Pſalmus

ruminandū (⁊ ꝑcuſſit inimicos ſuos) ſupradictos (in poſteriora) .i. in fine in nouiſſimis eoꝝ quos in anterioribunō vult ꝑcutere .i. in pn̄ti psͣ. Inimici dn̄i mox vt honorificati fuerint ⁊ exaltati: ecce anteriora deficiētes quēadmodū ſumus deficiēt: ecce poſteriora. Iob. xx. Si aſcenderitvſqꝫ in celū ſuꝑbia eius ⁊ cāput eius nubes tetigerit quaſi ſterquiliniū in fine perdet̉: hoc eſt qd̓ ſequit̉ (obprobriſempiternū dedit eis) Hiere. xx. Cōfundent̉ vehemēter qꝛnō intellexerūt obprobri. ſempiternū quia nunqͣꝫ delebit̉:amicos aūt ſuos ꝑcutit nō in poſteriora ſed in anterioraid eſt in pn̄ti. Prouer. iij. Quē em̄ diligit dn̄s corripit ⁊ qͣſi pater in filio cōplacet ſibi: vel aliter pōt dici vt determinet hic pctā ſacerdotū de qͥbus p̄dixerat ⁊ clericorū malorū qͥ ſunt inimici dn̄i familiares ⁊ ideo periculoſiore:Mich̓. vij. Inimici hoīs domeſtici eius .ſ. clerici ⁊ prelatpsͣ. Qui edebāt panes meos magnificauit ſuꝑ me ſuppltationē hos inimicos ꝑcutit dn̄s (in poſteriora) .i. duobpeccatis q̄ ꝑ poſteriora intelligūtur .ſ. auaricia et luxuria.Phil̓. iij. Poſteriorū oblitus ad anteriora me extēdo: hper poſteriora intelligit Apoſtolus tꝑalia: vn̄ poſterioribus ꝑcutit̉ qͥ cupiditate vel amore temporaliū vulneratItē qꝛ poſteriora verēda dicunt̉ ⁊ ſunt. ꝑ ea intelligit̉ luxuria: vn̄. ij. Pet̓. ij. Loquēs de luxuria dicit. Si fugiētescoinquinationes mūdi in cognitiōe dn̄i noſtri ⁊ ſaluatorieſu xp̄i his rurſum implicant̉ facta ſunt eis poſteriora dteriora prioribus: ⁊ ꝑ hoc (obprobriū ſempiternū de. eisquia per hoc infirmant̉: ⁊ ceſſante vicio: nō poteſt ceſſarinfamia. Hiere. in fi. Dabo vos in obprobrium ſempitnū ⁊ ignominiā eternā q̄ nunqͣꝫ obliuione delebit̉. Et notādū ꝙ in hͦ psͣ. ponunt̉. Prīo plage egypti. Scd̓o plagla iſrael .ſ. in pͥncipio huius octaue partis. Tertio plagm liſtijm. Hic egyptus muſcis ꝑcutit̉. iſrael hoībus hoſtibꝰphiliſtijm muribus ⁊ anni exitu: qꝛ meror auaritie inquiec tudinū curis agitatur: potione ꝟo cadentes .i. luxurioſi imuribus .i. voracitate vexant̉ ⁊ auiditate cadūt in muſcipulā patiunt̉ nihilominus moleſtiā in pudendis quā mdico graue eſt oſtentare qꝛ vt dicit̉ Eph̓. v. Que in occuto fiunt ab eis graue eſt dicere etiā in cōfeſſiōe porro iſrāelite quaſi rōne vtentes ⁊ lege adducētes ꝓpter ſuꝑbiā abhoſtibus ⁊ gladio patiunt̉ vt artifice morte pereant qͥ naturā cōem agnoſcere nō dignant̉. Eſa. x. Uiſitabo ſuꝑ fructū magnifici cordis regis aſſur. Item qn̄ percutit̉ quisanathemate nō dolet: quia nō ſentit: qn̄ ꝟo percutit̉ penapecuniaria hoc eſt in poſteriora tūc ſentit ⁊ dolet: ⁊ talisinimicus dei eſt¶ Et reppulit tabernaculum ioſeph: et tribum effren non elegit.¶ Nona ꝑs vbi agit de rege̓ dauid ⁊ loco regni ⁊ on̄dit p̄rogatiuā iude in hͦ ꝙ noluit vt in alia tribū eēt tab̓naculūid ioſeph. pͥus em̄ fuit ī ſorte ioſeph .ſ. in ſorte effraym qͥ fuie filius ioſeph. ſed ibi nō fuit factū tēplū: vn̄ addit (⁊ tribūeffraym nō elegit.) vt .ſ. ibi fieret domus eius.¶ Sed elegit tribum iuda: montem ſyonquem dilexit.¶ Quia in eo factū eſt tēplū: tn̄ mōs ſyon nō fuit de ſorteiude ſꝫ de beniamin: ſed dr̄ de ſorte iude: qꝛ dn̄s illius fuidauid qͥ fuit de iuda ⁊ alij reges qui ſucceſſerunt ei.¶ Et edificanit ſicut vnicornis ſanctificiuꝫſuum in terra quam fundauit in ſecula.¶ San. ſu.) .i. tēplum in qͦ ſanctificabat hoīes ⁊ dicit vnicornis vel vnicorniū qꝛ vnicornis qn̄ facit edificiū ſuū taxus foueā ſuā multū zelat nec ꝑmittit ſibi alia aīalia accedere: ita dn̄s zelauit edificiū tēpli ⁊ pacem dedit ſalomonab oībus gētibꝰ in circūitu (edificauit) dico (in terra qufundauit ī ſecl̓a) .i. ī hierl̓ꝫ q̄ fortiſſima erat: hͨ etiā oīa pn̄legi nō tm̄ de edificatiōe tēpli: ſꝫ de inſtitutiōe regis que d̓tribu Ioſeph vel effraym nō elegit dn̄s ſed de tribū iudſcꝫ dauid: vnde manifeſtius ſubiungit de ipſo.¶ Et elegit dauid ſeruum ſuum et ſuſtuliteum de regibus ouium: et poſt fetantes ac

