Pſalmus

tia patris fecit vn̄ dicit (tota die expandi ad te) .i. ad p̄ceptū tuū (manus meas) .i. oꝑa mea ⁊ ad lr̄am manꝰ extendit in cruce Eſa. lxv. extendi manꝰ me. tota die ad populūincredulū. Roman̄. x. in fi. totā die expādi manꝰ meas adpopulū nō credentē ſꝫ ꝯtradicentē mihi Prouerbio .j. Extendi manꝰ meas ⁊ non fuit qui aſpiceret¶ Moraliter pōt dicere vir iuſtus in tribulatiōe poſitusvel clauſtꝝ ingreſſus (longe feciſti) mutata fortuna (notos meos a me) vn̄ Iob mutata fortunā ait. Iob. xix. fral tres meos longe fecit a me ⁊ noti mei quaſi alieni receſſe.lrūt a me dereliquerūt me ꝓpinqui mei. Iere. xij. Fratrestui ⁊ domus patris tui ⁊ ip̄i pugnauerūt aduerſum te. ſeobloquēdo ⁊ vituperādo factū tuū. vn̄ ſequit̉ (poſuerūme abominationē ſibi) Prouerb. xxix. Abominant̉ impeos qͥ in recta ſunt via Prouerb. xiij. Deteſtant̉ ſtulti eofugiūt mala (traditꝰ ſum ⁊ nō egrediebar) Iuſtus tradita dn̄o ad penas. Iere. xx. Seduxiſti me dn̄e ⁊ ſeductꝰ ſuꝫfortior fuiſti ⁊ inualuiſti. Iob. ix. Terra tradita ē in maiimpij nec egredit̉ qꝛ nō ꝯtradicit volūtati dei ⁊ huiꝰ tradtioni. ps. qm̄ ego in flagel. pa. ſum. Iob. vj. hec mihi ſit cōſolatio vt affligēs me dolore nō parcat nec cōtradicā ſermonibꝰ ſancti. Itē tradit̉ a ſeip̄o qn̄ intrat clauſtꝝ et tradit corpus ⁊ animā ⁊ volūtatē ſua in poteſtate alterius.qͥ ſic ſe tradit nō ad horā ſe tradit ſicut multi qͥ in ſeculovna die faciūt penitentiā ⁊ alia die dimittūt vn̄ (nō ingrediebar) aliqͥ tn̄ apoſtatātes egrediunt̉. Exo. xij. Nullꝰ n.ſtrū egrediet̉ oſtiū domꝰ ſue vſqꝫ mane: mane ē mors viriuſti in qua incipit ei dies eterna q̄ noctē nō habebit vſad hoc mane nō ē egrediendū de religione vl̓ de pnīaſue. ij. qͥ oſtiū domꝰ ſue egreſſus fuerit ſanguis ip̄iꝰ eritcaput eiꝰ ⁊cͣ. hͦ dictū fuit raab domꝰ ip̄iꝰ raab pͦ meretrſꝫ poſtea ſancte matrone pnīa ē hͨ aūt ſūt faciēda ⁊ tolerādā in ſpe retributiōis eterne. vn̄ bn̄ ſubdit (oculi mei) ſcꝫaffectus ⁊ ītellectus (languerūt p̄ inopia) illaꝝ. veraꝝ diuitiaꝝ ad quas habeo ocl̓os leuatos psͣ. ad te leua. o. meqͥ ha. in ce. Deut̓. xxxiij. oculꝰ iacob in terra frumēti ⁊ viniſꝫ qꝛ ſpes q̄ differt̉ affligit aīam Prouerb̓. xiij. Dicit (ocumei lan. p̄ inopia) Can. v. Adiuro vos ⁊cͣ. ſi inueneritꝭ d̓lectū vt nūcietis ei. qꝛ amore langueo vt auteꝫ a languoreiſto me ſanares ⁊ deſideriū. m. īpleres (clamaui) in or̄oohoc ē ꝯtra eos qͥ tacēt in or̄oe. psͣ. tacui dū clamerem totdie (adt.) nō ad ſurda equora vl̓ ydola .i. mundi poteſtates Eſa. xlv. rogāt deū nō ſaluantē (clamaui) ecce intēſior̄onis ⁊ deuotio (ad te) ecce finis ⁊ intētio (tota die) eoce ꝑ̄ſeuerātia (expadi ad te manꝰ m.) ecce elemoſyna ꝑra ⁊ pia intentiōe facta q̄ dꝫ eē comes or̄onis Trenoꝝ.Leuemus corda nr̄a ad dn̄m cū manibꝰ in celo. j. Timoij. volo viros orare in om̄i loco leuātes puras manꝰ. Tobie. xij. Bona ē or̄o cū īeiunio ⁊ elemoſyna ⁊cͣ. cum dicit(expandi) notat largitatem ⁊ charitatem que ad omnedebet ſe extendere. cum dicit (ad te) notat purā intētione¶ Nunquid mortuis facies mirabilia: autmedici ſuſcitabunt ⁊ confitebuntur tibi.¶ Nunqͥd mortuis) Tercia ꝑs vbi on̄dit xp̄s qͥbus nōſint oꝑa ſua lꝫ .n. ꝓ oībus paſſus ſit ꝑ ſufficiētiā tamē eiꝰpaſſio nō omnibus ꝓfuit ꝑ effectum quia non malis. vnde dicit (Nūquid mortuis facies mirabilia) mortuis corpore fecit mirabilia quia quoſdam reſuſcitauit in reſurrectione filij. ſꝫ mortuis corde non fecit mirabilia quia factanō ꝓfuerūt eis (aut medici ſuſcitabūt) ⁊cͣ. apl̓i multos ſiſcitauerunt vt dr̄ Act̉. ix. In fi. dixit Petrus tabita ſurgat illa aperuit oculos ⁊ viſo Petro reſedit vn̄ manifeſtūē ꝙ hoc intelligi oꝑtet de mortuis in pctō ⁊ ſic eodem mōexponet̉ Allegorice. ⁊ Moralit̓ ⁊ de illo mortuo p̄cipuetelligit̉ ad que dn̄s inuitatꝰ noluit venire. vt hr̄ Ioh̓. iii.dicit ergo ſic xp̄s ad patrē (Nunqͥd mortuis) .i. obſtinatis in peccato qͥ ſe peccantes excuſant (facies mirabiliaid ē nunquid talibus ꝓderunt opera tua. q. d. nō ſunt attem quidam tales qui ſe mortuos eſſe recognoſcunt ſꝫ dicūt ꝙ ſe ad hoc emendabūt quando ſatis in peccato vixerunt contra quos bene ſubiūgit (aut medici) nunqͥd (ſuſcitabunt) iſtos mortuos (⁊) ſuſcitati (confitebunt̉ tibi)

