Septuageſimuſtertius CLXXVI
ſapiētes iuſti de eccleſia qui vita ⁊ ſcīa fulgent ⁊ accēdunalios: hos ꝯſtituit dn̄s in eccleſia ⁊ ordinat: vn̄ dicit (tieſt dies) .i. a te factꝰ. de qͦ dr̄ in psͣ. Dies diei eructat verb(⁊ tua ē nox) .i. ſimplices. Psͣ. Et nox nocti indicat ſcīaꝫ(tu fabricatꝰ es aurorā) .i. imꝑfectos (⁊ ſolē) .i. ꝑfectosPsͣ. Hoīes ⁊ iumēta ſaluabis dn̄e de aurora Iob. xxxvi.Qn̄diſti aurore locū ſuū. Greg. Aurora nocte p̄teriſſe nūciat: nec tn̄ integrā claritatē oſtētat. qꝛ quēdā iā q̄ lucꝭ ſūagimꝰ: ⁊ tn̄ quibuſdā tenebraꝝ reliquijs nō caremꝰ: vel(aurorā) bt̄a virgo pōt intelligi: ꝑ (ſolē) filiꝰ eiꝰ .ſ. xp̄s hoIpſa fuit aurora in natiuitate luna: in annūciatiōe eclipſans ſolē iuſticie: ſol in aſſumptōe: luminaria in purificatiōe: de qͣ thema eſt h̓ ẜm lr̄am Hieronymi q̄ habet. tu odinaſti luminaria ⁊cͣ. In purificatōe em̄ ordinant̉ ⁊ potant̉ luminaria. vel ꝑ (ōie) ſignat̉ triūphās eccl̓ia: ꝑ (noctē) aūt militās q̄ adhuc ē in tenebris igͦrātie: ꝑ (aurorāgr̄a: ꝑ (ſolē) gloria intelligit̉ q̄ oīa dn̄i ſūt .ſ. poſſeſſio ⁊ ciaturā: vel (ſic tuꝰ eſt dies) ꝓſperitatis (⁊ tua eſt nox) auerſitatis .i. a te ſunt ꝓſperitas ⁊ aduerſitas qd̓ eſt ꝯͣ manicheos qͥ dicūt ꝙ aduerſitas eſt a dyabolo Eccl̓i. xj. Bena ⁊ mala ⁊ vita ⁊ mors: pauꝑtas ⁊ honeſtas a deo ſunt(tu fabricatꝰ es aurorā) ſcīe (⁊ ſolē) ſapīe q̄ oīa a deo ſū(tu feciſti oēs termīos terre) .i. hoī terreno poſuiſti terminos ſcīe ꝯͣ curioſos ⁊ vite ꝯͣ ꝓmittētes ſibi vitā. Psͣ. Corſtituiſti terminos eiꝰ qui p̄teriri nō poterūt. ꝯͣ curioſos d̓Exo. xix. Conteſtare ppl̓m ne forte velint tranſcēdere teminos ad vidēdū dn̄m ⁊ pereat ex eis pl̓ima multitudoꝓmittētes vitā Iob. xiiij. Conſtituiſti terminos eiꝰ qͥ p̄triri nō po. multi ponūt ſibi terminos ⁊ deꝰ ponit alios Lice. xij. de diuite q̄ dicebat aīe ſue. Habes ml̓ta bona repoſita in annos pl̓imos ⁊cͣ. ⁊ dn̄s dicit ei aliud. ſtulte hac ncte repetēt aīam tuā a te. Quidā aūt nullū ponūt ſibi terminū: qꝛ de morte ſua nō cogitāt: ac ſi eēt intermīabile:⁊ immortales: ſꝫ facere vident̉ illud Eſa. xxxviij. Percuſſmus fedus cū morte vel terminos terre vocat illos in qͦbus oīs amor terrenꝰ terminatus eſt ⁊ ſolū deū appetunſupra dabo gētes hereditatē tuā poſ. t. ter. terre (eſtatē ēver tu plaſmaſti ea) .i. vitā actiua ⁊ ꝯtēplatiuā: eſtas en̄ſignat ꝯtēplatiuā q̄ habet longos dies ⁊ calidos ⁊ ſolſticiū ⁊ ꝓpter hanc dignitatē etiā p̄ponit eſtatē veri cuꝫ venatura ⁊ tꝑe p̄cedat eſtatē: ver ꝟo ſignificat actiuā: qꝛ viuificat terrenaſcentia. Sed nota ꝙ verno tꝑe mortua eſrachel in effrata dū parturiret beniamin: qꝛ plerūqꝫ ꝯtenplatiui dū ad actiuā deſcēdētes in effratā .i. in abūdātiamterre noꝝ diuertūt filios doloris pariūt ⁊ moriunt̉ ſpūal̓r(tu plaſmaſti ea) ſꝫ nunqͥd nō dn̄s ſil̓r fecit autūnū ⁊ hymē: qͣre gͦ placet plus de illis qͣꝫ de iſtis. Sol̓o: qꝛ illa autūnus ⁊ hyems eiꝰ iuſticiā deſignāt. iſta aūt .