: qꝛ ipſe bonꝰ inſe ex naͣ alios facit bonos ex gr̄a vn̄ ſubdit (qm̄ ī ſe. m. e..i. effectus mīe: qͥ effectꝰ ꝓbat cām qd̓ vr̄ petere ſupra cuꝫdicit. Qn̄de no. dn̄e .ſ. ꝑ effectū mi. tuā. quō aūt laudāduseſt ⁊ qn̄ ⁊ a qͥbus ſubdit. dicat nūc domꝰ iſrl̓. q. d. dicendohoc (qm̄ bo. q. in ſe. mi. e. vt expoſitū eſt (laudet eū iſrl̓).i. videntes eum ꝑ fidem: ⁊ h̓ nō differat: ſꝫ.¶ Dicat nunc iſrael qm̄ bonus: qm̄ in ſeculum miſericordia eius.¶ Dicat nūc) .i. ſtatim dum lꝫ dū mereri poſſumus eumlaudādo: ſi aūt cōiter ppl̓s xp̄ianus hͦ dꝫ facere multo fortius p̄lati ⁊ ſacerdotes eccl̓ie. vn̄ addit ſpāliter de ipſis.¶ Dicat nunc domus aaron quoniam bonus: quoniam in ſeculū miſcd̓ia eius.¶ Do. aaron) .i. p̄lati ⁊ miniſtri eccl̓ie qͥ officiū aaron ſuſceperūt (dicat) inquā (qm̄ in ſe. mi. e.) vt expoſitū eſt. Inhis aūt duobꝰ ꝟſibus ponit̉ domꝰ ꝓ familia ſicut in Exoxij. dr̄ ꝙ agnꝰ comedebat̉ ī vna domo: ⁊ qꝛ ſupra dixit. dicat nūc do. iſrl̓ ⁊cͣ. ne ꝓpterea ꝙ ꝑ iſrl̓ frequēter intelliguniiudei putaret̉ tm̄ a iudeis laudādus aꝑte de oībꝰ ſubdit¶ Dicant nunc omnes qui timent dominūquoniam in ſeculum mi ſcd̓ia eius.¶ Oēs qui timēt dn̄m) ſiue de iudeis ſiue de gentibus ſint(qm̄ in ſe. mi. e.) ecce hij qͣtuor verſus eundē finē habentſcꝫ (qm̄ in ſe. mi. e.) Et poſſet aliqͥs querere quō ſcis hͦ demīa dei: ad qd̓ rn̄dens eccleſia ſubdit.¶ De tribulatione inuocaui dn̄m: ⁊ exaudiuit me in latitudine dn̄s.¶ De tri. in. dn̄m) qn̄ .ſ. martyres tribulant̉ (⁊ exaudi. medn̄s) ponēdo (in latitudine) .i. dilatādo me: qꝛ quāto magis tribulabant̉ fideles tanto pl̓es ꝯuertebant̉ ad fidē ēmagis dilatabat̉ ⁊ numero ⁊ merito: vn̄ ſupra idē dicithic: cū inuoca. ex. me deꝰ iuſticie mee: in tri. dil. mi. vl̓ pordo (in latitudine) patrie qͣꝫtū ad eccleſiā triūphantē. ſicuem̄ tota die legimꝰ de ſctīs martyribꝰ ꝙ in agone martyriinuocabāt dn̄m: ⁊ dn̄s exaudiebat eos ducēdo aīas ad lititudinē ſuꝑne pr̄ie. De qͣ dicit Greg. Qui vere fieri diuesdeſiderat hereditatē appetat quā heredū numerus nō anguſtat: nec tm̄ d̓ tribulatōe liberabat dn̄s ſctōs ſꝫ ⁊ adiuubat ī bonis agēdis. ⁊ in ipſis tribulatōibꝰ. vn̄ ſb̓dit eccl̓ia¶ Dominus mihi adiutor: non timebo qͥdfaciat mihi homo.¶ Mihi hō) .i. quilibet inimicus carnalis ẜm ꝙ dn̄s dicitMath̓. x. Nolite timere eos qͥ oc. corpus. ⁊ repetit¶ Dominus mihi adiutor: ⁊ ego deſpiciaꝫinimicos meos.