medicos poſſumus intelligere ẜm Glo. vel malos vel bonos ſunt em̄ mali medici .ſ. ſapientes huiꝰ ſeculi qͥ mortuos in peccato deliniūt impunitatē vel ſaltē longam vitaꝫꝓmittēdo ⁊ hoc cōcordat hebraice veritati que habet (gigantes) vbi nos habemus (medici) ⁊ gigantes ſunt ſapientes mundi alti in ſuꝑbia magni in terra ⁊ hij nō ſuſcitabunt a pctō mortuos boni vero medici ſiue gigātes ſuntboni p̄lati ⁊ p̄dicatores qͥ alti in ſciētia magni in vita fortes in oꝑe viuētes poſſunt regere ⁊ curare ſꝫ nō mortuosſuſcitare ꝙ ſolius gr̄e dei eſt vn̄ Ioh̓. vj. Nemo venit adme niſi pr̄ meꝰ traxerit eū de hijs ergo dicit (aut medici)ſiue boni ſiue mali nūquid (ſuſcitabūt ⁊) ſuſcitati (cōfitebunt̉ tibi). q. d. nō. Et poſſunt dicere adhuc ⁊ ſi nō poſſuꝫa medicis ſuſcitari vt confitear tamen dum in morte peccati iaceo deum laudabo ⁊ ſic placebo ei ⁊ placabo eū cōtra hoc eſt quod ſequitur.¶ Nunquid narrabit aliquis in ſepulchro:miſericordiam tuam: ⁊ veritatem tuam inperditione.Nū. nar. a.) Exn̄s (in ſepulcro) pctī (miſcd̓iam tuā) qͥ. d.nō (⁊ veritatē t. in ꝑditione) .i. in ꝯuerſatione peccati. q. d̓nō ponit miſcd̓iam ⁊ veritatē qꝛ h̓ ſunt vniuerſe vie dn̄i qͥbus ꝯmēdabilis ē deꝰ ſꝫ miſcd̓ia p̄cedit ad temperantiaꝫveritatis ⁊ hec nō cōgrue narrant̉ a pctōribꝰ iacentibꝰ inſepulcro ⁊ in ꝑditione peccati vn̄ in psͣ. pctōri aūt dixit deus quare tu enar. iuſ. m. poſſet ⁊ ad hoc dicere aliquis exip̄is ⁊ ſi nō naͣrro tamen cognoſcam ꝟitatē ꝯtra qd̓ dicit.¶ Nunquid cognoſcentur in tenebris mirabilia tua: ⁊ iuſticia tua in terra obliuionis.¶ Nūqͥd cogno. in te) Peccatoꝝ (mirabilia) opera (tuaq. d. non (⁊ iuſticia tua) nūquid cognoſcet̉ (in terra obliuionis) id eſt in peccato in quo obliuiſcūt̉ peccatores deum. q. di. iſta expoſitio ſatis ē moralis. Sed adhuc poteſtal̓r exponi moraliter vt dicat vir iuſtus (Nūquid mortuis) ſupra dixerat (clamaui ad te domine tota die expandiad te manꝰ meas) qd̓ de oratione iuncta operibus miſericordie expoſuimꝰ que duo debemus facere inſtanter aſſidue (tota die) huius vite qꝛ poſt diem iſtam nō licebit nobis aliquid facere ⁊ ſi orauerimus vt a penis ſi in eis ſimꝰliberemur non exaudiemur. Ioh̓. ix. Me oportet operari opera eius qui me miſit donec dies eſt venit nox quando nemo poteſt operari hoc innuit cum dicit (clamaui ettota die expandi ad te manꝰ meas) qꝛ nunqͥd mor. fa. mira. aut medici ſuſci. ⁊cͣ.) q. d. nō faciēs mirabilia opera miſericordie tue mortuis cum ad te pre dolore tormenti clamabunt ſicut diues petens guttam aque exauditus ē Luce. xvj. Nec medici quantūcūqꝫ ſapiētes ſuſcitabūt mortuos vt ad hanc vitam redeant vt confiteant̉ tibi peccata ⁊ opera faciant penitētie ꝓpter hoc dicit Eccl̓es. ix. qd̓cunqꝫ poteſt manus tua inſtāter operare. quia nec opusnec ratio nec ſcientia nec ſapiētia erūt apud inferos quotu ꝓperas. Eſai. lv. Querite dn̄m dum inueniri poteſt inuocate eū dum ꝓpe eſt. Nec credat aliquis ꝙ etiā laudādo deum poſſit īpetrare poſt mortē qꝛ nō ita erit vn̄ ſb̓iūgit (nūqͥd narrabit aliqͥs ī ſepulcro miſcd̓iaꝫ t. ⁊ ꝟita. tuā īꝑditiōe) nō psͣ. nō mor. lau. te dn̄e neqꝫ oēs qͥ deſ. ī infernūīmo potiꝰ deū blaſphemabūt vn̄ Apoc. xvj. In fi. blaſphemauer̄t hoīes deū ꝓpt̓ plagā grādinis qꝛ magͣ facta ē vehemēter. Glo. ī inferno poſiti qͣꝫuis ſciāt ſe ꝓ merito puniridolehūt tn̄ ꝙ deꝰ tantā potentiā hꝫ ꝙ eis plagas inferat⁊ hoc ē blaſphemīa. Ite in ſepulcro poſiti mortui nō narrāt dei miſcd̓iam ſꝫ caſu ſuo narrāt dei iuſticiā quam tūcſentiūt ⁊ dicūt illd̓ Eccl̓i. xxxviij. Memor eſto iudicij meiſie erit ⁊ tuū mihi heri ⁊ tibi hodie. ī ꝑditiōe aūt eterne pene nō narrāt ꝟitatē dei qꝛ de ip̄a dolent ⁊. j. Reg. ij. dr̄ impij in tenebris cōticeſcent .ſ. a laude dei ſꝫ nō blaſphemiavt dictum eſt. hec autē merito euenient qꝛ hic ignorauer̄tdei miſcd̓iaꝫ ⁊ veritatē .i. ſe ignorare on̄dūt nō q̄rendo miſericordiā dū fuit tp̄s miſerēdi nec timēdo iuſticiā anteqͣꝫfieret vnde bene ſequit̉. (Nunqͥd cognoſcent̉ ī tenebris)peccatoꝝ ⁊ īferni (mirabilia tua. ⁊ iuſticia tua. in terra ob

Moraliter īꝑſona viri iuſti poſiti ī tribulatione

10

Moralit̓.