ſ. ver ⁊ eſtas eimiſcd̓iam vn̄ dr̄ iſta facere: qꝛ cū facit miſcd̓iā ꝓpriū opꝰfacit: cū aūt facit iuſticiā alienū eſt opus eius an̄ eo Eſaiexxviij. Autūnus reſecat bona terre ⁊ ſpoliat eaꝫ: ⁊ ſignificat mortē: hyems excitat tempeſtates ⁊ ſignificat infernūEſa. xiiij. Conturbatus eſt infernus in occurſum tuū.¶ Tꝑis .ſ. ortus ſolis Gen̄. xxxij. Dimitte me iam em̄ aſcēxdit aurora:ora ¶ Corꝑis .ſ. aīa. xxxviij. Oſtēdiſti aurore .i. aīe locū ſuum¶ Animi .ſ. gr̄a hic tu fabricatus es aurorā ⁊ ſolem.¶ Celi beata maria Can̄. vj. Que eſt iſta q̄ ꝓgredit̉ quaſiaurora conſurgens.¶ Memor eſto huiꝰ inimicus improperauit dn̄o. ⁊ ppl̓s inſipiēs īcitauit nomē tuū.¶ Memor eſto huius) Tercia ꝑs vbi qd̓ vbiqꝫ ſit p̄cat̉ fieri iudeis iudicem pium ad miſcd̓iam ꝓuocās ꝑ bn̄ficianumerata: vn̄ dicit (memor eſto huiꝰ) .ſ. creatōis p̄dicte:etiā ꝓmiſſionis facte iudeis finalibꝰ ⁊ vt meliꝰ impetretqd̓ petit ꝓ ipſis ꝯfitet̉ qd̓ male ꝯmiſerūt dicēs (inimicꝰſcꝫ iudeꝰ primi em̄ iudei qͥ tunc fuerūt: inimici fuerūt: ſecfinales erunt amici: ille gͦ (inimicus improperauit dn̄oxp̄o Ioh̓. viij. Samaritanus es tu ⁊ demoniū habes: dehuiꝰ inimicis dicit idē dn̄s Lu. xix. Inimicos meos illosqui noluerūt me regnare ſuꝑ ſe: adducite huc ⁊ interficitoan̄ me (⁊ ppl̓s inſipiēs incitauit nomē tuū) .i. ppl̓s iudeo
L1d CL4A V 4rum: de cuius inſipiētia Hiere. iiij. Stultus ppl̓s me noncogͦuit filij inſipiētes ſunt ⁊ vecordes ſapiētes ſunt vt faciāt mala ⁊cͣ (incitauit) ꝯminationibꝰ ⁊ iniurijs. Orat autē ꝓ ſalute bonoꝝ tꝑali ⁊ corꝑali ẜm vnā lecturaꝫ: vel ꝓſpūali ẜm aliā lecturā. primo de prima ſic: primo petit nedeus tradat bonos iudeos romanis vel chaldeis dicēs.¶ Ne tradas beſtijs aīas cōfitentes tibi: ⁊aīas pauperū tuorū ne obliuiſcaris in finē¶ Ne tradas) o deus (beſtijs) .i. romanis qͥ terraꝫ vaſtauerūt. Psͣ. Exterminauit eā aper de ſilua (aīam ꝯfitentētibi) .i. aīam ſctōꝝ qͥ inter malos habitabāt: iō fideles fugerūt in regnū agrippe in pellā ciuitatē. Scd̓o petit ne deus tradat eos obliuioni dicēs (⁊ anīas pauperū tuoꝝ) .i.bonoꝝ iudeoꝝ (ne obliuiſcaris in finē) .ſ. qn̄ mali capiēt̓⁊ in captiuitatē ducent̉: ⁊ hͦ factū ⁊ impletū fuit qn̄ nabuzardan pauꝑes reliquit: vel (beſtijs) nō tm̄ romanis autchaldeis ſꝫ illis qͣtuor: de qͥbꝰ Dan̄. vij .ſ. leoni: pardo ⁊ vrſo: ⁊ qͣrte beſtijs diſſil̓i alijs leoni .ſ. nabuc. pardo .i. cyro ⁊dario: vrſo .i. macedonibꝰ qͣrte beſtie .i. romanis. Terciopetit ad impletionē ꝓmiſſoꝝ cum ſubiungit.¶ Reſpice in teſtm̄ tuū: qꝛ repleti ſunt quiobſcurati ſunt terre domibus iniquitatū.