Pſalmus

religione: vel in ſuſceptiōe ordinis facto. Hiere. xj. Audite ꝟba pacti huius qd̓ p̄cepi vt facerent ⁊ nō fecerūt (quēadmodū patres eorū cōuerſi ſunt in arcū prauū) hoc poteſt dici de oībus qͥ exemplo malorū bonū qd̓ inceperantdereliquerunt. ⁊ de clericis magis qͥ ſuſcepto ordine ⁊ voto facto incipiūt quaſi mittere ſagittas cōtra dyabolū ſedcito ⁊ nō ſeruātes pactum. Deū peccatis ſagittant. Malach̓. iij. Si affigit homo deū qꝛ vos configitis me ⁊cͣ. hocetiā p̄cipue dicit̉ de monachis ⁊ religioſis exemptis qͥ cūdeberēt corda obediētie flecti ⁊ mittere ſagittas bonoruꝫoperū ꝯͣ dyabolū faciūt ſe eximi a ptāte p̄latoꝝ: ne eis obdiāt. O ſee. vij. Reuerſi ſunt vt eēt abſqꝫ iugo facti ſuntquaſi arcus doloſus. ⁊ hoc (quēadmodū patres eorumIpſi em̄ omēs in huiuſmodi allegāt aliquā cōſuetudinē⁊ ꝙ ita fecerūt anteceſſores eoꝝ. Hiere. vij. Indurauerūtceruices ſuas ⁊ peius operati ſunt qͣꝫ patres eorū. Hiere.xvij. Dereliquerunt me pr̄es vr̄i ⁊ infra ſed ⁊ vos peiusoperati eſtis qͣꝫ patres veſtri. bonoꝝ autē patrū non vo-lunt imitari obedientiā humilitatē ⁊ paupertatē .ſ. apl̓orBeati benedicti. beati Anthonij. beati Bernardi ⁊ alioEſa. lj. Attēdite ad abraā patrē veſtrū ⁊ ad ſarā q̄ genuivos. Abraā ſignificat apl̓os ⁊ inſtitutores ordinū qui patres ſunt multaꝝ gentiū: ſara ſignificat pͥmitiuā eccl̓iam⁊ primitiuā religionē. ſara em̄ interpretat̉ pͥnceps vel carbo vel velamē vel anguſtia. ⁊ eccl̓ia ⁊ religio in principiofuit pͥnceps ꝑ paupertatē qꝛ nulli ſubdita niſi deo: nūc autē eſt ſerua ꝓpter diuitias. Itē fuit carbo ſuccēſus ꝑ charitatē. nūc aut glacies ꝑ torporē ⁊ accidiā. Item fuit velamē per miſericordiā: nudos veſtiens ⁊ famelicos paſcēs.Nuc autē pauꝑes opprimit: nudos excoriat ꝑ rapinaꝫ etexactionē qꝛ clerici ⁊ religioſi crudelius tractat ſubdito⁊ hoīes ſuos qͣꝫ milites vel barones. Itē fuit anguſtiataauſteritatē ⁊ rigorē. Nūc autē dilatata ⁊ delicata eſt ꝑ diſolutionē ⁊ delitias. Deū. xxxij. Incraſſatus eſt difectu⁊ recalcitrauit incraſſatꝰ impinguatus dilatatꝰ (in irā cōcitauerūt eū in collibus ſuis) ꝑ colles intelligunt̉ dignitates ⁊ p̄bende in qͥbus multi