¶ Sicut Laurētius de craticula deſpiciebat Dacianū ⁊ deridebat dicēs. Aſſatū eſt iā verſa ⁊ māduca. Moral̓r. monet ad pnīaꝫ (ꝯfitemini) pctā (dn̄o) qͥ iā ea nouit: ꝯfeſſioaūt eſt media int̓ ꝯtritionē ⁊ ſatiſfactionē. vn̄ ꝑ mediū detur extrema intelligi: nec valet illa ꝯfeſſio q̄ non ꝓgredit̉ex corde ꝯtrito ⁊ dolente de pctō ⁊ iterū cū ꝓpoſito ſatiſfaciendi. Iterū dꝫ hō ꝯfiteri in ſpe venie: vn̄ bn̄ dicit (ꝯfitemini. d. q. bo.). i. benignus ad remittendū pctm̄ ⁊ gratiaꝯferendā Ro. j. Uide bonitatē ⁊ ſeueritatē dei: in eos qͥdēqui ceciderūt ſeueritatē. in te aūt bonitatē: ꝓpter hanc bonitatē dꝫ hō ꝯfiteri ſecure: ſꝫ multi nolunt ſꝫ ꝯtēnunt eiusbonitatē Ro. ij. An diuitias bonitatis eius ⁊ patīe ⁊ lōganimitatis ꝯtēp. ⁊ igno. qm̄ benignitas dei ad peni. te. ad.ẜm an. du. tua. ⁊ impeni. c. t. the. t. irā ī die ire ⁊c̄. qͥ em̄ nūnō vult ad bonitatē dei ꝯuerti: tūc nō inueniet mīam ſꝫ irāetiā vr̄ dicere cū ſubiūgit (qm̄ in ſe.) .ſ. pūs (mīa eius) infuturo aūt iuſticia eiꝰ. vn̄ ſupra. cū accepo tp̄s. e. iuſ. iudi.Soph̓. ij. Querite māſuetū ſi quō abſcōdamini in die furoris dn̄i Eſa. lv. Querite do. dū inueniri p̄t inuo. e. dū ꝓ.eſt. qͥ aūt debeāt ꝯfiteri ſubiūgit (dicat nūc iſrl̓) .ſ. pcā ſuain ꝯfeſſiene. h̓ ponit tres ꝟſus de ꝯfeſſione triū .ſ. aaron etoīm timentiū: ꝑ iſrl̓ intelligunt̉ clerici. ꝑ aaron p̄lati. ꝑ ali
XIIos ppl̓i ſubditi ⁊ tam hij qͣꝫ illi neceſſe hn̄t ꝯfiteri. ⁊ pͦ ponit clericos. ſcd̓o p̄latos. tercio ſubditos. ante em̄ dꝫ monere ad ꝯfeſſionē maiores pctōres ⁊ gn̓aliores. p̄lati aūt ⁊clerici magis peccāt qͣꝫ ſubditi ẜm ꝙ dr̄ pͦ Eſdre. ix. Manus pͥn. ⁊ magi. fuit hͨ prīa in trāfgreſſione. de clericis aūtpͦ ponit ꝓpter gnͣalitate: qꝛ oēs p̄lati ſunt clerici ⁊ nō econuerſo. multi em̄ ſunt clerici mediocres qͥ nō ſunt p̄lati: deoībus gͦ tā maioribꝰ qͣꝫ minoribꝰ qͣꝫ mediocribꝰ dicit (ꝙdicāt in ꝯfeſſione pctā ſua (nūc) .i. in pn̄ti dū cōfeſſio valet ad pnīam impetrandā Eſa. xxxviij. Uiuēs vi. ip. ꝯfi. tibi: tūc em̄ in futuro ꝯfitebunt̉ pctā ſua nō ad vtilitatē ſedad ꝯfuſionē et̓nā Sap̄. v. gͦ errauimus a via veritatis: oībus aūt neceſſaria eſt ꝯfeſſio. qꝛ nullus ē ſine pctō Tren̄.iij. Oēs eī pec. ⁊ egēt glo. dei. vn̄ ipſe ioh̓es ⁊ deo familiardilectꝰ. ij. j. Si dixerimꝰ qm̄ pe. nō hēmꝰ noſipſi ſedu. ⁊ vori. in no. nō eſt. ⁊ ſtatim de ꝯfeſſione ſubdit: Si ꝯfiteamurpctā nr̄a fide. ⁊ iu. eſt vt remittat nobis pctā nr̄a. dicāt gͦtā hij qͣꝫ illi pctā ſua (qm̄ bo. eſt dn̄s) .i. ſuauis ⁊ mitis adremittendū. ſupra dixi. ꝯfitebor aduer. me iniuſ. m. dn̄o. ⁊tu re. impi. pec. mei. dic tu prior iniqͥtates. t. vt iuſtificerisq. d. an̄ dicas pctā tua in ꝯfeſſione qͣꝫ deꝰ illa reuelet in iudicio futuro: ⁊ hͦ vt iuſtificeris: tūc aūt ſi expectes nō iuſtificaberis in reuelatōe iudicij: ſꝫ ꝯdēnaberꝭ: ꝓpter hͦ dr̄ vt dictū eſt (nunc) .i. dū tp̄s eſt pnīe. qm̄ in ſe. mi. e. ⁊ poſt hͦ ſeculū iuſticia: ſꝫ qꝛ ꝯfeſſio vt iam dictū eſt nō ſufficit ſine cōtritōe vn̄ ꝯfeſſionē ſequit̉ vox penitētis dicētis (de tribulatōe) .