¶ Reſpice in teſtm̄ tuuꝫ) .i. in ſacrā ſcripturā vt ſuluas q̄in illa nobis ꝓmiſſa ſunt pauꝑibus nō diuitibꝰ: ⁊ oſtēditꝙ nō facit or̄onē ꝓ diuitibꝰ ⁊ malis iudeis dicēs (qꝛ repleti ſūt). q. d. iō ꝓ pauꝑibus rogo nō ꝓ diuitibꝰ: qꝛ diuitesbn̄ meruerūt affligi (qꝛ repleti ſunt qͥ obſcurati ſunt terredomibꝰ iniquitatū) .i. iudei diuites (repleti ſunt iniquitatū) .i. iniqͥtatibus: ⁊ ponit genitiuū ꝓ ablatiuo more grecoꝝ (qui obſcurati ſunt) .i. excecati (domibus) .i. ꝓpter domos (terre) .i. terrenas. q. d. non ꝓpter habēdas terrenaspoſſeſſiones ⁊ diuitias obſcurati ſunt ⁊ excecati ⁊ pctō repleti: vel (domibus) .i. ꝓpter familias qn̄ .ſ. dixerūt Ioh̓.xj. Veniēt romani ⁊ tollent locū nr̄m ⁊ gentē: ꝓ talibꝰ gͦnō orat ꝓph̓a ſꝫ ꝓ pauꝑibus ⁊ humilibus. vn̄ ſequit̉.¶ Ne auertatur humilis factus confuſuspauꝑ ⁊ inops laudabunt nomen tuum.¶ Ne auertat̉) a ter .ſ. (hu.) iudeus (factꝰ ꝯfuſus) cū diuitibꝰ qͥ ducti ſunt in babylonē: vel (a romanis) ꝑ mūdūvniuerſum viliter vēditi (pauꝑ ⁊ inops) ad lr̄am (laudabūt nomē tuū) in terra ſua: de qua nō amouebunt̉ vel ꝓſpūali ſalute iudeoꝝ orat ſic (ne tradas beſtijs) .i. demonibꝰ qͥ vaſtāt oīa q̄ tāgere ꝑmittūt̉ Iob. v. Beſtias terrenō formidabis (aīam) quā deſiderāt. Greg. Parū ſe feciſſe eſtimat cū aīam nō ſautiat (ꝯfitētē tibi) iudeoꝝ finaliū(⁊ aīas pau. t. ne ob. in fi.) qͥn eos ſaluēs Soph̓. iij. Derelinquā mihi ī medio tui ppl̓m pauꝑē ⁊ egenū: ⁊ ſperabūtin noīe dn̄i reliqͥe iſrl̓ (reſpice in te. t.) nouū qd̓ heretici tenēt ⁊ ꝑuertūt (qꝛ repleti ſunt) cibo ⁊ potu cū tn̄ ſe ſil̓ent ieiunare (qͥ obſcu. ſūt) intellectu hītātes (in terre domibꝰ.i. ſub terraneis vbi ꝯgregāt ꝯuēticula ſua (domibꝰ) dico(iiqͥtatū) ꝯſcijs ⁊ plenis: qꝛ ibi faciūt horrēda (ne auertat̉a te hūilis) ppl̓s vltimꝰ iudeoꝝ (factꝰ ꝯfuſus) de malis q̄fecit ⁊ veniā petēs a te recipiat̉ ⁊ vere ſic fiet: qꝛ ipſe (pauper) depauꝑatꝰ ab antixp̄o (⁊ inops) ſpōte renunciās ſeculo (laudabūt nomē tuū) credētes (⁊ ꝯfitentes tibi) poſtea imp̄cat̉ ꝓph̓a cōiter taꝫ iudeis excecatis qͣꝫ romanispetēs vt puniant̉ dicēs.¶ Exurge deꝰ iudica cāꝫ tuā: mēor eſto imꝓperioꝝ tuoꝝ: eoꝝ q̄ ab īſipiēte ſt̓ tota die¶ Exurge deus) ad vindicta qui modo parcens dormirevideris (iudica cām tuam) ꝯtra tales oſtendit ꝙ hͦ meruerunt multis rōnibus. Prima eſt illatio contumeliarū inoꝑe: vnde dicit (memor eſto improperiorum tuoꝝ eoꝝſcꝫ que ab inſipiēte iudeo ⁊ romano ſunt tibi illata. Psͣ.Tota die impugnās tribulauit me. Scd̓a eſt cōtinuatiovnde addit (tota die) Tercia eſt blaſphemiia in verbo:vnde ſequit̉.¶ Ne obliuiſcaris voces inimicorum tuorum: ſuꝑbia eorū qui te oderūt aſcēdit ſꝑ.
MMl̓tiplexeſt auroraˡ
25
21
20