ꝓuocant ⁊ cōcitant dn̄m: vr̄Hiero. ſic trāſtulit. hic ꝓuocauerūt eū in excelſis. Iud. ij.Fecerūt malū filij iſrael .i. clerici ⁊ religioſi multi ⁊ ſeruierūt baalim ⁊ aſtaroth .i. ambitioni ⁊ concupīe carnis. Balim em̄ interp̄tat̉ ſuperior: aſtaroth cubiculū vel p̄ſepiiꝑ cubiculū intelligit̉ luxuria: ꝑ p̄ſepium gula. hoc eſt ergoqd̓ dicit ſeruierunt baalim aſtaroth ac dimiſerunt dn̄mDe his collibꝰ dicit Hiere. iij. Ecce nos venimus ad te tues em̄ dn̄s deus noſter. vere mēdaces erant colles multitudo montiū .i. multitudo p̄bendarū ⁊ dignitatꝭ. Hiere. l.De monte in collē trāſierūt obliti ſunt cubilis ſui .i. ſepulchri vel nidi. Non em̄ hꝫ homo duo ſepulchra. vel auisduos nidos. multi reges in iſrl̓ laudabiles extitiſſent ſi excelſa abſtuliſſent. ſimiliter multi clerici ⁊ rectores ſi ambitionē de corde auferrēt ſed de paucis .i. de duobus regibꝰdicit̉. ꝙ excelſa abſtulerint ⁊ de paucis rectoribus pōt dici. fere em̄ oībus cōuenit illa exceptio que totiens in libroRe. repetit̉. Veruntn̄ excelſa nō abſtulit ſꝫ nec multi religioſi auferunt h̓ excelſa: vn̄ dicit Hiere. xlix. Qui habitasin cauernis petre ⁊ app̄hendere niteris altitudineꝫ collisid eſt ſedes in clauſtro ⁊ aſpiras ad p̄lationē. ⁊ lꝫ in excelſis ⁊ collibus dn̄o immolaret̉. tn̄ (in irā cōcitauerunt deum) ibi ita ambitioſi licꝫ cogitēt ⁊ fingant ſe appetere p̄lationē vt deo ſeruiāt ⁊ fructu faciāt tn̄ deū offendunt (et inſculptilibus ſuis ad emulationē ꝓuocauerūt) ſtatuas ſibi ſculpit qͥ inuentū dogma vel imagines diuiſibiles ī corde ſtatuit. q. in tēplo. Abacͣ. ij. Quid prodeſt ſculptile qͥſculpſit illud fictor ſuꝰ conflatile ⁊ imaginationē falſamHiere. ij. Cōfuſus eſt oīs artifex in ſculptili qꝛ falſum eſtqd̓ cōflauit. Idē pōt dici de his qͥ voluntatē ſuā ſcripturātrahūt repugnantē vt dicit Hiero. ⁊ ad idē qd̓ ſciūt vel ſcire vident̉ ea adaptant violēter. Sap̄. xiij. Lignū curuū etvorticibꝰ plenū ſculpat diligēter ꝑ vacuitatē ſuā ⁊ ꝑ ſcientiā ſue artis figuret illud ⁊cͣ. Et hoc ꝓuocat deū ad emulationē qꝛ adulterāt ꝟbū dei qͥ eſt zelator caſte expōnis. psͣ.eloqͥa dn̄i eloqͥa caſta. Deū. v. Dn̄s deꝰ tuꝰ deꝰ emulator.