cepit eum.¶ Id eſt de agris vbi ibat poſt oues fetantes .ſ. fetus: hichabet̉ .j. Reg. xvj. Ubi dixit pater eius ad ſamuelē adhucreliquus eſt ꝑuulus ⁊ paſcit oues ⁊ ad qͥd accepit eum.¶ Paſcere iacob ſeruum ſuum: ⁊ iſrael hereditatem ſuam.¶ Paſcere) .i. ad paſcendū (iacob ſeruū ſuū) .i. ppl̓m iſrael: vn̄ addit (2) .i. (iſrael hereditatē ſuā)j. Et oſtendit quōpauit eos .ſ. innocenter ⁊ prudēter: vnde dicit.¶ Et pauit. eos in innocētia cordis ſui et inintellectibus manuū ſuarum deduxit eos.¶ In intel. m. ſ.) .i. in prudētia operū ſuoꝝ (deduxit eos)id eſt rexit ppl̓m ſuū. Allegorice ẜm glo. (⁊ repulit tabernaculū ioſeph ⁊cͣ.) legit̉ de repulſiōe iudeorū ⁊ vocationegentiū. Dicit gͦ (⁊ repulit taber. ioſeph) .i. ſynagogā iudeorū ⁊ noīat ioſeph qͥ p̄ alijs ſanctior apparuit. qꝛ dn̄s nullū legalibus adherentē acceptat quātucūqꝫ phariſeus ſitquātūcunqꝫ ſanctꝰ videat̉ (⁊ tribū effra. nō elegit) .i. populū iudeoꝝ terrenis fructibꝰ inhabitantē ſꝫ elegit (tribūiuda) .i. ppl̓m xp̄ianū a xp̄o genitū in fide qͥ de iuda deſcēdit ẜm carnē. Io. xv. Nō vos me elegiſtis ſꝫ ego elegi vos(montē ſyon) .i. eccl̓iam vitā eminentē fide cōtemplantē(quem dilexit) Eph̓. v. Xp̄us dilexit eccl̓iam ⁊ ſeip̄m tradidit pro illa vt ea ſanctificaret (⁊ edificauit ſicut vnicornis ſanctificiū ſuū) .i. ppl̓m ſanctū quē edificauit ꝑ ſacramentorū ꝑceptionē (ſi. vni.) vnicornis eſt aīal habēs vnūcornu in medio frontis ꝑ qd̓ intelligunt̉ fideles qͦrū ſpesin illud vnū erigit̉ qd̓ neceſſariū ē Lu. x. Porro vnū eſt neceſſariū. psͣ. Unā petij a dn̄o hanc requirā ⁊cͣ. ⁊ on̄dit vbiedificauit (in terra) .i. in eccīa (quā fundauit) in (ſecula)quia eccl̓ia ſemꝑ durabit. nō in militia ſed in triūpho. Eccleſaſt. j. Generatio p̄terit generatio aduenit. terra ꝟo ineternū ſtat: ⁊ ad hoc edificiū faciendū (elegit) deus pater(dauid ſeruū ſuū) .i. xp̄m manufortē ⁊ aſpectu deſiderarabilē qꝛ manu affixa cruci deuicit dyabolū: vn̄ dicit beatus Grego. aereas poteſtates debellauit xp̄s nō equo reſidēs ſed in cruce pendēs nō manu armatā: ſed cruci affixaItē ipſe eſt ī quē angeli deſiderāt ꝓſpicere vt dicit. j. Pe.jͣ. ⁊ dicit (ſeruū ſuū) qꝛ ad hoc faciendū formā ſerui accepit de ꝓgenie dauid Phil̓. ij. Cū in forma dei eēt ⁊cͣ. ſemetip̄m exinaniuit formā ſerui accipiēs ⁊cͣ. (⁊ ſuſtulit euꝫ degregibus ouiū) illarū centūnonagintanouē. quas dimiſitin deſerto .i. in celo .