ſ. cordis .i. de corde tribulato (inuo. dn̄m) petēs abeo veniā ⁊ gratiā ſupra. Sacri. deo ſpi. cō. cor ꝯtri. ⁊ hu. d̓us nō deſ. in tali fiducia vr̄ alibi petere dicēs. Tribulationes cordis mei multiplicate ſunt .ſ. ꝑ ꝯtritionē. iō de neceme. e. me. i. a penis qͣs exigūt pctā. vel ab ipſis pctīs q̄ perprauā ꝯſuetudinē in neceſſitates ꝯuertūt̉ vt qͣſi de neceſſitate peccet̉: ſꝫ nec ꝯtritio nec ꝯfeſſio ſufficiūt niſi ſequat̉ſatiſfactio ſi ſpaciū vite habeat̉. vn̄ addit (⁊ exa. me do.nō in tribulatōe: ſꝫ magis (in latitudīe) .i. in impletōe mādatorū ex charitate. Psͣ. Latū mādatū tuū ni. Prouerb̓.iiij. Ducā te ꝑ ſemi. eqͥtatis qͣs cū ingreſſus fueris non arta. greſſus tui. in ſatiſfactione em̄ ⁊ in pnīa eſt difficultas:tn̄ ex ipſu labore pnīe cū impugnatōibus tentationū: ſꝫ ꝓpter hͦ nō deſperat nec reſiſtit bonus penitens: ſꝫ dicit qd̓ſequit̉ (dn̄s adiu. me. n̄ ti. qͥd fa. mihi hō) quicūqꝫ mouēsad pctm̄: vel hō. i. diabolus qͥ a deuicto homīe ſumpſit nomen vt hō diceret̉. Un̄ Math̓. xiij. Inimicus hō hͦ fecit:⁊ duplex dei adiutoriū neceſſariū eſt .ſ. ꝯͣ fraudulentiā hoſtis callidi ⁊ ꝯͣ violētiā: vn̄ iterat dicēs (dn̄s mͥ adiu.) q. d.pͦ eſt adiutor ꝯͣ fraudulentiā hoſtis callidi. ſcd̓o ꝯͣ violentiā fortis armati. De qͦ Lu. xj. ⁊ Iob. xlj. Nō eſt ptās ſuꝑterrā q̄ ꝯꝑet̉ ei. ⁊ ego talē hn̄s adiutorē (deſpiciā ini. m.ſcꝫ mundū carnē diabolū. mundū debemus deſpicere ꝓpter ſui vanitatē: carnē: ꝓpter ſui vilitateꝫ: diabolū ꝓpterſui malignitatem.¶ Bonū eſt ꝯfidere ī dn̄o: qͣꝫ ꝯfidere ī hoīe¶ Scd̓a ꝑs vbi pͦ dicit in ſolo deo ꝯfidendū eſſe: ⁊ hͦ diciteccleſia ſiue martyres in tribulatōne paſſionis poſiti. q. d.nō timemus eos qͥ corpus occidūt: ſꝫ illū timemꝰ ⁊ in ip̄mfiduciā habemus qͥ pōt corpus ⁊ aīam mittere in gehena⁊ ꝑducere ī gloriā. vn̄ dicūt (bonū) .i. melius (eſt ꝯfiderein dn̄o) qui potēs eſt p̄dicta facere qͣꝫ cōfidere in hoīe qui de eonō pōt nocere nō iuuare niſi corpus: nec ſolū de hoībus: ſꝫ ꝓ ſu⁊ de angelis eſt hͦ verum. vn̄ ſubdit.tyribꝰ¶ Bonū ē ſꝑare ī dn̄o: qͣꝫ ſꝑare ī prīcipibꝰ.¶ Bonū eſt) .i. melius (ſperare in dn̄o qͣꝫ ſꝑare in prin..i. in angelis qͥ dicunt̉ pͥncipes ⁊ ꝓuinciarū ⁊ ꝑſonarū. ſicut hr̄ Oan̄. x. in pl̓ibus locis: ibi em̄ dr̄. Ecce michael vnde pͥncipibus pͥmis ⁊cͣ. ⁊ in fine capl̓i. Nemo eſt adiutormeꝰ in oībus hijs niſi michael pͥnceps nr̄ lꝫ em̄ angeli veletiā hoīes iuuēt: tn̄ in ipſo dn̄o magis qͣꝫ in ipſis eſt ſperādū. a qͦ ⁊ ipſi angeli ⁊ hoīes boni hn̄t vt iuuare poſſint: on̄ſo ꝙ in ſolo deo ſperandū ſit: exponit tribulationē de quaſupra dixit: de tribulatōe inuocaui dn̄m: vn̄ dicit eccleſiavel quilibet martyr.
N 2
Mora. adpenitētes.
Allegoricei de eccleſiaꝫ ꝓ ſuis martyribus
8