¶ Audiuit deus ⁊ ſpreuit: et ad nihilum redegit valde iſrael.¶ Octaua ꝑs vbi agit de vltiōe facta in iudeos ī terra ꝓ­ Lmiſſiōis ⁊ de vltiōe poſtmodū facta in eos ꝑ qͦs iudeos ꝑ dicuſſerat. Dicit ergo (audiuit deus) .i. ſe audire oſtēdit (etſpreuit) .i. ſe ſpernere mōſtrauit (iſrl̓ ⁊) .i. qꝛ ad nihilū redegit valde iſrael) .i. iudeos quia triginta milia cedebantin die vna¶ Et repulit tabernaculum ſylo tabernacuᵐqlum ſuum vbi habitauit in hominibus.¶ Rep. tab̓. ſy.) .i. nō placuerūt ei ſacrificia eoꝝ q̄ faciebātei ī ſylo ⁊ ꝑmiſit arcā ab eo auferri q̄ erat in ciuitate ſylo.ſylo em̄ eſt ciuitas in qͣ erat arca. q̄ ꝓpter pctā ſacerdotaꝫofni ⁊ phinees filioꝝ heli capta eſt ab allophilis. j. Regū.iiij. Tabernaculū ſuū vbi hītauit in hoībꝰ). q. d. nō merito tabernaculi habitaui ibi: ſꝫ merito hoīm qꝛ ẜm qd̓ dicit̉ij. Mach̓. v. Nō ꝓpter locū gentē elegit ſed ꝓpter genteꝫlocū elegit dn̄s. ⁊ ecōtrario nō repulit tabernaculū ꝓpterviciū ip̄ius tabernaculi ſed ꝓpter peccata hominū.¶ Et tradidit in captiuitatē virtutē eorū: etpulchritudinem eorum in manus inimici.¶ Tra. in ca. vir.) .i. fortes eoꝝ (et pulchritudinē eoꝝ) .i.nobiles in qͥbus cōſiſtit pulchritudo ppl̓i (in manꝰ inimici) vel ẜm glo. Arcā vocat virtutē ⁊ pulchritudinē eorū ꝑquā inuicti ⁊ honorati ſibi videbant̉ inter gentes. j. Reg.iiij. Uenerunt philiſtei ⁊ diſſipauerūt exercitū iudeoruꝫ ⁊capta eſt arca dei et mortui ſunt duo filij heli ofni ⁊ phinees. nec tm̄ captiuati ſed et occiſi ſunt: vnde addit.¶ Et concluſit in gladio populum ſuum: ethereditatem ſuam ſpreuit.¶ Po. ſu.) .i. iudeos qͦs int̓ alios. q. peculiarē ppl̓m ſibielegerat. ſꝫ qͦs ex miſcd̓ia elegerat de iuſticia reprobauit:vn̄ addit (⁊ he̓ditatē ſuā ſpreuit) .i. illos qͦs ſibi he̓ditateꝫaſſumpſerat. Eſa. xix. Hereditas mea iſrl̓. vel (hereditatēſuā ſpreuit) .i. terrā ꝓmiſſiōis quā ꝑmiſit ab alienis deuaſtari. ⁊ qꝛ dixerat indetermīate ꝙ qͥdā in gladio fuerāt occiſi: poſtea determīat ꝙ qͣttuor gna hoīm fuerant occiſa .ſ.iuuenes ꝟgines ſacerdotes vidue: et hoc eſt qd̓ dicit.¶ Iuuenes eorum comedit ignis et virgines eorun non ſunt lamentate.¶ Iu. e. co. ig.) .i. cōſūpſit ira dei q̄ eſt velut magnꝰ ignispsͣ. Accēdet̉ velut ignis zelus tuus: vl̓ (ignis) .i. ira inimicorū (et ꝟgines eoꝝ nō ſunt lamentate) qn̄ .ſ. p̄dabant̉.¶ Sacerdotes eorum in gladio ceciderūt⁊ vidue eorum non plorabantur.¶ Sa. eo. in gla. ce.) qꝛ .ſ. occiſi ſunt ab inimicꝭ. ⁊ ſic eſt (ſacerdotes) eſt noīatiui caſus (⁊ ceciderūt) dr̄ a cado. dis.vel pōt eſſe (ſacerdotes) accuſatiui caſus: ⁊ ceciderunt ingladio ſacerdotes eorū (et vidue eoꝝ nō plorabant̉) q̄ videlicꝫ interfecte erāt. vel q̄ deſolate erant maritis earū interfectis. ſed qꝛ dn̄s in ira ſua nō cōtinebit miſcd̓ias ſuaspoſt oſtenſionē penarū oſtendit liberationē: vn̄ dicit.¶ Et excitatus eſt tanqͣꝫ dormiens dominus: tanqͣꝫ potens crapulatus a vino.¶ Ꝙ. d. ita excitauerūt deū vt eis occurreret ſicut excitariſolet bō crapulatꝰ a ſtrepitu ⁊ clamore familie (tanqͣꝫ potēs) qꝛdū hō potens dormit nō apparet eiꝰ potētia ſil̓iternec dei potētia apparet malefactoribꝰ qͦs patiēs ſuſtinet:ſꝫ cū incipit vindicare tūc vr̄. q. excitatus a ſomno: et oſtēdit qͣliter illos liberauit. puniendo inimicos eoꝝ: vn̄ dicit¶ Et percuſſit inimicos ſuos in poſterioraobprobrium ſempiternum dedit illis.¶ Ita legit̉. j. Reg. v. ꝙ ebullierūt mures de terra et ꝑcuſſit dn̄s azotū in ſecretiori ꝑte natiū et mures corrodebātprominentes extales eorū (obprobriū ſempiternuꝫ deditillis) obprobriū ſempiternū fuit: qꝛ viliſſima fuit huitſmodi īfirmitas. ⁊ dicūt qͥdā ꝙ hͦ obprobriū ſuſtinēt iudei

Cōtra clericos ⁊ religioſos.

Lr̄al̓r de vidicta dei fcta ī iudeoin t̓ra ꝓmſiōis ⁊ de vīdicta poſtAdū īimicorū eora

E7

53

70

71