ſ. angeloꝝ ⁊ venit ad illā que perieratdonec inuenit eā .ſ. ad hoīem in terra pereuntem ſicut ipſemet dicit Iu. xv. Et hoc eſt (de poſt fetantes accepit. e. paſcere iacob ſeruū ſuū) .i. vt ppl̓m chriſtianū in militia huius vite luctantē. cōtra mundū carnē dyabolum paſceretverbo ſuo exēplo ſuo corpore ⁊ ſanguine ſuo. Io. x. Egoſum paſtor bonꝰ: ⁊ ibi habent̉ hͨ tria fercula qͥbus paſcitdn̄s oues ſuas de verbo dicit: q̄ intrat ꝑ oſtium paſtor eſtouiū ⁊ oues vocē eius audiūt ⁊ vocat eas noīatim de exēplo ſubiungit: cū ꝓprias oues emiſerit ante eas vadit ⁊ ilium oues ſequunt̉. De tertio dicit poſtea animā meā pono pro ouibus meis nec ſolū oues de hoc ouili de eccleſiamilitante. ſed etiā illas de triūphante paſcit: vn̄ addit (etiſrael) .i. illos qui deū vident facie ad faciē Chereditatē ſuam) quā ineternū poſſidebit. Eccl̓i. xxiiij. In iacob inhabita ⁊ in iſrael hereditare: vel per iacob actiuos ꝑ iſrael cōtemplatiuos poſſumus intelligere ⁊ hos ⁊ illos venit ieſus paſcere (⁊ pauit eos in innocētia cordis ſui) docensſcꝫ innocentiā cordis quā ⁊ ipſe habebat ⁊ eā opere oſtendēs ⁊ innocens pro eis moriēs. ecce illa tria fercula predicta (⁊ in intellectibus manuū ſuarū) extenſarum ⁊ affixarū in cruce (deduxit eos) ad vitam: quia illud opus ſuminopere intelligere debemus qꝛ qui nō intellexerit nō deducetur ad vitam ſed ad penā. Oſee. iiij. Populus nō intelligens vapulabit ecōtra. de intelligente dicit̉ in psͣ. Beatus qͥ intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperē: in die mala liberabit eū dn̄s: ⁊ dicit pluraliter (intellectibus) quia in manibus eius extenſis ⁊ affixis plura debemꝰ intelligere ⁊ intus legere .ſ. humilitatē quā ſe vſqꝫ ad patibulū crucis hu

Lr̄aliter d̓rege dauidet loco regni eius.74

Nota plagas triumgentiū inbꝰ tria peccata intelliguntur.

76

45

73

Allegoricede populoxp̄iano perxp̄m electorepulſo iudeoruꝫ populo.